Δευτέρα 9 Δεκεμβρίου 2013

 Νορβηγία: Απεργούν οι λιμενεργάτες κόντρα στην επίθεση των εργοδοτών

Σε απεργία έχουν προχωρήσει εδώ και ένα μήνα οι εργαζόμενοι στο Risavika, το μεγαλύτερο εμπορικό λιμάνι της Νορβηγίας, μετά από σχετική απόφαση της ομοσπονδίας εργαζομένων στις μεταφορές. Αιτία είναι η άρνηση των εργοδοτών να υπογράψουν συλλογική σύμβαση με την ομοσπονδία που να ισχύει για όλες τις εργασίες στο λιμάνι. Στόχος των εργοδοτών είναι να μισθώνουν φτηνότερους και χωρίς συγκροτημένα δικαιώματα εργάτες, από άλλες χώρες, αποφεύγοντας τις όποιες πρόσθετες υποχρεώσεις που θα επιβάλλει η συλλογική σύμβαση με την ομοσπονδία, όπως η πληρωμή των υπερωριών, ο χρόνος εργασίας, η ασφάλιση κ.λπ.

Ο νορβηγικός σύνδεσμος των εργοδοτών είχε πάει την υπόθεση στο δικαστήριο, το οποίο τον περασμένο Μάρτη δικαίωσε την Ομοσπονδία Μεταφορών. Ωστόσο οι εργοδότες δεν αποθαρρύνθηκαν από τη δικαστική απόφαση και «προχωράνε» την υπόθεση σε συνεργασία με την Businesseurope, που αποτελεί την πανευρωπαϊκή ένωση των εργοδοτών, αρνούμενοι παράλληλα την υπογραφή συλλογικής σύμβασης.

Από χτες το βράδυ οι λιμενεργάτες στα λιμάνια Tromsø καί Mosjøen, κήρυξαν απεργία συμπαράστασης στους λιμενεργάτες της Ρισάβικα. Έτσι τα πλοία που φτάνουν στα παραπάνω λιμάνια δεν θα μπορούν να φορτώνουν ή να ξεφορτώνουν. Οι λιμενεργάτες φαίνονται αποφασισμένοι να συνεχίσουν μέχρι τέλους, παρά τις μεγάλες πιέσεις που δέχονται από τους εργοδότες αλλά και από τον εργοδοτικό συνδικαλισμό, που προσπαθεί να περιορίσει την πάλη στο συγκεκριμένο ζήτημα και όχι να την εντάξει στη γενική επίθεση των εργατικών δικαιωμάτων από τη μεριά του κεφαλαίου.
http://www.902.gr

Κροπότκιν: Ένας «αναρχικός πρίγκιπας»

Σαν σήμερα, στις 9 Δεκεμβρίου του 1842, γεννήθηκε ο Πιοτρ Κροπότκιν, από τους σημαντικότερους θεωρητικούς του αναρχικού κινήματος.



Πατέρας του ο πρίγκιπας Αλεξέι Πέτροβιτς Κροπότκιν, αξιωματικός του στρατού του Τσάρου, και μητέρα του η Αικατερίνα Νικολάεβνα Σουλίμα, κόρη στρατηγού με φιλελεύθερες ιδέες για την εποχή της, την οποία όμως ο Κροπότκιν θα χάσει σε νεαρή ηλικία. Ο θάνατός της θα τoν επηρεάσει καθώς ο πατέρας του θα ξαναπαντρευτεί μία αυταρχική γυναίκα και οι σχέσεις τους θα κλονιστούν. Ακολουθώντας την πορεία που ο πατέρας του χάραξε για κείνον, σε ηλικία 15 ετών θα βρεθεί στην επίλεκτη στρατιωτική σχολή, το Σώμα των Πριγκίπων.

Θα επιλέξει να μην υποταχτεί σε κάτι που δεν τον εκφράζει. Διαβάζει πολύ και επιδίδεται στην έκδοση μίας εφημερίδας. Αποφοιτώντας από τη σχολή θα ζητήσει να μετατεθεί σε σύνταγμα της Σιβηρίας. Τα πέντε χρόνια που θα παραμείνει εκεί αφιερώνεται σε γεωγραφικές έρευνες και μελέτες. Όταν θα του προταθεί η θέση του Γραμματέα της Γεωγραφικής Υπηρεσίας, θα αρνηθεί. Το ίδιο θα κάνει και αργότερα. Θα απαρνηθεί όσους τίτλους του προτάθηκαν θέλοντας να αφιερώσει τη ζωή του στον αγώνα για την κοινωνική δικαιοσύνη. Κι αυτό θα είναι η αρχή της αναρχικής πορείας του.

Προκειμένου να μελετήσει το εργατικό κίνημα θα ταξιδέψει στην Ευρώπη. Πρώτη του στάση η Ελβετία και η Πρώτη Διεθνής της οποίας θα γίνει μέλος. Επόμενο βήμα η μύηση στον σοσιαλισμό, μέσω βιβλίων απαγορευμένων στη Ρωσία και επαφών του με σοσιαλιστές ηγέτες. Μέσα από την αναζήτηση θα καταλήξει στη δική του επιλογή. Τον κόσμο του αναρχισμού. Θα οδηγηθεί πίσω στη Ρωσία όπου και θα γίνει ενεργό μέλος μίας επαναστατικής ομάδας, των Τσαϊκόφσκι (μεγαλοαστοί και αριστοκράτες νέοι που μάθαιναν ανάγνωση, γραφή και ιστορία στον αμόρφωτο πληθυσμό), αρχίζοντας παράλληλα να αναπτύσσει τις θεωρίες του. Το 1876 θα φυλακιστεί. Μετά από δύο χρόνια θα καταφέρει να αποδράσει και θα ζήσει στην Ευρώπη, ταξιδεύοντας μεταξύ Ελβετίας, Γαλλίας και Μ. Βρετανίας. Θα ζήσει 40 δημιουργικά χρόνια στα οποία θα γράψει τα σπουδαιότερα έργα του.

Ανάμεσα σε αυτά ο ύμνος του αναρχοκομμουνισμού «The Conquest of Bread» («Η κατάκτηση του ψωμιού»), «Mutual Aid» («Αλληλοβοήθεια»), «Memoirs of a Revolutionist» («Αναμνήσεις ενός επαναστάτη»), «Fields, Factories and Workshops» («Αγροί, εργοστάσια, εργαστήρια»). Στα έργα του είναι διάχυτος ο επηρεασμός του από την Παρισινή Κομούνα που αποτέλεσε ακρογωνιαίο λίθο της αναρχοκομουνιστικής θεωρίας του.

Στο «The Conquest of Bread» και το τρίτο κεφάλαιο «Αναρχοκομμουνισμός» ο Κροπότκιν γράφει:

«Κάθε κοινωνία που έχει καταργήσει την ιδιωτική ιδιοκτησία θα αναγκαστεί, υποστηρίζουμε, να οργανωθεί στις γραμμές της Κομουνιστικής Αναρχίας. Η Αναρχία οδηγεί στον Κομουνισμό, και ο Κομουνισμός στην Αναρχία, που είναι και οι δυο τους εκφράσεις της κυρίαρχης τάσης στις σύγχρονες κοινωνίες, της αναζήτησης της ισότητας».

Ως αναρχοκομουνιστής δίνει μεγάλη έμφαση στη δύναμη της λαϊκής μάζας. «Οι κομουνιστικές οργανώσεις δεν μπορεί να αφεθούν να δημιουργηθούν από νομοθετικά σώματα που ονομάζονται κοινοβούλια, δημοτικά ή κοινοτικά συμβούλια. Πρέπει να είναι δουλειά όλων, μια φυσική ανάπτυξη, ένα παράγωγο της εποικοδομητικής μεγαλοφυΐας των μαζών».

