Για την πορεία της 14 Αυγούστου στο Περιστέρι

300 περίπου άτομα συμμετείχαν στο -σχεδόν αντανακλαστικό- κάλεσμα συντρόφων/ισσών από το Περιστέρι σχετικά με την δολοφονία του Θανάση. Γύρω στις 8.30μμ εκδιώχτηκαν οι δημοσιογράφοι από το σημείο της δολοφονίας που απείχε 100 μόλις μέτρα από την πλατεία όπου είχε καλεστεί η συγκέντρωση. Γύρω στις 9μμ ξεκίνησε η ενημέρωση γύρω από την υπόθεση που, προφανώς, απείχε πολύ από τις θεσμικές ανακοινώσεις. Η οργή για την από κάθε αρμόδιο θεσμικό φορέα κάλυψη του ελεγκτή και του οδηγού κορυφώθηκε με την ανακοίνωση ότι πήγαν σπίτια τους ελεύθεροι κι ωραίοι πριν καν καταθέσει η ίδια η κοπέλα του Θανάση που βρισκόταν μαζί του μέσα στο λεωφορείο… Αποφασίστηκε μια συγκέντρωση την Παρασκευή 16/8 στις 4μμ στην πλατεία Δημαρχείου και πορεία προς το νεκροταφείο όπου θα γίνει η κηδεία του Θανάση καθώς επίσης και μια επιτόπου πορεία προς το μετρό Αγ. Αντωνίου με επιστροφή στο σημείο της δολοφονίας. Γύρω στις 10μμ η πορεία επέστρεψε στην πλατεία Δημαρχείου με την αστυνομία να κάνει ασκήσεις επιθετικής «διακριτικότητας».

Όσο «εύλογη» και να είναι η κοινωνική ραστώνη των ημερών (και χωρίς να απαξιώνεται η παρουσία 300 ανθρώπων) τίποτε δεν δικαιολογεί μια απομαζικοποιημένη απάντηση σε ένα τόσο σοβαρό γεγονός. Αυτό το μούδιασμα είναι «φυσικό» να ερμηνεύεται από το καθεστώς ως ανοχή στις ασκήσεις αυταρχισμού του με άμεση δρομολόγηση της κατασταλτικής επιθετικότητας. Στο Περιστέρι μπορεί να μην προχώρησαν σε κάποια επιθετική κίνηση για διάφορους λόγους, μεταξύ άλλων τόσο της οργής με αιχμή τους φίλους του Θανάση όσο και του φόβου για γενίκευση επεισοδίων σε μια τόσο υποβαθμισμένη γειτονιά, αλλά στην Θεσσαλονίκη 30 άτομα που βρέθηκαν στο δρόμο απαντητικά για την δολοφονία του Θανάση χτυπήθηκαν από την αστυνομία και κάποιοι τραβιούνται ήδη στα δικαστήρια. Αυτή η αχαλίνωτη -για το χρονικό μέτρο που ακολουθεί μια κρατική δολοφονία-  καταστολή αν δεν απαντηθεί δεόντως με γενικευμένους όρους θα κάνει τον Αλέξη αλέξηδες και τον Θανάση θανάσηδες με σκοπό τον ολοκληρωτικό κοινωνικό εξανδραποδισμό.


τα κανάλια στο σημείο της δολοφονίας του Θανάση λίγο πριν εκδιωχθούν


η συνέλευση ενημερώνεται και αποφασίζει πριν την πορεία



*αναδημοσίευση από το σάιτ της κατάληψης Σινιάλο

"Πειραγμένα" αφισάκια προπαγάνδας του ΟΑΣΑ

Τα καινούρια αφισάκια του ΟΑΣΑ, που προσπαθούν να μας πείσουν πως όποιος δεν χτυπά εισιτήριο είναι εγκληματίας, "πειραγμένα" μετά το χθεσινό τραγικό περιστατικό

Ένας «τζαμπατζής» λιγότερος... για ένα γαμοεισιτήριο κι ένα κωλοευρώ

Του Πέτρου Κατσάκου

«Ο νόμος, στην μεγαλοπρεπή του ισότητα, απαγορεύει και στους πλούσιους όπως και στους φτωχούς να κοιμούνται κάτω από τα γεφύρια ή στις παραλίες, να ζητιανεύουν στους δρόμους και να να κλέβουν ψωμί» καθώς και να μην πληρώνουν εισιτήριο στο τρόλεϊ θα μπορούσε να προσθέσει κανείς στην ρήση του Ανατόλ Φράνς. Δυστυχώς, όμως, σε μιά χώρα που η ανθρώπινη ζωή κοστίζει 1,40 ευρώ, αμέσως μετά την τραγωδία, τα στοιχήματα άρχισαν να πέφτουν βροχή για το ποιος κρατικός «διανοούμενος» ή αξιωματούχος θα ζητούσε πρώτος να σταλεί το πρόστιμο για την μια ακύρωση εισιτηρίου στην οικογένεια του νεκρού 18χρονου - και να τους κατασχεθεί το σπίτι ενδεχομένως αν δεν το πληρώσουν αμέσως. Το στοίχημα κέρδισε λίγες ώρες μετά το θάνατο του απελπισμένου αγοριού η συγγραφέας Λένα Διβάνη που σχολιάζοντας το γεγονός έγραψε στον προσωπικό της λογαριασμό στο twitter: «Συμπέρασμα. Οι ελεγκτές δεν πρέπει να κάνουν την δουλειά τους γιατί κάποιος τζαμπατζής μπορεί να πηδήξει έξω από το όχημα. Λογικό».

Αλήθεια, τι πιό λογικό από το να πηδάνε οι «τζαμπατζήδες» από τα τρόλει και οι χρεωμένοι από τα μπαλκόνια; Αυτοί οι σταμπαρισμένοι κηφήνες της κοινωνίας που με την στάση τους πιάνουν κορόιδα όλους τους υπόλοιπους, μαζί και την κυρία Διβάνη, που πληρώνουν κανονικά τις δόσεις τους και ακυρώνουν τα εισιτήριά τους. Και φυσικά όποιος τολμήσει να ψελλίσει έστω και λέξη για τα κρούσματα της μνημονιακής «καθημερινότητας της απόγνωσης» θα κατηγορηθεί πάραυτα ως φτηνός λαικιστής. Σαν τους λαικιστές συνεπιβάτες του αγοριού που προθυμοποιήθηκαν να πληρώσουν αυτοί από την τσέπη τους το αντίτιμο του εισιτηρίου στον μαινόμενο ελεγκτή που επέμενε να οδηγήσει τον «τζαμπατζή» στο αστυνομικό τμήμα. Αυτό όμως δεν χωράει στην λογική των κρατικών «διανοούμενων» που μη έχοντας μπει ποτέ στη ζωή τους σε τρόλει και λεωφορείο αδυνατούν να καταλάβουν την αλληλεγγύη των «κορόιδων» στους «τζαμπατζήδες» των ημερών μας. Γιατί απλά δεν ξέρουν πως η ανθρωπιά κρατιέται ακόμα από τις χειρολαβές των λεωφορείων.