Βαθιά αντικαπιταλιστής, τοποθετούσε την απαρχή της κοινωνικής επανάστασης, στην ύπαρξη μίας ευημερούσας εργατικής τάξης που θα είχε θετικά αποτελέσματα στην παραγωγή χωρίς την παρεμβολή καμίας μορφής εξουσίας. Στη θεωρία του αντικαθιστά την ατομική ιδιοκτησία με την ελεύθερη διάθεση όλων των αγαθών και υπηρεσιών, θεωρώντας το σύστημα της καπιταλιστικής παραγωγής εμπόδιο για την πρόοδο και στέκεται απέναντι στο κράτος που την υπηρετεί, απορρίπτοντας τον μηχανισμό της αγοράς και το μισθολογικό σύστημα. Την ίδια ώρα, δεν αποδέχεται τα συστήματα του κολεκτιβισμού.

«Κατά τη γνώμη μας οι κολεκτιβιστές υποπίπτουν σε ένα διπλό σφάλμα στα σχέδιά τους για την αναδόμηση της κοινωνίας. Ενώ κάνουν λόγο για την κατάργηση του καπιταλιστικού συστήματος σκοπεύουν απ την άλλη να διατηρήσουν δύο θεσμούς που αποτελούν καθαυτή τη βάση του συστήματος αυτού και οι οποίοι είναι η Κυβέρνηση των Αντιπροσώπων και το Μισθολογικό Σύστημα» γράφει χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον Πιοτρ Κροπότκιν το οικονομικό σύστημα θα πρέπει να βασίζεται στην αρχή: «Από τον καθένα σύμφωνα με τις ικανότητές του, στον καθένα σύμφωνα με τις ανάγκες του» δηλαδή κάθε τι που παράγεται πρέπει να διανέμεται και να ανταλλάσσεται με βάση τις επιταγές της κοινωνίας και τις ανάγκες του καθενός.

Ο Κροπότκιν μετά τη σαραντάχρονη αναζήτηση του θα επιστρέψει στη Ρωσία τον Ιούνιο του 1917, στα 75 χρόνια. Θα γίνει δεκτός με ενθουσιασμό από 60.000 Ρώσους και την προσωρινή επαναστατική Κυβέρνηση του Αλεξάντερ Κερένσκι. Και πάλι δεν θα συμβιβαστεί. Όταν θα του προταθεί η θέση του Υπουργού Παιδείας θα αρνηθεί. Παρότι η στάση του απέναντι στου Μπολσεβίκους υπήρξε κριτική – κάτι που καταμαρτυρούν οι επιστολές του προς τον Λένιν – θα επικεντρώσει τη δράση του εναντίον της αντεπανάστασης και των ξένων στρατών που στάλθηκαν στη Ρωσία.

Δεν άντεξε όμως πολύ. Η χρόνια βρογχίτιδα από την οποία υπέφερε τον γονάτισε καθώς ένα κρυολόγημα θα εξελιχθεί σε πνευμονία. 8 Φεβρουαρίου 1921 πριν προλάβει να τελειώσει το τελευταίο του έργο «Ethics» ο θεωρητικός του αναρχοκομμουνισμού θα αφήσει την τελευταία του πνοή στο Ντμίτροβ.

Η κηδεία του έγινε στο κοιμητήριο Νοβοντεβίτσι της Μόσχας παρουσία δεκάδων χιλιάδων αναρχικών και μετατράπηκε σε πορεία διαμαρτυρίας κατά των Μπολσεβίκων με την ανοχή του Λένιν που φοβήθηκε γενικευμένα επεισόδια σε περίπτωση απαγόρευσης ή επέμβασης. Η κηδεία του ήταν η τελευταία μαζική συγκέντρωση αναρχικών στη Ρωσία.

14χρονος Παλαιστίνιος δολοφονήθηκε από Ισραηλινό ελεύθερο σκοπευτή κοντά στην Ραμάλα

Ένας Παλαιστίνιος 14 χρονών δολοφονήθηκε από Ισραηλινούς στρατιώτες στην  ΑL-Jalazun, προσφυγικό καταυλισμό κοντά στην Ραμάλα το Σάββατο.Πυροβολήθηκε από Ισραηλινό ελεύθερο σκοπευτή μπροστά στο σχολείο του.Ο 14χρονος Al-Ramahi μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο σε βαριά κατάσταση και άφησε την τελευταία του πνοή.Καμία σύγκρουση δεν υπήρχε λένε οι ντόπιοι,ήταν άλλη μια εν ψυχρώ εκτέλεση από τις Ισραηλινές κατοχικές δυνάμεις.Ο πατέρας του 14χρονου δήλωσε ότι οι Ισραηλινοί στρατιώτες πυροβολούν,σκοτώνουν(δρούν εδώ και πολλά χρόνια ανεξέλεγκτα) για διασκέδαση.Επίσης πρόσθεσε ότι ο γιός του δολοφονήθηκε από τον Ισραηλινό ελεύθερο σκοπευτή από μια σκοπιά- παρατηρητήριο των δυνάμεων κατοχής το Bet El με μία σφαίρα ενώ πήγαινε στο σχολείο.Τον πυροβόλησε απευθείας από πίσω,χτύπημα επαγγελματία εκτελεστή,ενώ στην περιοχή δεν υπήρχε καμιά αναταραχή.

 Η οικογένεια του Al-Ramahi δήλωσε ότι ο γιός της εκτελέστηκε εν ψυχρώ,πυροβολήθηκε

μέρα μεσημέρι επειδή πέρναγε από το στρατόπεδο.Περισσότεροι από 30 Παλαιστίνιοι έχουν δολοφονηθεί από τις Ισραηλινές δυνάμεις κατοχής μέχρι τώρα το 2013.

 Στην φετινή έκθεση της για το Ισραήλ και τα κατεχόμενα Παλαιστινιακά εδάφη η διεθνής αμνηστία  υπογραμμίζει πάλι την έλλειψη λογοδοσίας για τα εγκλήματα του Ισραηλινού στρατού εναντίον αμάχων Παλαιστινίων.

Τα διεθνώς αναγνωρισμένα Παλαιστινιακά εδάφη,μέρος των οποίων είναι η Δυτική Όχθη και η Ανατολική Ιερουσαλήμ έχουν καταληφθεί από τον ισραηλινό στρατό από το 1967!

πηγή-http://www.maannews.net/eng/ViewDetails.aspx?ID=655072 <ελεύθερη μετάφραση> Νίκος

Σάββατο 30 Νοεμβρίου 2013

Σφαλιάρες στους φασίστες (ξανά) στα Νότια

ΟΥΤΕ ΣΤΑ ΛΕΩΦΟΡΕΙΑ, ΟΥΤΕ ΠΟΥΘΕΝΑ...



Το Σάββατο 23 Νοέμβρη, κατά τη διάρκεια αντιφασιστικής παρέμβασης στην πλ. Καλογήρων στη Δάφνη, εγκάθετος χρυσαυγίτης που πρωτοστατεί στην προσπάθεια δημιουργίας χρυσαυγίτικης συμμορίας μεταξύ των εργαζομένων της ΕΘΕΛ (και που εκείνη την ώρα βρισκόταν στην αφετηρία των λεωφορείων), προκάλεσε σύντροφό μας.

Για εμάς, αντιφασισμός δεν μπορεί να σημαίνει παρά και το να κάνουμε πράξη το ΤΣΑΚΙΖΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΟΠΟΥ τους ΣΥΝΑΝΤΑΜΕ: σε χώρους δουλειάς, γειτονιές, σχολεία, γήπεδα, πλατείες.

Οι δολοφόνοι του Παύλου Φύσσα, αυτοί που μαχαιρώνουν και κακοποιούν μετανάστες, τα τσιράκια των αφεντικών, τα φιλαράκια των μπάτσων, οι αφιονισμένες μαριονέτες του συστήματος -οι φασίστες με μια λέξη-, δεν απολαμβάνουν καμία από μέρους μας ασυλία… ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΠΟΥΘΕΝΑ!

Ο συγκεκριμένος φασιστο-μπουχέσας λοιπόν, στην πλ. Καλογήρων εισέπραξε αυτό που του αντιστοιχούσε: ξαπλωμένος στην άσφαλτο να μετράει κλωστιές.