Ξανά «πόρτα» στη Χρυσή Αυγή, από το Εργατικό Κέντρο Χίου

Ξεκάθαρη απάντηση στη Χρυσή Αυγή ότι δεν επιθυμεί να έχει σχέσεις με φιλοναζιστικά κόμματα, έδωσε η Διοίκηση του Εργατικού Κέντρου Χίου στο συγκεκριμένο κόμμα με αφορμή επιστολή που έλαβε.


Χειρόγραφα πάνω στο συνοδευτικό έγγραφο της επιστολής, υπογράφουν όλα τα μέλη του Δ.Σ. του Εργατικού Κέντρου Χίου και δίνουν την εξής απάντηση στη Χρυσή Αυγή:

«ΕΠΕΙΔΗ ΤΟ ΝΗΣΙ ΜΑΣ ΠΟΛΕΜΗΣΕ ΚΑΙ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΝΑΖΙ ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΣΧΕΣΕΙΣ ΜΕ ΦΙΛΟΝΑΖΙΣΤΙΚΑ ΚΟΜΜΑΤΑ»

πηγή: chiosnews.com

Σαν σήμερα... 14 Αυγούστου

1908 Γεννιέται ο κομμουνιστής ηθοποιός Μάνος Κατράκης. Στα δύσκολα χρόνια της γερμανικής κατοχής και στα χρόνια του εμφυλίου, βρέθηκε στην πρώτη γραμμή της Αντίστασης. Απολύεται από το Εθνικό Θέατρο για τις ιδέες του, συλλαμβάνεται, του ζητούν να υπογράψει δήλωση, αρνείται και εξορίζεται στην Ικαρία, τη Μακρόνησο και τον Αϊ-Στράτη, μέχρι το 1952. Αλλά και αργότερα, ήταν πάντα από τους πρώτους, σε όλους τους λαϊκούς αγώνες και πάντα μέσα από τις γραμμές του ΚΚΕ, μέχρι το θάνατό του. Σε δύσκολες εποχές ο Μάνος Κατράκης, είτε με το λόγο του «Προμηθέα», είτε με τη συμμετοχή του στην Αντίσταση, στο συνδικαλιστικό κίνημα, στις διεκδικήσεις του ΚΚΕ, τίποτε άλλο δεν επιζητούσε από το να υπηρετήσει τον άνθρωπο.

«Η ζωή άρχισε από τότε που μπήκα στο Κόμμα μου», είχε πει ο ίδιος. «Διάλεξα να είμαι κομμουνιστής. Αισθάνομαι υπερηφάνεια για το Κόμμα, για τις εκατοντάδες χιλιάδες τους συντρόφους, που αποτελούν τον κορμό του μεγάλου δέντρου του μέλλοντος. Από αυτό αντλούμε όλη τη δύναμη για την τελική δικαίωση των αγώνων και θυσιών του λαού μας. Από τη ζωοδότρα πηγή αυτού του λαού παίρνουμε εμείς οι καλλιτέχνες το υλικό, που το κάνουμε λόγο, εικόνα, ποίηση, μουσική, θέατρο και ό,τι άλλο βοηθά στην καλυτέρευση του νου και της ψυχής».

1954 Στις 5.25 τα χαράματα στην Αγία Μαρίνα στο Δαφνί ο Νίκος Πλουμπίδης πέφτει νεκρός από τις σφαίρες του εκτελεστικού αποσπάσματος. «Εξετελέσθη ζητωκραυγάζων υπέρ του ΚΚΕ», έγραψαν την επόμενη μέρα οι εφημερίδες της εποχής, «αντιμετωπίζοντας με απόλυτον ψυχραιμίαν τας σφαίρας του αποσπάσματος…δεν εδέχθη ούτε να κοινωνήσει, ούτε να του δέσουν τους οφθαλμούς του».

Ο Νίκος Πλουμπίδης εντάχθηκε στο Κομμουνιστικό Κόμμα το 1926. Στο μεσοπόλεμο ανέπτυξε συνδικαλιστική δράση μέσα από την «Αριστερή Παράταξη» των δασκάλων (που στηρίζονταν από το ΚΚΕ). Το Μάρτη του 1933 εκλέχθηκε στην Εκτελεστική Επιτροπή της ταξικής Ενωτικής ΓΣΕΕ, της οποίας ήταν και εκπρόσωπος στην Κόκκινη Συνδικαλιστική Διεθνή. Υπήρξε μέλος της αντιπροσωπείας του ΚΚΕ στο 7ο Συνέδριο της Κομμουνιστικής Διεθνούς το 1935, ενώ κατά το 6ο Συνέδριο του Κόμματος το Δεκέμβρη του ίδιου έτους αναδείχθηκε αναπληρωματικό μέλος της Κεντρικής του Επιτροπής. Τον Ιούνη του 1938 σε σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα εκλέχθηκε μέλος του ΠΓ της ΚΕ αναλαμβάνοντας τη καθοδήγηση του Γραφείου Περιοχής Μακεδονίας – Θράκης. Την περίοδο της ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης υπήρξε Γραμματέας της Κομματικής Οργάνωσης Αθήνας του ΚΚΕ, ενώ στη συνέχεια διετέλεσε και πρώτος καθοδηγητής της Οργάνωσης Προστασίας Λαϊκού Αγώνα (ΟΠΛΑ). Στο 7ο Συνέδριο του Κόμματος το 1945 αναδείχθηκε και πάλι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ. Στη διάρκεια του εμφυλίου ο Πλουμπίδης παρέμεινε στην Αθήνα, ενώ από την Άνοιξη του 1949 ανέλαβε υπεύθυνος του παράνομου κομματικού κλιμακίου στην Ελλάδα.

Στις 25/7/1952 το ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, στηριζόμενο -σε μεγάλο βαθμό- και σε πληροφορίες στελεχών από την Ελλάδα, καθώς και στην πρωτοβουλία του Πλουμπίδη να δημοσιοποιήσει επιστολή με την οποία αναλάμβανε την ευθύνη του παράνομου μηχανισμού του ΚΚΕ, ενώ υπεύθυνος ήταν ο Μπελογιάννης, βγάζει απόφαση «για τον Νίκο Πλουμπίδη (Μπάρμπα)», με την οποία τον διαγράφει, χρησιμοποιώντας ιδιαίτερα σκληρούς, άδικους και απαράδεκτους χαρακτηρισμούς (του προδότη, του χαφιέ, κλπ.).

Ο Πλουμπίδης, απομονωμένος και χαρακτηρισμένος από την ηγεσία του Κόμματος, όχι μόνο δεν το αποκήρυξε, αλλά και το υπεράσπισε μέχρι την τελευταία του πνοή. Και ο ίδιος θεωρούσε πως υπήρξε θύμα συγκυριών και λανθασμένων –ενδεχομένως και προβοκατόρικα διοχετευμένων- παραπλανητικών πληροφοριών: «Δε με χωρίζει καμιά διαφορά με την ηγεσία του κόμματός μου», τόνιζε στην εφημερίδα «Προοδευτική Αλλαγή» της 25/7/1954. «Η ανακοίνωση του κόμματος περί αποκηρύξεώς μου είχε σκοπό να προφυλάξει το κόμμα από έναν υποτιθέμενο εχθρό και οφείλεται σε σφαλερές ενδείξεις και υποβολιμαίες πληροφορίες. Πάντως, πιστεύω ότι το κόμμα θα επανεξετάσει εν καιρώ το ζήτημα». Όπως και έγινε 4 χρόνια μετά, από την 9η Ολομέλεια του Κόμματος το 1958.

1956 Πεθαίνει ο Γερμανός κομμουνιστής ποιητής και δραματουργός Μπέρτολτ Μπρεχτ. Τα έργα του, εμπνευσμένα από τους αγώνες της εργατικής τάξης, μπαίνουν στο στόχαστρο των Ναζί (όπως και ο ίδιος) μετά την άνοδό τους στην εξουσία. Έτσι ο Μπρεχτ εγκαταλείπει τη Γερμανία για σχεδόν 15 χρόνια. Επιστρέφει στη Λαοκρατική πια Δημοκρατία της Γερμανίας (ΓΛΔ) το 1949. Το 1950 εκλέγεται μέλος της Ακαδημίας Τεχνών. Τιμήθηκε επίσης με το Εθνικό Βραβείο της ΓΛΔ το 1951 και το Βραβείο Λένιν για την Ειρήνη το 1954.
http://www.902.gr/

Για τον θάνατο του 18χρονου Θανάση από κεφαλοκυνηγούς ελεγκτές των ΜΜΜ

Σκηνές θρίλερ εκτυλίχθηκαν χθες το βράδυ, λίγα μέτρα πριν το δημαρχείο Περιστερίου.   Σύμφωνα με τα μέχρι τώρα γνωστά από τα ΜΜΕ:
Ένας 18χρονος, ο Θανάσης Καναούτης,  επιβιβάστηκε στο τρόλεϊ από τη στάση του Αγίου Αντωνίου με κατεύθυνση προς Ανθούπολη. Μία στάση αργότερα, μπήκε στο τρόλεϊ ένας ελεγκτής και κατευθύνθηκε προς τον νεαρό ζητώντας του το εισιτήριο.
Σύμφωνα με τα λεγόμενα του προέδρου των εργαζόμενων στα τρόλει, ο νεαρός πάτησε το μπουτόν κινδύνου και στην προσπάθειά του να διαφύγει χτύπησε σοβαρά στο κεφάλι του.
Ο πρόεδρος των εργαζομένων στα τρόλεϊ Κώστας Νικολακόπουλος ομολόγησε επίσης ότι ήθελαν πνα κρατήσουν, παρά την θέληση του, τον νεαρό 18χρονο μέχρι το τέρμα της διαδρομής προφανώς για να κάνουν ήσυχα την δουλειά τους φωνάζοντας την αστυνομία. Όπως ανακοινώθηκε στα ΜΜΕ ο νεαρός είχε σκισμένο το πουκάμισο του.

Δεν είναι λίγες οι φορές που μας έχουν γίνει, στο Κίνημα Δεν Πληρώνω, καταγγελίες για την ανάγωγη,  έκνομη, ακόμη και βίαιη συμπεριφορά ελεγκτών των ΜΜΜ  κατά επιβατών.
Πρόσφατα έχουν επιβληθεί μηνύσεις κατά ελεγκτών λεωφορείων για βίαιες πράξεις κατά του ΑμεΑ Παναγιώτη Μιχελή.
Πρώτη φορά όμως έχουμε τόσο τραγικό συμβάν.
Ηθικός αυτουργός είναι ο υπουργός Χρυσχοϊδης που δίνει εντολές με στους ελεγκτές για απαράδεκτες συμπεριφορές .
Οι ελεγκτές έχουν εξελιχθεί σε εκτελεστικά όργανα κοινωνικού κανιβαλισμού με αντάλλαγμα τα τριάκοντα αργύρια των ποσοστών και των δεδουλευμένων ρεπό...
Ας αναλογισθούν τον δρόμο που επέλεξαν.
Εκφράζουμε τα ειλικρινή συλλυπητήρια του Κινήματος μας στους συγγενείς του άτυχου παλληκαριού.
Καλούμε την οικογένεια του και όποιον αυτόπτη , αν θέλουν να επικοινωνήσουν με το Κίνημα Δεν Πληρώνω στα τηλέφωνα : 211 0192839 και  6944270606

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑ  19/8, 12:30 ΜΕΣΗΜΕΡΙ


www.kinimadenplirono.gr

18 χρονών νεκρός Χ 1,40 ευρώ = …πλήθος οργισμένο (;)

Όλα ξεκίνησαν κατά τις 23:00.

Σύμφωνα με το eurospy.gr ένας 19χρονος επιβιβάστηκε στο τρόλεϊ από τη στάση του Αγίου Αντωνίου με κατεύθυνση προς Ανθούπολη. Μία στάση αργότερα μπαίνει στο τρόλεϊ ένας ελεγκτής και μέσα σε λίγα λεπτά κατευθύνεται προς τον νεαρό και του ζητά το εισιτήριο.