Οι εργαζόμενοι της ΕΘΕΛ, όλοι οι εργαζόμενοι, όλοι οι αξιοπρεπείς και συνειδητοποιημένοι άνθρωποι ας ξεβράσουν τα καθάρματα της Χρυσής Αυγής.

Η ανοχή είναι συνενοχή

ΤΣΑΚΙΣΤΕ ΤΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ

Αντιεξουσιαστές αντιφασίστες και αντιφασίστριες

ΥΓ: Στη συγκεκριμένη αφετηρία λεωφορείων, συμμορία ελεγκτών ενεδρεύει για να χαρατσώνει εργαζόμενους που από επιλογή ή ανάγκη δεν χτυπάνε εισιτήριο. Ας γνωρίζουν ότι παρακολουθούμε την αντικοινωνική τους δραστηριότητα και επιφυλασόμαστε  

Όλοι & όλες στην αντιφασιστική συγκέντρωση, Σάββατο 30/11, στα Προπύλαια, στις 4μ.μ.

Παρασκευή 29 Νοεμβρίου 2013

Ανακοίνωση του Αντιφασιστικού συντονισμού Αθήνας - Πειραιά για τις αυριανές αντιφασιστικές συγκεντρώσεις

Σύμφωνα με την ανακοίνωση της Αστυνομίας, αύριο Σάββατο 30/11, δεν απαγορεύονται οι αντιφασιστικές συγκεντρώσεις, αλλά επιβάλλεται απογόρευση όσον αφορά την πραγματοποίηση πορειών.

Ως Αντιφασιστικός Συντονισμός Αθήνας - Πειραιά στέλνουμε ξεκάθαρα το μήνυμα πως οι διαδηλώσεις αλλά και οποιαδήποτε εκδήλωση του αντιφασιστικού κινήματος, για εμάς δεν μπορεί να απαγορεύεται.

Με την απαγόρευση των αντιφασιστικών πορειών δίνουν το δικαίωμα στους δολοφόνους της Χρυσής Αυγής να πραγματοποιήσουν ανενόχλητοι την συγκέντρωσή τους και την ίδια στιγμή προσπαθούν να επιβάλλουν περιορισμούς στο δικαίωμα των εργαζομένων και της νεολαίας να διαδηλώνουν ενάντια στο φασισμό.

Για όσο χρειαστεί θα είμαστε στο δρόμο!

Όλοι και όλες, αύριο Σάββατο 30 Νοέμβρη, στην αντιφασιστική συγκέντρωση, στα Προπύλαια, στις 4μ.μ.


Αντιφασιστικός συντονισμός επιτροπών-συλλογικοτήτων-πρωτοβουλιών Αθήνας-Πειραιά

Κατέρρευσε η σκευωρία σε βάρος του Τάσου Θεοφίλου

Από την τέταρτη κιόλας συνεδρίαση του Γ' Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών, η σκευωρία σε βάρος του Τάσου Θεοφίλου κατέρρευσε σαν χάρτινος πύργος. Και κατέρρευσε με τις καταθέσεις των στελεχών της Αντιτρομοκρατικής, με πρώτον και καλύτερο τον εμπνευστή της, τον τμηματάρχη της κακόφημης αυτής υπηρεσίας και ενορχηστρωτή (και) αυτής της σκευωρίας, Ε. Χαρδαλιά.

«Μπορεί να μην ήταν ο άνθρωπος στη ληστεία»! Μ' αυτή τη φράση, που την επανέλαβε μάλιστα δυο φορές και ασφαλώς δεν του ξέφυγε, ο Χαρδαλιάς έβαλε ταφόπλακα στη βασικότερη κατηγορία κατά του Τ. Θεοφίλου. Είναι δυνατόν να καταδικαστεί για τη ληστεία της Πάρου και το φόνο του ταξιτζή Μίχα, πράξεις τις οποίες αρνείται κατηγορηματικά από την πρώτη στιγμή της σύλληψής του, όταν ο ίδιος ο μαέστρος της Αντιτρομοκρατικής εκφράζει τόσο κραυγαλέα την αμφιβολία του; Μπορεί το δικαστήριο να παραβιάσει με τόσο ωμό τρόπο την αρχή «in dubio pro reo» (η αμφιβολία υπέρ του κατηγορούμενου), μετά απ' αυτή την αποκαλυπτική ομολογία του τμηματάρχη της Αντιτρομοκρατικής;

Κατέρρευσε, όμως, και η άλλη κατηγορία, αυτή της συμμετοχής του Τ. Θεοφίλου στη ΣΠΦ, βάσει της οποίας χτίστηκαν οι υπόλοιπες κατηγορίες. Κι αυτό συνέβη μετά τις καταθέσεις τριών στελεχών της Αντιτρομοκρατικής.

Στο ρεπορτάζ μας για την προηγούμενη συνεδρίαση μιλούσαμε για «ξέχειλη προκατάληψη» εναντίον του Τ. Θεοφίλου, παράλληλα όμως σημειώναμε:
«Νομίζουμε ότι, παρά την επιθυμία τους, δε θα είναι εύκολη η καταδίκη του Τάσου». Την αισιόδοξη αυτή εκτίμησή μας στηρίζαμε καταρχήν στο υλικό της δικογραφίας, που αποκαλύπτει ένα εντελώς σαθρό κατηγορητήριο (στήθηκε από την Αντιτρομοκρατική και τη διεκπεραίωσή του ανέλαβε η «ανεξάρτητη» δικαστική εξουσία), το οποίο δε θα μπορούσε να σταθεί. Κι ακόμη, στη στάση που κράτησε η χήρα του άτυχου οδηγού ταξί. Δεν περιμέναμε, όμως, ότι αυτό το σαθρό κατηγορητήριο θα κατέρρεε τόσο σύντομα.

Ας δούμε όλο το ρεπορτάζ από την σημαντική (ελπίζουμε και καθοριστική) τέταρτη συνεδρίαση του δικαστηρίου.

Μετά από δύο μέρες βασανιστικής εξέτασής του από τους συνηγόρους υπεράσπισης Κ. Παπαδάκη, Α. Παπαρρούσου και Σ. Φυτράκη, ο ενορχηστρωτής της σκευωρίας Ε. Χαρδαλιάς κατέρρευσε, παρασύροντας και το σαθρό κατηγορητήριό του. Ηρθε στο δικαστήριο με ύφος χιλίων καρδιναλίων, συνοδευόμενος από κουστωδία στελεχών της Αντιτρομοκρατικής και κρατώντας μια τσάντα που δεν γνωρίζουμε τι περιείχε, αφού ποτέ δεν την άνοιξε. Προφανώς, την κρατούσε για να του… προσδίδει κύρος μέγα ερευνητή, πλην όμως αποδείχτηκε Κλουζό. Ο άνθρωπος αυτός, που σε μια από τις δίκες για τη ΣΠΦ δήλωσε με… μετριοφροσύνη «είμαι εδώ γιατί έχω την αλληλουχία  των γεγονότων και γνωρίζω από την αρχή ποια έχουν αξία για το δικαστήριο και ποια δεν έχουν» (!), στις ερωτήσεις των συνηγόρων υπεράσπισης απαντούσε με στόμφο, άφηνε να διαφανεί ότι γνωρίζει όλη την υπόθεση (μολονότι υποτίθεται ότι δεν διεξήγαγε προανακριτικό έργο και δεν συμμετέσχε στη σύνταξη της δικογραφίας) και γενικώς προσπαθούσε να αποπνέει έναν αέρα αυτοπεποίθησης, ως κάτοχος της απόλυτης αλήθειας. Ομως, ο ξερολισμός και η κομπορρημοσύνη δεν ήταν αρκετά για ν' αντιμετωπίσει τους συνηγόρους. Ετσι, στα μέσα περίπου της εξέτασής του από τον Σπ. Φυτράκη, στην κυριολεξία κατέρρευσε και εμμέσως πλην σαφώς απάλλαξε τον Τ. Θεοφίλου  από τη βαρύτερη των κατηγοριών, αυτή της ανθρωποκτονίας του οδηγού ταξί Μίχα και της συμμετοχής στη ληστεία της Πάρου.