Όπως ανέφεραν στον ρεπόρτερ μας αυτόπτες μάρτυρες, ο νεαρός είπε ότι του έπεσε. Ο ελεγκτής άρχισε επιτακτικά να ζητά το εισιτήριό του. Τότε ο νεαρός ισχυρίστηκε ότι δεν το είχε. Η κουβέντα φούντωνε μιας και ο ελεγκτής ζητούσε με επιτακτικό ύφος το εισιτήριο από τον νεαρό λέγοντάς του ότι θα του πληρώσει πρόστιμο, όπως αναφέρουν οι αυτόπτες μάρτυρες. Λίγα λεπτά μετά λέει στον 19χρονο «Ή μου δίνεις την ταυτότητα σου ή σε πάω στο τμήμα τώρα». Ο νεαρός απαντά πως δεν την έχει μαζί του. Και συνεχίζει λέγοντας «είμαι άνεργος, αλήθεια σου λέω. Και οι γονείς μου δεν έχουν δουλειά. Είμαστε σε τραγική κατάσταση».

Σύμφωνα πάντα με τα λεγόμενα κάποιων εκ των επιβατών του τρόλεϊ, ελεγκτής και νεαρός άρχισαν να λογοφέρουν. Τότε επενέβη λεκτικά και ο οδηγός όπως μας είπαν αυτόπτες μάρτυρες. Η κατάσταση ξέφυγε. Οι 2 άνδρες ήρθαν στα χέρια. Ο ελεγκτής έσκισε την φανέλα που φορούσε ο 19χρονος. Οι επιβάτες άρχισαν να ωρύονται για την αντίδραση του ελεγκτή και του οδηγού. «Αφήστε το παιδί ρε. Είναι 19χρονών που να πάρει. Να σας δώσουμε εμείς το ένα ευρώ» ήταν μερικές από τις φράσεις που ειπώθηκαν. Ξαφνικά ο μεγαλόσωμος νεαρός απωθεί έναν εκ των δύο και πηδά από το τρόλεϊ που βρισκόταν εν κινήσει. Σύμφωνα με τον Πρόεδρο των εργαζομένων τρόλεϊ κύριο Νικολακόπουλο πάτησε το κόκκινο κουμπί ασφαλείας και άνοιξε την πόρτα.

Ο νεαρός πέφτει με το πρόσωπο στην άσφαλτο. «Ποτάμι» από αίμα καλύπτει το σημείο. Όλοι παγώνουν στη θέα του νεαρού που κείτεται στην άσφαλτο. Οι επιβάτες σπεύδουν να τον βοηθήσουν. Το παιδί δεν έχει σφυγμούς. Πέφτει σε κώμα. Αμέσως έντρομοι όσοι είδαν το γεγονός καλούν το 166.

Ο 19χρονος μεταφέρεται στο νοσοκομείο και τότε τα πνεύματα ανάβουν. Εν τω μεταξύ στο σημείο έχουν καταφθάσει 5 περιπολικά. Η «μάχη» φουντώνει. Επιβάτες και περαστικοί βρίζουν τον ελεγκτή ενώ ένας από τους επιβαίνοντες έρχεται στα χέρια μαζί του. Οι αστυνομικοί προσπαθούν να χωρίσουν τους δύο άνδρες. Μάταια όμως.

Το πλήθος είναι οργισμένο. Προσπαθούν με κάθε τρόπο να χτυπήσουν τον ελεγκτή. Μία κοπέλα, που κάθεται στο πεζοδρόμιο σε κατάσταση «αμόκ» μη μπορώντας να πιστέψει τι συνέβη λίγα λεπτά πριν, σηκώνεται και εκσφενδονίζει ένα μπουκάλι νερό προς τον ελεγκτή λέγοντάς του «Σε ακούω τόση ώρα πάνω από το κεφάλι μου. Πήρες τη ζωή του παιδιού το καταλαβαίνεις;» Αμέσως τα αίματα ανάβουν και πάλι. Ο ελεγκτής ζητά να πάει αυτόφωρο η κοπέλα.

Aυτός ο ελεγκτής που, όπως αποτυπώνεται στο βίντεο παρακατω, όχι μόνο δεν αισθάνεται τίποτα δίπλα στο ματωμένο σώμα του 18χρονου αλλά ακάθεκτος απειλεί θεούς και δαίνομες είναι ένα πιστοποιημένο ανθρωποειδές. Η ίδια η εκ των υστέρων συμπεριφορά αμέσως μετά το κατόρθωμά του… επιβεβαιώνει και την πρότερή του μέσα στο λεωφορείο. Ένα είναι σίγουρο ότι θα επικαλεστεί: ΟΤΙ ΕΚΑΝΕ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟΥ. Και ένα φυσικό επακόλουθο: ότι είναι σχεδόν απίθανο να καταδικαστεί. Δεν είναι διόλου τυχαίο ότι όλοι οι ναζί που έφτασαν στα μεταπολεμικά δικαστήρια για τα δικά τους «κατορθώματα» ισχυρίστηκαν ΟΤΙ ΕΚΤΕΛΟΥΣΑΝ ΕΝΤΟΛΕΣ. Πόση ομοιότητα; Και μπορεί βέβαια να γίνει άμεσα αντιληπτό ότι οι καραφλοί -από μέσα κι από έξω- φασίστες του κοινοβουλίου αποτελούν την κορυφή ενός παγόβουνου που αναισθητοποιεί την κοινωνία ως καθημερινή κοινοτυπία: ο φασισμός του «κάνω τη δουλειά μου». Η μαγική φράση που σημαίνει αποποίηση των ευθυνών τόσο για την ποιότητα όσο και για τα αποτελέσματα της κάθε «δουλειάς» που έχει να κάνει ιδιαίτερα με τον κοινωνικό έλεγχο, την «δημόσια τάξη και την ασφάλεια»….



http://sinialo.espiv.net/?p=12194

Βιντεο: http://www.youtube.com/watch?v=H-ONmZa-0Qg

Nα κάνουμε συντρίμμια τα στρατόπεδα συγκέντρωσης - αναδημοσίευση από τον ιστοτόπο της Α.Π Ροσινάντε

Ανακοίνωση της Αναρχοσυνδικαλιστικής Πρωτοβουλίας Ροσινάντε για την εξέγερση των μεταναστών στην Αμυγδαλέζα