Σύμφωνα με το σενάριο της σκευωρίας, κάποιος άγνωστος, του οποίου  δεν κατέγραψαν το τηλέφωνο (!), τηλεφώνησε στις 14 Αυγούστου του 2012 στην Αντιτρομοκρατική και ανέφερε ότι κάποιος Τάσος πήρε μέρος στη ληστεία και στην ανθρωποκτονία του ταξιτζή στην Πάρο, δίνοντας και τη διεύθυνση του σπιτιού του στη Θεσσαλονίκη! Και οι… άφθαστοι ασφαλίτες της Αντιτρομοκρατικής, πήγαν αυθημερόν στη Θεσσαλονίκη, βρήκαν το σπίτι, βρήκαν ότι ο «Τάσος» λέγεται Θεοφίλου και σε τέσσερις μέρες, στις 18 Αυγούστου, τον βρήκαν να κάθεται στα σκαλάκια του Μετρό στον Κεραμεικό, με μια τσάντα που έγραφε «ΠΑΡΟΣ» στην πλάτη, και τον συνέλαβαν.

«Μπορεί  να περιλαμβάνει σφάλμα αυτό το τηλεφώνημα;», ρώτησε τον Χαρδαλιά ο Σπ. Φυτράκης, για ν' ακολουθήσει ο εξής διάλογος:

Χαρδαλιάς: Τι σφάλμα δηλαδή περιλαμβάνει;

Φυτράκης:  Οτι μπορεί να είναι ψεύτικο.

Χαρδαλιάς: Μπορεί να μην είναι, ως ένα μέρος δεν γνωρίζω εάν είναι αλήθεια. Μπορεί να μην ήταν ο άνθρωπος στην ληστεία.

Φυτράκης: (σύντομη φράση που δεν ακούγεται)

Χαρδαλιάς: Μπορεί να μην ήταν στην ληστεία. Από εκεί και πέρα, οι επιμέρους πληροφορίες που δίνονται, κατά την εξέτασή τους φαίνεται ότι επιβεβαιώνονται.

Θέλοντας να διασώσει το σκέλος της σκευωρίας που εντάσσει τον Θεοφίλου στη ΣΠΦ, ο Χαρδαλιάς αποποιείται το σκέλος της συμμετοχής στη ληστεία με φόνο στην Πάρο, εκφράζοντας ανοιχτά αμφιβολία και άγνοια. Προσέξτε: είναι αρμόδιος τμηματάρχης, είναι ο συντονιστής όλης της «έρευνας» της Αντιτρομοκρατικής και απαντά ότι ο Θεοφίλου μπορεί να μην ήταν στη ληστεία της Πάρου! Αν από την αστυνομική έρευνα προέκυπτε βεβαιότητα για τη συμμετοχή του Θεοφίλου στη ληστεία της Πάρου, ο Χαρδαλιάς δε θα κατέφευγε σε άτακτη φυγή, αλλά θα… άνοιγε την τσάντα που κουβαλούσε, θα ανέσυρε τις αποδείξεις του και θα απαντούσε στον συνήγορο: «Οχι, δεν ήταν ψεύτικο το τηλεφώνημα, διότι από την έρευνα της υπηρεσίας μας επιβεβαιώθηκαν αυτά κι αυτά κι αυτά»! Τι έκανε; Απάντησε ότι το τηλεφώνημα μπορεί να ήταν εν μέρει ψεύτικο (σε ό,τι αφορά τα της Πάρου), όμως οι υπόλοιπες πληροφορίες (σε σχέση με την υποτιθέμενη συμμετοχή στη ΣΠΦ) επιβεβαιώθηκαν!

Θα δούμε στη συνέχεια ποιες ήταν οι «επιμέρους πληροφορίες» και πώς «επιβεβαιώνονται». Προς το παρόν, σημειώνουμε ότι απ' αυτό το υποτιθέμενο τηλεφώνημα ο Χαρδαλιάς εκφράζει αμφιβολίες για τη συμμετοχή του Θεοφίλου στην Πάρο, για να σώσει τον ισχυρισμό, ότι δήθεν απ' αυτό το ανώνυμο τηλεφώνημα έφτασαν στον Θεοφίλου και όταν τον συνέλαβαν και τον κουβάλησαν στο άντρο τους, οι ασφαλίτες «θυμήθηκαν» ότι αυτός είχε επαφές με τους Κ. Σακκά και Γ. Καραγιαννίδη στην Καλλιθέα και στο ΚΤΕΛ στο Αγρίνιο! Η αλήθεια, όμως, είναι πως ο Θεοφίλου ήταν γνωστός, ήταν υπό παρακολούθηση, τον είχαν περιλάβει στη «δεξαμενή» με τα υποτιθέμενα μέλη της ΣΠΦ και όταν αποφάσισαν να τον εμπλέξουν στη ληστεία της Πάρου (για να κλείσουν την υπόθεση; για να καλύψουν άλλους; για λόγους αντι-αναρχικού μένους;), μηχανεύτηκαν το δήθεν ανώνυμο τηλεφώνημα που τους απεκάλυψε την ταυτότητά του και τους έβαλε στα ίχνη του.

Ο δεύτερος ασφαλίτης της Αντιτρομοκρατικής, που κατέθεσε, ο Π. Μπαγατέλας, ρωτήθηκε για τη ληστεία της Πάρου και δήλωσε ότι δεν γνωρίζει τίποτα!

Στη δίκη του Θεοφίλου, εν αντιθέσει με την 3η δίκη της ΣΠΦ, στην οποία κατέθεσαν μόνο οι Χαρδαλιάς και Μπαγατέλας, εμφανίστηκε και τρίτος ασφαλίτης της Αντιτρομοκρατικής, ο Γ. Μαρινόπουλος, ο οποίος συστήθηκε ως ο άνθρωπος που συμμετείχε στις παρακολουθήσεις στην Καλλιθέα, στα Εξάρχεια και στο ΚΤΕΛ στο Αγρίνιο, επικεφαλής και αυτός ομάδας αντιτρομοκρατικάριων και θυμήθηκε ότι ο Θεοφίλου ήταν ο άνθρωπος που έβλεπε παλαιότερα, χωρίς να ξέρει πως τον λένε. Κατά την εξέτασή του, ο πρόεδρος του δικαστηρίου Μ. Χατζηαθανασίου του έδειξε φωτογραφίες από τη ληστεία της Πάρου και τον ρώτησε αν αναγνωρίζει σε κάποια απ' αυτές τον Θεοφίλου. Η απάντηση του Μαρινόπουλου ήταν αρνητική.

Εδώ πρέπει να σημειώσουμε κάτι σημαντικό, που εμμέσως πλην σαφώς δείχνει το στήσιμο της κατηγορίας. Οι αντιτρομοκρατικάριοι που πήραν ανακριτικές καταθέσεις από τους αυτόπτες μάρτυρες της Πάρου, για λογαριασμό των εφετών ειδικών ανακριτών, δεν τους έδειξαν φωτογραφίες του Τάσου Θεοφίλου, γιατί ήταν σίγουροι ότι κανένας δε θα τον αναγνώριζε και αυτό θα λειτουργούσε υπέρ του κατηγορούμενου. Αναρωτιόμαστε: γιατί οι εφέτες ειδικοί ανακριτές δεν κάλεσαν τους αυτόπτες μάρτυρες να καταθέσουν ενώπιόν τους, αλλά ανέθεσαν τη διεξαγωγή της ανάκρισης στην Αντιτρομοκρατική; Γιατί δεν ανέθεσαν τη διεξαγωγή των ανακριτικών πράξεων στις τοπικές δικαστικές αρχές ή έστω στην τοπική Ασφάλεια, που είχε κάνει και την προανάκριση; Πόσο νομικά… πολιτισμένο είναι να εφαρμόζεται η αρχή «πάρε και το πεπόνι και το μαχαίρι» και να ανατίθεται στην Αντιτρομοκρατική (που διεξήγαγε την προανάκριση κατά του Τ. Θεοφίλου) να διεξάγει και την κύρια ανάκριση για το πιο βαρύ σκέλος της κατηγορίας;

Εν πάση περιπτώσει, το κατηγορηματικό «όχι» του Μαρινόπουλου στο αν αναγνωρίζει τον Θεοφίλου στις φωτογραφίες από τη ληστεία, το «δεν γνωρίζω τίποτα» του Μπαγατέλα και το «μπορεί να μην ήταν στη ληστεία ο άνθρωπος» του Χαρδαλιά έκλεισαν την υπόθεση της Πάρου από πλευράς Αντιτρομοκρατικής.