Το Σάββατο, 10 Αυγούστου, στο στρατόπεδο συγκέντρωσης μεταναστών της Αμυγδαλέζας, έγινε αυτό που η ίδια η ανθρώπινη φύση επιτάσσει μπροστά σε κάθε φαινόμενο επιβολής και καταπίεσης: Οι κρατούμενοι μετανάστες εξεγέρθηκαν. Πέρα από την προφανή αιτία του ξεσηκωμού τους, την ίδια τους την κράτηση δηλαδή, η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι ήταν η ενέργεια των αστυνομικών που τους φυλάνε να κλείσουν το ρεύμα των εγκαταστάσεων με αποτέλεσμα να μην ανοίγουν τα κλιματιστικά στα κοντέινερ που διαμένουν οι μετανάστες. Η πιθανότητα της μετατροπής των κοντέινερ σε ένα είδος φούρνων οδήγησε τους μετανάστες στο να εξεγερθούν. Οι συγκρούσεις περιλάμβαναν πετροπόλεμο από την μεριά των μεταναστών, χημικά και κρότου λάμψης από την πλευρά των αστυνομικών δυνάμεων ενώ κάποιες πληροφορίες κάνουν λόγο ακόμα και για πυροβολισμούς! Δέκα μετανάστες απέδρασαν από την Αμυγδαλέζα και καταζητούνται.
Τις στιγμές που ακολούθησαν, ένας γελοιώδης συρφετός από μηντιακά φερέφωνα και επίσημες ανακοινώσεις της αστυνομίας, προσπάθησε να πείσει την κοινή γνώμη για τον… «παραλογισμό» του περιστατικού. Χαρακτηριστική είναι η αναφορά στην εξέγερση ως «απρόκλητη επίθεση». Κάποια πράγματα όμως είναι αντικειμενικά, βρίσκονται έξω από υποκειμενικές οπτικές γωνίες και επιδέχονται τόση αμφισβήτηση όσο το ότι η Γη γυρίζει. Η πρωτογενής βία του Κράτους γεννάει την αντιβία των καταπιεσμένων και οι τελευταίοι δεν έχουν κανένα λόγο να την απαρνηθούν. Η εξέγερση της Αμυγδαλέζας είναι μόνο ένα δείγμα της φυσικής ροπής του ανθρώπου προς την ελευθερία. Όσο ο εκφασισμός του συστήματος εξουσίας θα βαθαίνει τόσο οι (αυθόρμητες ή μη) εξάρσεις αντίστασης θα αυξάνονται. Είναι χρέος της εργατικής τάξης να οργανωθεί μέσα σε αυτή την διαδικασία ώστε στο τέλος να νικήσει.

Εκτός από την προφανή υποχρέωση του εργατικού και συνδικαλιστικού κινήματος να σταθεί αλληλέγγυο στους κρατούμενους μετανάστες των στρατοπέδων συγκέντρωσης και να εκφράσει αυτή την αλληλεγγύη άμεσα και δυναμικά, είναι εξίσου προφανής η ανάγκη της σοβαρής ενασχόλησης με το ζήτημα. Δεν είναι απλά οι απάνθρωπες συνθήκες κράτησης αλλά η ίδια η ύπαρξη των στρατοπέδων συγκέντρωσης, στην οποία πρέπει να εναντιωθούμε. Είναι η ίδια η παρουσία τους, που αποτελεί μια συλλογική ήττα. Και είναι μία ήττα που είτε περισσότερο είτε λιγότερο μας βαραίνει όλους. Το ζήτημα των στρατοπέδων συγκέντρωσης πρέπει να ανοιχτεί με όρους κεντρικού πολιτικού γεγονότος και να μείνει ανοιχτό μέχρι να αποτελεί μια μακρινή ανάμνηση.

Η αναγκαιότητα της δημιουργίας δομών εργατικής ενότητας επανέρχεται με επιτακτικούς όρους. Δομών προωθητικών ως προς την ταξική αλληλεγγύη, που λείπουν απελπιστικά από την εργατική τάξη. Οφείλουμε να τις δημιουργήσουμε. Έτσι ώστε κάθε Αμυγδαλέζα να αποτελέσει συντρίμμια και κανένας άνθρωπος να μην θεωρείται παράνομος. Έτσι ώστε η ντροπιαστική ιστορία της καταπίεσης και της εκμετάλλευσης που βιώνουμε να γίνει η προϊστορία μας.

Έκοψαν τον προαυλισμό μετά την εξέγερση

Του Δημήτρη Αγγελίδη

Με ακόμη περισσότερη καταστολή απαντά η αστυνομία στην εξέγερση της Αμυγδαλέζας, επιλέγοντας να στήσει ένα εφιαλτικό σκηνικό έντασης που επιτείνει τις ήδη αδιέξοδες πολιτικές του υπουργείου Δημόσιας Τάξης και φέρνει πιο κοντά την πιθανότητα μιας νέας εξέγερσης.

Από την Κυριακή έχει απαγορευτεί ο προαυλισμός των κρατουμένων, με αποτέλεσμα να μετρούν ήδη 48 ώρες κλεισμένοι στα κοντέινερ, με κίνδυνο θερμοπληξίας. Στα περισσότερα δεν υπάρχει ρεύμα και δεν λειτουργεί κλιματισμός, σε κάποια έχει κοπεί και η υδροδότηση, ενώ η ατμόσφαιρα είναι ακόμα αποπνικτική από τα δακρυγόνα.

Σε χθεσινή επιθεώρηση, η υπεύθυνη γιατρός του Κέντρου, Ελπίδα Ευθυμιάτου, διαπίστωσε μώλωπες σε πάρα πολλούς από χτυπήματα κατά την επέμβαση των ΜΑΤ, που φαίνεται ότι έβγαλαν το άχτι τους σε όποιον κρατούμενο έβρισκαν μπροστά τους. Υπάρχουν μάλιστα ανεπιβεβαίωτες κατηγορίες για πυροβολισμούς την ώρα της επέμβασης. Σύμφωνα με την αστυνομία, δέκα αστυνομικοί τραυματίστηκαν από πετροβολισμό κατά την εξέγερση.

Ιχνη ξυλοδαρμού

Δικηγόροι που είδαν χθες τους συλληφθέντες κρατουμένους αναφέρουν καταγγελίες για άγριο ξυλοδαρμό στο Τμήμα Αλλοδαπών, όπου μεταφέρθηκαν.

Χθες οδηγήθηκαν στον εισαγγελέα 56 κρατούμενοι, όλοι με τις ίδιες κατηγορίες σε βαθμό κακουργήματος και πλημμεληματικού χαρακτήρα (στάση κρατουμένου, απόπειρα απόδρασης και απόδραση, εμπρησμός με κίνδυνο της ανθρώπινης ζωής, επικίνδυνη σωματική βλάβη, εξύβριση). Για σήμερα το πρωί έχουν κληθεί σε απολογία οι 27 και για την Πέμπτη οι υπόλοιποι.

Η αστυνομία συνέλαβε χθες δύο από τους δέκα κρατουμένους που απέδρασαν και συνεχίζει να αναζητά τους υπόλοιπους.