Τη χαριστική βολή σ’ αυτό το σκέλος της σκευωρίας κατά του Τάσου Θεοφίλου έδωσε ο εφέτης Αλ. Ζιάκας με την τελευταία ερώτηση που υπέβαλε στον Μαρινόπουλο. Ερώτηση που χρειάστηκε να την κάνει δυο φορές, γιατί η απάντηση που πήρε την πρώτη φορά στερούνταν σοβαρότητας, μολονότι ένα στέλεχος της «τοπ» αστυνομικής υπηρεσίας θα έπρεπε (λέμε τώρα) να διαθέτει στοιχειώδη σοβαρότητα, όταν αναφέρεται σε ένα τόσο σοβαρό θέμα, όπως είναι μια ληστεία με ανθρωποκτονία.

Ρώτησε ο δικαστής: «Πώς κρίνετε τώρα, ένας λογικός άνθρωπος, ο οποίος κάνει ένα φόνο, κουρεύεται, παρότι στο σπίτι του βρέθηκαν πολλά υλικά μεταμφίεσης, δεν αλλάζει για να αλλοιώσει τα χαρακτηριστικά του, κυκλοφορεί ανέμελα στον Κεραμεικό με ένα σάκο που γράφει ΠΑΡΟΣ και πάει ανέμελος; Πώς το κρίνετε εσείς σαν άνθρωπος; Μια υπόθεση κάνω».

Η υπόθεση που έκανε ο δικαστής συμπυκνώνει όλη τη δουλειά που έκαναν οι συνήγοροι υπεράσπισης στις δύο τελευταίες συνεδριάσεις, η οποία κατέδειξε την αθωότητα του Θεοφίλου για όλες τις κατηγορίες και όχι μόνο για τη ληστεία και την ανθρωποκτονία της Πάρου.

Και φτάνουμε στην κατηγορία της δήθεν συμμετοχής του Θεοφίλου στη ΣΠΦ, την οποία απεγνωσμένα προσπάθησε να διασώσει ο Χαρδαλιάς, επιλέγοντάς την ως τελευταία γραμμή άμυνας της Αντιτρομοκρατικής.

Με βάση το υλικό της δικογραφίας και τις καταθέσεις των τριών ασφαλιτών, η Αντιτρομοκρατική προσπαθεί να στηρίξει αυτή την κατηγορία σε συναντήσεις του Θεοφίλου με τον Κ. Σακκά στην Καλλιθέα, με τον Σακκά και κοινούς φίλους στα Εξάρχεια (κανείς απ' αυτούς δεν παραπέμφθηκε για συμμετοχή στη ΣΠΦ) και σε δήθεν συνάντησή του με τον Γ. Καραγιαννίδη στο ΚΤΕΛ στο Αγρίνιο. Υποτίθεται ότι τότε δεν ήξεραν ότι τον λένε Αναστάσιο Θεοφίλου! Και αυτοί, τα σαΐνια της Ασφάλειας, έβλεπαν έναν άγνωστο να κάνει «αντιπαρακολούθηση» και ούτε τον έθεσαν υπό παρακολούθηση, ούτε φωτογραφίες του τράβηξαν για να βρουν την ταυτότητά του! Ετσι απαντούσαν στις ερωτήσεις που τους τέθηκαν. Εμαθαν το όνομά του μόνο μετά από το ανώνυμο τηλεφώνημα και όταν τον συνέλαβαν, τότε θυμήθηκαν πως ήταν ο άνθρωπος που έβλεπαν παλιά με τους Σακκά και Καραγιαννίδη! Και εμείς ρωτάμε ευθέως: είναι δυνατόν να γίνουν πιστευτές τέτοιες ψευτιές;

Μιλάμε για δήθεν συνάντηση στο ΚΤΕΛ Αγρινίου, γιατί αυτή δεν υπήρξε ποτέ! Την ίδια μέρα, στις 2:30 μετά το μεσημέρι, ο Θεοφίλου βρισκόταν στην Αθήνα, όπως προκύπτει από αδιάψευστο στοιχείο που κατέθεσαν στο δικαστήριο οι συνήγοροί του. Η εισαγγελέας Οικονόμου έκανε μια απέλπιδα προσπάθεια να κλονίσει αυτό το αδιάψευστο στοιχείο, παραβιάζοντας την κοινή πείρα και την κοινή λογική. Η υποτιθέμενη συνάντηση στο Αγρίνιο έγινε (σύμφωνα με την Αντιτρομοκρατική) στις 10:30 το πρωί, αλλά ο Θεοφίλου μπορεί να πρόλαβε να επιστρέψει στην Αθήνα, αναρωτήθηκε η εισαγγελέας!
Θα έπρεπε, βέβαια, αφού αναρωτήθηκε, να ερευνήσει τι ώρα ξεκίνησε το λεωφορείο από το ΚΤΕΛ του Αγρινίου για την Αθήνα και πόση ώρα συνήθως κάνει για να φτάσει στην Αθήνα. Και ακριβώς στις 10:30 να ξεκίνησε, υπάρχει περίπτωση μέσα σε τέσσερις ώρες ο Θεοφίλου να κάνει με λεωφορείο της γραμμής τη διαδρομή Αγρίνιο-Αθήνα (την κατάσταση του οδικού δικτύου από το Αγρίνιο μέχρι την Κόρινθο τη γνωρίζουμε όλοι), να μετακινηθεί από τα ΚΤΕΛ του Κηφισσού στο κέντρο της Αθήνας και να ολοκληρώσει τη δουλειά για την οποία έχει αδιάψευστο ντοκουμέντο;

Η κυρία Οικονόμου δε θα έπρεπε να εκτίθεται έτσι. Σύμφωνα με το ελληνικό ποινικό σύστημα, ο εισαγγελέας αναζητά την αλήθεια και δεν βρίσκεται στην έδρα για να υποστηρίξει οπωσδήποτε την κατηγορία. Βέβαια, στην πράξη ξέρουμε τι γίνεται, ιδιαίτερα στις πολιτικές δίκες, και ευτυχώς που υπάρχουν εισαγγελείς χωρίς καθόλου… τακτ, για να επιβεβαιώνεται συνεχώς αυτό που έχει γράψει ο γερμανός νομικός Χάινριχ Χανόφερ: «Στις πολιτικές ποινικές δίκες σημασία δεν έχει η ανεύρεση της αλήθειας. Σημασία έχει η ενσωμάτωση των φίλων και η εξόντωση των αντιπάλων».

Τι απέμεινε; Η συνάντηση της Καλλιθέας, μια συνήθης συνάντηση μεταξύ φίλων, που πήγαν σ' ένα σουβλατζίδικο, πήραν φαγητό κι ανέβηκαν στο σπίτι να φάνε και να τα πούνε. Αυτό περιέγραψαν οι ασφαλίτες. Εμείς δεν ξέρουμε αν υπήρξε αυτή η συνάντηση, αν όμως υπήρξε, τι παράξενο και μυστηριώδες έχει;

Το ουσιώδες δεν είναι η συνάντηση για σουβλάκια και κουβεντούλα μεταξύ δυο φίλων στην Καλλιθέα, αλλά το ότι και οι τρεις αντιτρομοκρατικάριοι ρωτήθηκαν από τους συνηγόρους υπεράσπισης, αν κατά τη διετία από το Νοέμβρη του 2010 (περίοδο που, σύμφωνα με την Αντιτρομοκρατική, εντοπίζονται οι συναντήσεις του Θεοφίλου με Σακκά και άλλους φίλους) μέχρι τις 18 Αυγούστου του 2012 (ημερομηνία σύλληψης του Θεοφίλου) υπέπεσαν στη δική τους αντίληψη ή πληροφορήθηκαν από τη υπηρεσία τους άλλα στοιχεία που μπορεί να στηρίξουν την κατηγορία της συμμετοχής του Θεοφίλου στη ΣΠΦ και απάντησαν αρνητικά.