Την ίδια στιγμή, η αστυνομία και το υπουργείο Δημόσιας Τάξης, με τη συνδρομή μέσων ενημέρωσης, επιχειρούν να χειριστούν επικοινωνιακά το γεγονός, επισείοντας τον κίνδυνο των μεταναστών χωρίς χαρτιά, παραλείποντας να αναφέρουν ότι οι έγκλειστοι της Αμυγδαλέζας κρατούνται όχι για ποινικά αδικήματα αλλά για διοικητική παράβαση –σε πολλές περιπτώσεις επειδή είχε λήξει η άδεια παραμονής τους και δεν είχαν την ευκαιρία να την ανανεώσουν, ελλείψει ενσήμων ή λόγω άλλων γραφειοκρατικών κωλυμάτων.

Η αστυνομία κυκλοφόρησε χθες βίντεο και φωτογραφίες με τις ζημιές που καταγράφηκαν στην Αμυγδαλέζα, σε μια επιχείρηση στοχοποίησης των εξεγερμένων. Δεν είχε την ευαισθησία να βιντεοσκοπήσει τη συνήθη συμπεριφορά των αστυνομικών και να καταγράψει τις πραγματικές συνθήκες κράτησης.

Αυτά έχουν καταγραφεί από τους πιο αξιόπιστους διεθνείς οργανισμούς και οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, που μιλούν για παράνομη συμπεριφορά των Αρχών και για παραβιάσεις στοιχειωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Τα έχουν επίσης καταγράψει ενώσεις αστυνομικών.

Χαρακτηριστική ήταν η χθεσινή παρέμβαση του Χρήστου Φωτόπουλου, προέδρου της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Αστυνομικών Υπαλλήλων, στην τηλεόραση του ΑΝΤ1: «Οι συνθήκες και για μας είναι απάνθρωπες, είναι απαράδεκτες, όπως και για τους συγκεκριμένους. [...] Και τι κάνουμε τώρα; Κάνουμε δυστυχώς αυτό που λέγαμε εξαρχής ότι θα κάνουμε, μια τρύπα στο νερό. Αν δεν βρεθεί τρόπος επαναπροώθησης των συγκεκριμένων συνανθρώπων μας, τα πράγματα θα διογκώνονται ακόμα περισσότερο».

Το βαθύ σκοτάδι

Καταπέλτης ήταν και η ανακοίνωση του Σωματείου Ειδικών Φρουρών Ελληνικής Αστυνομίας Αττικής, που έκαναν λόγο για «“το βαθύ σκοτάδι” και την ανικανότητα εκείνων που με συνθήκες φιλοξενίας θέλουν να κρατούν και με συνθήκες κράτησης θέλουν να φιλοξενούν, αποτυγχάνοντας παταγωδώς και στα δύο, θέτοντας σε κίνδυνο τη ζωή και τη σωματική ακεραιότητα εργαζομένων που από τύχη αυτή τη φορά δεν βλάφτηκαν».

Σε άλλο μήκος κύματος ήταν η Πανελλήνια Ομοσπονδία Συνοριακών Φυλάκων, που ανακάλυψε «οργανώσεις υπέρ των λαθρομεταναστών» και έκανε λόγο για συνθήκες διαβίωσης των κρατουμένων «συμβατές με τα πρότυπα και με κάθε βασικό εξοπλισμό για τη διαβίωση των παράνομων μεταναστών».

Αλλωστε, η Αστυνομία κατά τη χθεσινή δημοσίευση στατιστικών για το πρώτο εξάμηνο του έτους, χαρακτήρισε «σημαντικά αποτελέσματα» τις περίπου 5.500 συλλήψεις στο πλαίσιο του «Ξένιου Δία», παραλείποντας να αναφέρει ότι αποτελούν ποσοστό πολύ μικρότερο του 6% των συνολικών προσαγωγών που έγιναν κατά την πολυδάπανη επιχείρηση, αποδεικνύοντας ότι η περίφημη «απειλή της λαθρομετανάστευσης» αποτελεί μια καλά φιλοτεχνημένη επικοινωνιακή φούσκα.

Σπύρος Ριζάκος, ΜΚΟ Αίτημα

Διεθνές Δίκαιο

Αναμφισβήτητα η Ελλάδα, όπως και κάθε χώρα, έχει δικαίωμα να ελέγχει τα σύνορά της, να ασκεί δηλαδή μεταναστευτική πολιτική. Αυτή όμως την πολιτική έχει υποχρέωση να την ασκεί με βάση το Διεθνές Δίκαιο. Οφείλει να προστατεύει τους πρόσφυγες και να σέβεται την ανθρώπινη αξιοπρέπεια όλων όσοι βρίσκονται στο έδαφός της.

Ωστόσο, όπως έχουν κατ’ επανάληψη κρίνει τα ευρωπαϊκά δικαστήρια, η χώρα μας υποβάλλει τους κρατούμενους μετανάστες και πρόσφυγες σε απάνθρωπη και εξευτελιστική μεταχείριση. Το αποτέλεσμα; Αυτοκτονίες κρατουμένων, θάνατος ασθενούς κρατουμένου, αλλεπάλληλες εξεγέρσεις. Η χώρα μας όχι απλώς αγνοεί επιδεικτικά τις αποφάσεις των ευρωπαϊκών δικαστηρίων αλλά οδηγεί την κατάσταση στα άκρα αδιαφορώντας για τις συνέπειες. Ομως ο σεβασμός του Διεθνούς Δικαίου, των δικαιωμάτων του ανθρώπου, της ανθρώπινης αξιοπρέπειας είναι εν τέλει θέμα δημοκρατίας και πολιτισμού. Το ερώτημα που γίνεται ολοένα και πιο επιτακτικό είναι αν θα δεχτούμε ως χώρα και ως πολίτες την καταπάτηση βασικών αξιών της δημοκρατίας και του ανθρωπισμού, αν θα μπούμε σε αυτή την επικίνδυνη ατραπό.

Γιάννα Κούρτοβικ, Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα

Εκτός ζώνης δικαίου

Το ζήτημα δεν είναι οι συνθήκες κράτησης. Γιατί κι αν αυτές δεν ήταν άθλιες, κι αν δεν έβραζαν τα κοντέινερ, αν υπήρχαν υπόστεγα και δέντρα, κι αν δεν ήταν άθλιο το φαΐ (από το οποίο πλουτίζει κάποιο κέτερινγκ, με 5,87 κατ’ άτομο ημερήσια για να δίνει σκάρτη ακόμη και τη μερίδα το ψωμί), κι αν υπήρχαν γιατροί και είδη υγιεινής και καθαριότητας, οι Αμυγδαλέζες του κ. Δένδια δεν θα έπαυαν να είναι χώροι ανθρώπινης ταπείνωσης, εξευτελισμού και μαρτυρίων, χώροι βασανισμού κατά την έννοια και των διεθνών δικαστηρίων που επανειλημμένα καταδίκασαν την Ελλάδα. Τόποι εκτός νόμου και εκτός ζώνης δικαίου, όπου η χωρίς έγκλημα, χωρίς δίκη και χωρίς όριο διάρκειας ποινή εκτίεται χωρίς έλεγχο. Και το μαρτύριο της σταγόνας (η λήξη της κράτησης) σκόπιμο και σαδιστικό. Ποιος δικαστής θα τους δικάσει;

Σε ποια χειρότερη φυλακή μπορεί να σκεφτεί να τους κλείσει;

Ποιος εισαγγελέας θα σκεφτεί να παραπέμψει τους υπευθύνους για κακούργημα ή έστω πλημμέλημα με το 137Α του Ποινικού Κώδικα που τιμωρεί τα βασανιστήρια;

Εύα Κοσσέ, Human Rights Watch

Αναμενόμενο

Αυτό που συνέβη στην Αμυγδαλέζα ήταν αναμενόμενο. Διεθνή όργανα προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων έχουν τεκμηριώσει σκανδαλώδεις συνθήκες κράτησης μεταναστών και αιτούντων άσυλο στην Ελλάδα. Ενώ η ελληνική κυβέρνηση έχει λάβει κάποια ταπεινά μέτρα για να βελτιώσει τις συνθήκες κράτησης, οι μετανάστες και οι αιτούντες άσυλο, συμπεριλαμβανομένων των παιδιών, εξακολουθούν να κρατούνται σε ακατάλληλες συνθήκες, συχνά χαρακτηριζόμενες ως απάνθρωπες και εξευτελιστικές. Βάσει του Διεθνούς Δικαίου, οι μετανάστες που δεν έχουν άδεια να εισέλθουν ή να παραμείνουν σε μια χώρα μπορεί να υπόκεινται σε κράτηση, σε ορισμένες περιπτώσεις. Ωστόσο, η κράτηση πρέπει να βασίζεται σε εξατομικευμένη αιτιολογία και να μην είναι ο κανόνας. Οι διαδικασίες απέλασης θα πρέπει να επιδιώκονται με τη δέουσα ταχύτητα και επιμέλεια, έτσι ώστε να μειώνεται στο ελάχιστο ο χρόνος κράτησης. Η κράτηση δε των αιτούντων άσυλο πρέπει να παραμένει ύστατο μέτρο. Η πολιτική κράτησης που εφαρμόζει η Ελλάδα φαίνεται πως έχει σκοπό την τιμωρία των μεταναστών πάρα την απομάκρυνσή τους, κάτι το οποίο απαγορεύεται ρητά από το Διεθνές Δίκαιο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
http://www.efsyn.gr

Δυο αυτοκτονίες μέσα σε λίγη ώρα συγκλονίζουν την Κρήτη

Δύο περιστατικά αυτοκτονίας σημειώθηκαν με διαφορά λίγης ώρας στην Κρήτη συγκλονίζοντας την τοπική κοινωνία του νησιού.

 Πριν από λίγη ώρα βρέθηκε κρεμασμένος, πάνω σε μία αυτοσχέδια "κρεμάλα", στον αρχαιολογικό χώρο των Μαλίων ένας 45χρονος άνδρας εργαζόμενος σε υπηρεσία του δήμου Χερσονήσου. Σύμφωνα με πληροφορίες του prismanews.gr τον απαγχονισμένο άνδρα βρήκε υπάλληλος του αρχαιολογικού χώρου μαζί με κατοίκους της περιοχής οι οποίοι και ειδοποίησαν την αστυνομία.

Την ίδια ώρα ανάστατη είναι η τοπική κοινωνία των Μοιρών καθώς  ένας άνδρας έβαλε τέλος στη ζωή του στρέφοντας ένα όπλο στον εαυτό του.

ΠΡΟΣΟΧΗ ! : Ιδού οι επικίνδυνοι εγκληματίες (φωτογραφία)

Εξαιρετική φωτογραφία που αλιεύθηκε στο twitter από την @epocalibera - οι ξυπόλητοι μετανάστες που εξεγέρθηκαν για το αυτονόητο στην Αμυγδαλέζα, σύρονται αλυσοδεμένοι ως εγκληματίες στα δικαστήρια

Αθήνα 12 Αυγούστου 2013. Μεταφέρθηκαν σήμερα στον ανακριτή στα δικαστήρια Ευελπίδων, 41 εξεγερμένοι μετανάστες από το Κέντρο Κράτησης Αλλοδαπών Αμυγδαλέζας, κατηγορούμενοι για κακουργήματα. 

Guardian: Η γυναίκα που παραλίγο να πεθάνει φτιάχνοντας το κινητό σας

Την ιστορία της νεαρής Κινέζας που έκανε απόπειρα αυτοκτονίας στον κοιτώνα του εργοστασίου της Foxconn στην Κίνα αφηγείται η εφημερίδα The Guardian με τίτλο: «Η γυναίκα που παραλίγο να πεθάνει φτιάχνοντας το iPad σας».



Για πολλές ημέρες πριν από την απόπειρα αυτοκτονίας της, η Τιάν Γου εργαζόταν στη γραμμή παραγωγής iPhones και iPads, ξεδιαλέγοντας εξαρτήματα.



Το 2010, 18 εργαζόμενοι της Foxconn -όλοι μικρότεροι από 25 ετών- αποπειράθηκαν να αυτοκτονήσουν σε εγκαταστάσεις της εταιρείας. Συνολικά, 14 άτομα πέθαναν.



Η Τιάν Γου επέζησε: βγήκε από κώμα μετά από 12 ημέρες με τραύματα στην σπονδυλική της στήλη και στο ισχίο της και έμεινε ανάπηρη από τη μέση και κάτω. Ήταν μόλις 17 ετών.



Επί τρία χρόνια ακτιβιστές έπαιρναν συνεντεύξεις από την Τιάν Γου, οι οποίες δημοσιεύονται στο πρόσφατο τεύχος του ακαδημαϊκού περιοδικού New Technology, Work and Employment.



Σε αυτές αποκαλύπτεται ο τρόπος που λειτουργούσε η Foxconn: προσλάμβανε νεαρούς, φτωχούς μετανάστες από την κινέζικη επαρχία, τους έβαζε μέσα σε τεράστιους κοιτώνες και έδιωχνε όσους δεν μπορούσαν να ακολουθήσουν τους σκληρούς ρυθμούς δουλειάς.