Αρνητικά απάντησαν και στα ερωτήματα για το αν σε σπίτια που βρέθηκε οπλισμός βρέθηκε οποιοδήποτε στοιχείο για τον Θεοφίλου. Πώς τότε τον εμπλέκουν; Λόγω των κοινωνικών συναναστροφών του!

Ο Τάσος Θεοφίλου δεν έκρυψε ποτέ τις φιλικές του σχέσεις με τον Κ. Σακκά κι αυτό, βέβαια, δεν μπορεί να αποτελέσει ενοχοποιητικό στοιχείο. Οι αντιτρομοκρατικάριοι άρχισαν να παρακολουθούν τον Κ. Σακκά, όταν βρήκαν ότι την άνοιξη του 2009 είχε μεταβιβάσει μια μοτοσικλέτα στον μετέπειτα  καταζητούμενο Α. Μητρούσια. Ετσι, παρακολουθούσαν και όλους τους φίλους του, μεταξύ των οποίων και τον Θεοφίλου. Γνώριζαν τον Θεοφίλου, τον παρακολουθούσαν στενά (όπως και τον Σακκά), αλλά δε θέλουν ν' αποκαλύψουν τη συστηματική παρακολούθησή του και τη δημιουργία «δεξαμενής υπόπτων» και γι' αυτό μηχανεύτηκαν το δήθεν τηλεφώνημα αγνώστου, του οποίου όχι μόνο δεν ματηγνοφώνησαν το περιεχόμενο, αλλά δεν κατέγραψαν καν τον αριθμό του τηλεφώνου από το οποίο έγινε! Και τα λένε αυτά σε ανώτερο δικαστήριο (Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων), χωρίς ν' ανησυχούν ότι θα γυρίσει κάποιος και θα τους πει να σταματήσουν να πλασάρουν τόσο τερατώδεις ψευτιές.

Είναι δυνατόν να σου τηλεφωνεί ένας τόσο ουσιώδης μάρτυρας, να σου «δίνει» το δράστη μιας ληστείας μετά φόνου και συ, η «τοπ» υπηρεσία, που συνεργάζεται με τις βρετανικές και τις αμερικάνικες μυστικές υπηρεσίες, να μην εξασφαλίζεις τη δυνατότητα να καταθέσει αυτός ο μάρτυρας στο δικαστήριο; Ούτε οι χειρότεροι ερασιτέχνες δεν τα κάνουν αυτά, πόσο μάλλον μια υπηρεσία σαν την Αντιτρομοκρατική. Οι αντιτρομοκρατικάριοι παριστάνουν τους αφελείς και τους μη εξοπλισμένους (ακόμη και με τα στοιχειώδη), γιατί έτσι τους βολεύει. Επειδή δεν υπάρχει τέτοιος μάρτυρας, επειδή το ανώνυμο τηλεφώνημα έχει κατασκευαστεί, επειδή δεν έχουν κανένα ενοχοποιητικό στοιχείο για τον Θεοφίλου και σκορπίζουν μόνο αστήρικτες υποψίες, που στηρίζονται σε συναντήσεις για καφέ ή σουβλάκια, επιλέγουν να παριστάνουν τους κακομοίρηδες, που η υπηρεσία τους δεν έχει όχι μηχάνημα καταγραφής των συνομιλιών, αλλά ούτε καν υπηρεσία αναγνώρισης κλήσεων του ΟΤΕ, την οποία -παρεμπιπτόντως- έχουν όλες οι άλλες υπηρεσίες που στεγάζονται στη ΓΑΔΑ.

Και βέβαια, ακόμη κι αν υποθέσουμε ότι αυτές οι ψευτιές αληθεύουν, μπορούσαν και εκ των υστέρων να βρουν αυτόν τον μάρτυρα (αρκούσε μια άρση απορρήτου). Και θα χαλούσαν τον κόσμο να τον βρουν και να τον βάλουν να καταθέσει (αυτό έχει δείξει η συμπεριφορά τους σε όλες τις πολιτικές υποθέσεις). Δεν τον βρήκαν, γιατί απλούστατα δεν υπάρχει. Και δεν είναι η πρώτη φορά που μηχανεύονται το κόλπο του ανώνυμου τηλεφωνήματος. Το έχουν κάνει και στις δίκες της ΣΠΦ, ενώ ακόμη και γνωστό δημοσιογραφικό παπαγαλάκι έχει αποκαλύψει ότι γίνεται προκαταρκτική εξέταση από την Εισαγγελία Πρωτοδικών γι' αυτή την τακτική που κατά κόρον χρησιμοποιεί η Αντιτρομοκρατική.

Οι συνήγοροι υπεράσπισης, με πολλές ερωτήσεις προς τους Χαρδαλιά, Μπαγατέλα και Μαρινόπουλο κατέδειξαν ότι στην υπηρεσία τους υπάρχει μηχανισμός αναγνώρισης κλήσεων και καταγραφής των συνομιλιών. Επειδή ο πρόεδρος εμφανιζόταν βασιλικότερος του βασιλέως και υιοθετούσε όλους τους ισχυρισμούς του Χαρδαλιά, όπως ότι η Αντιτρομοκρατική δεν έχει μηχανισμό αναγνώρισης κλήσεων και καταγραφής των συνομιλιών, ο Σπ. Φυτράκης του είπε να προσέξει τι λέει, γιατί αν ήταν στο υπουργείο Δημόσιας Τάξης και τον άκουγαν στις ΗΠΑ και στις άλλες «προηγμένες» ευρωπαϊκές χώρες, θα τον «έτρωγαν», θα τον «δένανε». Η εύστοχη παρατήρηση ανάγκασε τον πρόεδρο να «μαζευτεί» και να δικαιολογηθεί ότι ο ίδιος δεν είναι επαΐων στα συστήματα παρακολούθησης. Στη συνέχεια, βέβαια, εξακολούθησε να υπερασπίζεται τις απόψεις του Χαρδαλιά.

Οι τρεις συνήγοροι, με τις ερωτήσεις που υπέβαλαν και στους τρεις ασφαλίτες της Αντιτρομοκρατικής για τη δήθεν συνάντηση του Θεοφίλου με τον Καραγιαννίδη στο Αγρίνιο και τη λεγόμενη «αντιπαρακολούθηση» απέδειξαν ότι αυτά είναι ψέματα και ότι τέτοια συνάντηση δεν υπήρξε. Θύμισαν, επίσης, ότι ο Χρήστος Πολίτης, ο οποίος επίσης είχε συλληφθεί από την Αντιτρομοκρατική με την κατηγορία ότι ασκούσε «αντιπαρακολούθηση» για λογαριασμό του Αλ. Μητρούσια, απαλλάχτηκε με βούλευμα και ουδέποτε παραπέμφθηκε σε δίκη.

Πολλές ερωτήσεις  στους Μπαγατέλα και Μαρινόπουλο υπέβαλε και ο εφέτης Ζιάκας, επισημαίνοντας όλες τις αντιφάσεις ανάμεσα στα όσα κατέθεταν οι ίδιοι και στα όσα κατέθεσε ο Χαρδαλιάς για τις συναντήσεις στην Καλλιθέα και στο ΚΤΕΛ Αγρινίου και για τη δήθεν «αντιπαρακολούθηση». Με τις αντιφάσεις που επεσήμανε, εμμέσως πλην σαφώς αμφισβήτησε την αξιοπιστία τους, σε βαθμό που δεν νομίζουμε ότι κάποιο μέλος του δικαστηρίου θα τολμήσει να επικαλεστεί τις μαρτυρικές καταθέσεις τους προκειμένου να αποφασίσει ενοχή του Θεοφίλου για συμμετοχή στη ΣΠΦ.

Ερωτήσεις στον Χαρδαλιά υπέβαλε και ο Τάσος Θεοφίλου. Τον χαρακτήρισε επαγγελματία αντι-αναρχικό και τόνισε ότι η Αντιτρομοκρατική προσπαθεί να επιβάλει την άποψή της, σύμφωνα με την οποία στις ένοπλες οργανώσεις και στους συλληφθέντες υπάρχουν δύο τάσεις: μία που αναλαμβάνει την ευθύνη για τη συμμετοχή της και μία που προσπαθεί να τη σκαπουλάρει. Η Αντιτρομοκρατική δεν δέχεται ούτε σαν απλή σκέψη την άποψη, ότι υπάρχουν και αυτοί που δεν έχουν καμία σχέση με ένοπλες οργανώσεις και δεν προσπαθούν να τη σκαπουλάρουν. Στο τέλος, ο Τ. Θεοφίλου ρώτησε τον Χαρδαλιά, αν ανάμεσα στα δικά του κείμενα και τα κείμενα της ΣΠΦ υπάρχει ομοιότητα. Ο Χαρδαλιάς, που δεν στερείται στοιχειώδους νοημοσύνης, αρχικά προσπάθησε ν' αποφύγει την απάντηση, λέγοντας ότι δεν μπορεί να διακρίνει. Στη συνέχεια, όμως, μετά από παρέμβαση του προέδρου,  αναγκάστηκε να απαντήσει ότι τα κείμενα του Θεοφίλου δεν έχουν καμιά σχέση με τα κείμενα της ΣΠΦ.

Aλγεινή εντύπωση προκάλεσαν οι συνεχείς διακοπές του προέδρου, που δεν άφηνε τον κατηγορούμενο να διατυπώσει ένα σύντομο σκεπτικό πριν υποβάλει την ερώτησή του. Τον διέκοπτε συνεχώς με το επιχείρημα ότι αυτά θα τα πει στην απολογία του. Χρειάστηκε να παρέμβουν οι συνήγοροι υπεράσπισης για να προστατέψουν το στοιχειώδες αυτό δικαίωμα του εντολέα τους.

Ο Τ. Θεοφίλου κατήγγειλε ότι στην Αντιτρομοκρατική δεν του έδιναν νερό και είναι ψεύτικος ο ισχυρισμός των ασφαλιτών, ότι δεν έπινε νερό για να μην αφήσει βιολογικό υλικό! Βιολογικό υλικό του είχαν ήδη πάρει με το ζόρι. Ο Χαρδαλιάς «αντέκρουσε» τον Θεοφίλου με τη στομφώδη δήλωση ότι η υπηρεσία του χορηγεί τα πάντα στους κρατούμενους, η οποία προκάλεσε παρατεταμένους καγχασμούς στο ακροατήριο, το οποίο βέβαια γνωρίζει τι μεταχείριση έχουν αυτοί που «φιλοξενούνται» στο άντρο του 12ου ορόφου του μπατσομέγαρου της Αθήνας.

Και τρία υστερόγραφα:

ΥΓ1: Η πολιτική αγωγή άκουσε την αθωωτική δήλωση που έκανε ο Χαρδαλιάς («μπορεί να μην ήταν στη ληστεία ο άνθρωπος») και δεν έκανε καμιά προσπάθεια να οδηγήσει τον Χαρδαλιά σε ανασκευή της. Ενώ είναι πολιτική αγωγή για τον άτυχο οδηγό ταξί, λειτούργησε με τις ερωτήσεις της στους ασφαλίτες ως πολιτική αγωγή της Αντιτρομοκρατικής. Δεν έκανε καμιά ερώτηση για τη ληστεία και την ανθρωποκτονία. Οι συνήγοροι υπεράσπισης, μολονότι θα μπορούσαν να ζητήσουν να απαγορευτούν αυτές οι ερωτήσεις της πολιτικής αγωγής, η οποία παρίσταται μόνο για τη ληστεία και την ανθρωποκτονία της Πάρου, δεν το έκαναν, προφανώς επειδή δεν φοβούνται τίποτα και δε θέλουν να φανεί ότι κάτι προσπαθεί να κρύψει η πλευρά του κατηγορούμενου. Η υπεράσπιση δεν αντιδικεί με την οικογένεια του θύματος, γιατί ο κατηγορούμενος δεν έχει καμιά σχέση με το φόνο. Εχουμε ήδη μιλήσει για τη σεμνότητα με την οποία κατέθεσε η σύζυγος του θύματος, η οποία ανταποκρίθηκε θετικά στην έκκληση του Τ. Θεοφίλου να μην τον αντιμετωπίσει η οικογένεια του θύματος με προκατάληψη. Τη δίκη παρακολουθεί η αδελφή του θύματος και έχει άμεση γνώση των όσων διαδραματίζονται. Μετά τα όσα αποκαλύφθηκαν στη συγκεκριμένη συνεδρίαση, μήπως η οικογένεια του θύματος πρέπει να ζητήσει από την πολιτική αγωγή να σταματήσει τα παιχνιδάκια της με την Αντιτρομοκρατική; Η οικογένεια έχασε έναν άνθρωπο και νομίζουμε πως σε καμιά περίπτωση δε θα ήθελε να δει έναν νέο άνθρωπο να καταδικάζεται σε ισόβια για έναν φόνο που ποτέ δεν διέπραξε, επειδή αυτό απαιτεί ο αντι-αναρχικός σχεδιασμός των σκευωρών της Αντιτρομοκρατικής. Αυτό το χρέος το οφείλουν πρωτίστως στον άνθρωπο που έχασαν.

ΥΓ2: Στην προηγούμενη συνεδρίαση, ο πρόεδρος μίλησε σκαιώς στη σύζυγο του θύματος, απαγορεύοντάς της να αναφέρει τι ακούγεται στην Πάρο.
Αυτή η συμπεριφορά δυσαρέστησε τους συγγενείς του θύματος. Ισως γι’ αυτό ο πρόεδρος τα έβαλε αυτή τη φορά με τους γονείς του Τ. Θεοφίλου. Πριν ξεκινήσει η εξέταση του Χαρδαλιά, απαίτησε απ’ αυτούς να αποχωρήσουν από την αίθουσα, γιατί διαφορετικά θα εξαιρεθούν από μάρτυρες! Δε ζήτησε το ίδιο από την αδελφή του θύματος, θέλοντας προφανώς να διασκεδάσει τις άσχημες εντυπώσεις που δημιούργησε η συμπεριφορά του προς τη σύζυγο του θύματος. Ο Σ. Φυτράκης εγκάλεσε τον πρόεδρο για τη θέση αυτή και του ζήτησε να μην αποχωρήσει κανείς από τους μάρτυρες, είτε της υπεράσπισης είτε του κατηγορητηρίου, γιατί η θέση για αποχώρηση των μαρτύρων είναι απαρχαιωμένη. Αλλωστε, ούτε οι γονείς του Θεοφίλου ούτε οι συγγενείς του θύματος ήταν παρόντες στα γεγονότα της Πάρου, για να χρειάζεται να βγουν έξω, μη τυχόν και ακούσουν κάτι και διορθώσουν τις καταθέσεις τους.