Η Τιάν Γου εργαζόταν περισσότερες από 12 ώρες την ημέρα, έξι μέρες την εβδομάδα. Αναγκαζόταν να πηγαίνει σε πολύ πρωινές συνεδριάσεις για τις οποίες δεν πληρωνόταν, αναγκαζόταν να μην τρώει για να δουλεύει υπερωρίες.



Τα διαλείμματα για τουαλέτα ήταν περιορισμένα, ένα λάθος θα είχε ως αποτέλεσμα να υποστεί «κατσάδιασμα» από τους ανωτέρους της, ενώ ποτέ δεν πέρασε από επίσημη εκπαίδευση.



Κι ας την καλούσε στην αρχή το επίσημο φυλλάδιο της εταιρείας «να τρέξει προς τα πιο όμορφα όνειρά της, να επιδιώξει μια φανταστική ζωή».



Αν και η εταιρεία καλούσε δημοσιογράφους σε εγκαταστάσεις της και τους έδειχνε τα καταστήματα και τις ολυμπιακών διαστάσεων πισίνες, η αλήθεια ήταν ότι η εξάντληση δεν άφηνε την Τιάν Γου να απολαύσει τίποτα από όλα αυτά.



Μακριά από φίλους και την οικογένειά της, μην έχοντας τον χρόνο να αναπτύξει φιλίες ή να κοιμηθεί καλά το βράδυ, η Γου ξέσπασε όταν εξαιτίας ενός διοικητικού λάθους, οι διευθυντές της αρνήθηκαν να της πληρώσουν τον μισθό της.



Απελπισμένη, πήδηξε από το παράθυρο για 160 ευρώ.



Μετά την απόπειρα αυτοκτονίας, η Τιάν Γου έλαβε σχεδόν 20.000 ευρώ για να επιστρέψει στο χωριό της. «Ήταν σαν να αγόραζαν και να πουλούσαν ένα αντικείμενο» λέει ο πατέρας της.

αναδημοσιευση ελληνικού κειμένου απο το Βήμα

Αλληλεγγύη στις καταλήψεις της Πάτρας από Ν. Σμύρνη & Π. Φάληρο

Κάρντιφ, Ουαλία: Καταληψίες πήρανε το αστυνομικό τμήμα του Κάντον

Τις πρώτες πρωινές ώρες της Κυριακής, 4ης Αυγούστου 2013, μπήκαμε στο αστυνομικό τμήμα της περιοχής του Κάντον και το καταλάβαμε. Δε ζητήσαμε καμιά άδεια, μιας και αυτό που πράξαμε είναι το νόμιμο δικαίωμά μας. Ούτως ή άλλως, δεδομένου ότι η αστυνομία του Κάρντιφ εγκατέλειψε το εν λόγω κτήριο για παραπάνω από ένα χρόνο, έχοντας την ευγενή καλοσύνη να μας αφήσει δώδεκα διαφορετικά ανοιχτά παράθυρα ώστε να επιλέξουμε από πού θα μπουκάρουμε, η αδειοδότηση μας φάνηκε κομματάκι τυπικούρα.

Κάνουμε κατάληψη γιατί πιστεύουμε ότι οι εταιρείες και οι ιδιοκτήτες δεν έχουνε κανένα δικαίωμα να κρατάνε αδειανά ακίνητα για να εξασφαλίζουν την κερδοφορία τους την ίδια ώρα που λιγότερο τυχεράκηδες παραμένουν άστεγοι· γιατί θεωρούμε πως οι άνθρωποι δε θα πρέπει να ξεπουλάνε την ελευθερία τους σε εργοδότες ή να κάνουνε τεμενάδες σε κυβερνητικούς φορείς προκειμένου να βάλουν ένα κεραμίδι πάνω απ’ το κεφάλι τους· κι επειδή πιστεύουμε ότι η αστυνομία δε θα πρέπει να επιτρέπεται να ενεργεί ως έμμισθος μπράβος των πλουσίων και ισχυρών, έχοντας κατ’ επανάληψη παραβλέψει, καταχραστεί και παραβιάσει ασύδοτα το νόμο ώστε να προασπίσει τα συμφέροντα των αρχουσών τάξεων.

Προχωράμε σε κατάληψη εδώ πέρα για να φανερώσουμε τον αποτροπιασμό μας για τον τρόπο με τον οποίον η αστυνομία κάνει χρήση της εξουσίας της προκειμένου να καταπιέζει άλλους για ιδιοτελείς της σκοπούς. Από τότε που η δολοφονία της Λυνέτ Ουάιτ [Lynette White] έριξε κάποιο φως στη διαφθορά της αστυνομίας του Κάρντιφ, ο κόσμος στην πόλη έχει διαπιστώσει ιδίοις όμμασι ότι οι μπάτσοι δεν ενεργούν προς το δημόσιο συμφέρον αλλά μόνο για την πάρτη τους: ενώ αθώοι άνθρωποι έχασαν χρόνια απ’ τη ζωή τους μες στη φυλακή, οι τρεις μπάτσοι που τους παγίδευσαν στην υπόθεση της ανθρωποκτονίας –για να προστατέψουν τον πραγματικό δολοφόνο– αφέθηκαν τελικά ελεύθεροι, λαμβάνοντας αμνηστία από την Ανεξάρτητη Αστυνομική Επιτροπή Καταγγελιών (IPCC), σε μια κίνηση που κατέστησε σαφές ποιους ακριβώς φροντίζει η αστυνομία. Εμείς κάνουμε κατάληψη εδώ πέρα για να δείξουμε στην αστυνομία του Κάρντιφ πως δεν είμαστε όλοι μας φοβισμένοι.

Το να έχει κανείς ένα σπίτι είναι βασικό δικαίωμα, δεν είναι εμπόρευμα για να τίθεται προς εκμετάλλευση απ’ τους ιδιοκτήτες ως πηγή πλουτισμού και από το ίδιο το κράτος για να μας κρατάει φρόνιμους. Καταλαμβάνοντας το κτήριο αυτό, πράττουμε ως άτομα σε μία κοινότητα που έχουμε φτιάξει για τους εαυτούς μας, δείχνοντας την απαξίωσή μας απέναντι στην κουλτούρα του φόβου που συντηρεί η αστυνομία, καθώς και τη βούλησή μας ν’ αντισταθούμε στην καταπίεση και να στηρίξουμε τον εαυτό μας κι ο ένας τον άλλον.

Ανταγωνιστική Συλλογικότητα Ενάντια στην Πλήξη (ACAB)