ΥΓ3: Εννέα κουκουλοφόροι με αυτόματα «φυλάνε» τον Τ. Θεοφίλου μέσα στη δικαστική αίθουσα, ενώ ο πρόεδρος, κάνοντας πως δεν βλέπει τον εξευτελισμό του δικαστηρίου στο οποίο προεδρεύει (ο ίδιος είναι αποκλειστικά υπεύθυνος για τα πάντα στην αίθουσα), απαντά στις αιτιάσεις των συνηγόρων ότι πρέπει ν' αφήσουμε τη φρουρά να κάνει τη δουλειά της! Ισως κάποια στιγμή θα έπρεπε να μας εξηγήσει πώς είναι δυνατόν να δικάζεται «δίκαια» (σύμφωνα με την περιβόητη ΕΣΔΑ, που μοστράρεται ως η κορωνίδα του αστικού νομικού πολιτισμού) ένας άνθρωπος περικυκλωμένος από κουκουλοφόρους με αυτόματα, οι οποίοι με την παρουσία και τη συμπεριφορά τους υπενθυμίζουν σε όποιον μπαίνει σ' αυτή τη δικαστική αίθουσα ότι εκεί δικάζεται ένας ιδιαίτερα επικίνδυνος εγκληματίας. Πάντως, για να συμπληρωθεί η εικόνα των «επικίνδυνων τρομοκρατών», η Αντιτρομοκρατική αποφάσισε να ενισχύσει το τρομο-σόου και με μέτρα για το ακροατήριο. Ενώ στις τρεις πρώτες συνεδριάσεις τα πράγματα ήταν ομαλά και το ακροατήριο μπαινόβγαινε ανενόχλητο στην αίθουσα, στην τέταρτη συνεδρίαση θυμήθηκαν να επιβάλουν έλεγχο (με τον ειδικό χειροκίνητο ανιχνευτή) σε όποιον μπαίνει στην αίθουσα! Βγαίνεις για τσιγάρο, για καφέ ή για κατούρημα, ξανά-μανά έλεγχος όταν επιστρέφεις. Συνάδελφος του δικαστικού ρεπορτάζ, που βγήκε για λίγο έχοντας αφήσει τα πράγματά της στην αίθουσα, είχε έντονη συζήτηση με τον επικεφαλής της φρουράς στην είσοδο, που δεν την άφηνε να μπει. Πρέπει να ενισχυθεί το τρομο-μήνυμα. Να καταλάβουν οι δικαστές ποιον επικίνδυνο τρομοκράτη δικάζουν και να μην έχουν αναστολές για την καταδίκη του.

Η δίκη θα συνεχιστεί την Τρίτη 3 Δεκέμβρη, σε αίθουσα του 4ου ορόφου του Εφετείου (Λουκάρεως).

Έρχονται αυξήσεις "φωτιά" στα διόδια

Συγκεκριμένα, όπως έγινε γνωστό, εντός της ημέρας, κατατίθενται κατατίθενται στη Βουλή, προκειμένου να κυρωθούν με τη διαδικασία του κατεπείγοντος, οι αναθεωρημένες συμβάσεις για την κατασκευή, λειτουργία και συντήρηση των τεσσάρων μεγάλων οδικών αξόνων που κατασκευάζονται με συμβάσεις παραχώρησης, όπως δήλωσε ο υπουργός Υποδομών. Σύμφωνα με τον Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, οι αναθεωρημένες συμβάσεις των έργων, τα οποία έχουν παγώσει από το 2010, λόγω έλλειψης χρηματοδότησης, έχουν ήδη εγκριθεί από το Ελεγκτικό Συνέδριο και αναμένεται να κυρωθούν από τη Βουλή έως τις 10 Δεκεμβρίου, το αργότερο. Περίπου 35 ελληνικές και ξένες τράπεζες θα συμμετάσχουν στη χρηματοδότηση των έργων με το ποσό των 1,6 δισ. ευρώ, έναντι αρχικής πρόβλεψης 3,3 δισ. ευρώ, ενώ η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων θα συνεισφέρει, με τη μορφή δανείου στο ελληνικό δημόσιο, επιπλέον 650 εκατ. ευρώ για το τμήμα Πάτρα- Αθήνα- Θεσσαλονίκη. Τα έργα οδηγήθηκαν σε τελματώδη κατάσταση από το 2010, σε μεγάλο βαθμό λόγω της σημαντικής μείωσης των προβλέψεων που αφορούσαν στα έσοδα από τα διόδια τα οποία αποτελούσαν και βασικό χρηματοδοτικό εργαλείο. Τα εκτιμώμενα έσοδα από τις αρχικές συμβάσεις του 2007 ήταν ύψους 37,7 δισ. ευρώ έως το 2037. Η σημαντική μείωση, ωστόσο, της κυκλοφορίας στους οδικούς άξονες που προέκυψε με την οικονομική κρίση, εκτιμάται ότι θα μειώσει τα έσοδα από τα διόδια κατά 23,2 δισ. ευρώ, ποσό που αντιστοιχεί σε μείωση 62%. Η απόκλιση αυτή στα μελλοντικά έσοδα από τα διόδια οδήγησε και στην αναστολή του δανεισμού από τις 43 τράπεζες, που αρχικά είχαν συμφωνήσει να χρηματοδοτήσουν τα έργα. Το ελληνικό δημόσιο, προκειμένου να μην καταγγελθούν οι συμβάσεις -κάτι που, αν συνέβαινε, θα κόστιζε περίπου 2 δισ. ευρώ σε αποζημιώσεις- αποφάσισε, μετά από πολύμηνες διαπραγματεύσεις, να αναλάβει την κάλυψη μέρους του χρηματοδοτικού κενού από τη μείωση της κυκλοφορίας και την αναστολή κατ' επέκταση του τραπεζικού δανεισμού. Τον περασμένο Απρίλιο, το ελληνικό δημόσιο συμφώνησε με τις εταιρείες που κατασκευάζουν τα έργα να καταβάλλει σε αποζημιώσεις το ποσό των 350 εκατ. ευρώ, αντί του ποσού των 719 εκατ. ευρώ που ζητούσαν οι κατασκευαστές. Επιπλέον, το δημόσιο θα καταβάλλει άλλα 163 εκατ. ευρώ στις κοινοπραξίες που έχουν αναλάβει τη συντήρηση και λειτουργία των οδικών αξόνων. Τα ποσά αυτά προκύπτουν από καθυστερήσεις στην κατασκευή με υπαιτιότητα του δημοσίου, αλλά και από εξελίξεις που αφορούν σε απώλειες εσόδων για τους παραχωρησιούχους και προβλέπονταν στις αρχικές συμβάσεις. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή συμφώνησε, επίσης, να συνδράμει με το ποσό των 861 εκατ. ευρώ -πόροι που θα προέλθουν από το ΕΣΠΑ- και οι οποίοι αντιστοιχούν στα έσοδα από τα διόδια που εισέπραξαν οι παραχωρησιούχοι στους τέσσερις αυτοκινητόδρομους την τετραετία 2008- 2012. Από το επόμενο ΕΣΠΑ (2013- 2020) θα εκταμιευθούν άλλα 383 εκατ. ευρώ, που θα διοχετευθούν στους παραχωρησιούχους και τα οποία αφορούν περίπου στο 50% των εσόδων που θα προκύψουν από τα διόδια την τριετία 2013- 2015. Το δημόσιο, επίσης, ανέλαβε τη δέσμευση να παραχωρήσει κατά την περίοδο λειτουργίας των έργων μέρος των καθαρών εσόδων που επρόκειτο να εισπράξει. Αυτό θα συμβεί εφόσον τα καθαρά έσοδα των έργων δεν επαρκούν για την κάλυψη των δαπανών λειτουργίας και εξυπηρέτησης των δανείων που έχουν πάρει και θα πάρουν μελλοντικά από τράπεζες οι εταιρείες παραχώρησης. Αναλυτικά το χρηματοδοτικό κενό που έχει προκύψει για τον κάθε αυτοκινητόδρομο είναι το εξής: Για τον αυτοκινητόδρομο κεντρικής οδού από τη Λαμία έως τον κόμβο της Καλλιθέας στην Εγνατία Οδό, το χρηματοδοτικό κενό είναι 214 εκατ. ευρώ, για τη Νέα Οδό που περιλαμβάνει το τμήμα Μεταμόρφωση- Μαλιακός και Αντίρριο- Ιωάννινα είναι 279 εκατ. ευρώ, για τον Αυτοκινητόδρομο Αιγαίου (Μαλιακός- Κλειδί) 401 εκατ. ευρώ και για την Ολυμπία Οδό 250 εκατ. ευρώ. Όταν κυρωθούν από τη Βουλή οι αναθεωρημένες συμβάσεις των έργων, θα αλλάξει και η τιμολογιακή πολιτική των διοδίων. Στα διόδια Αφιδνών, για παράδειγμα, το αντίτιμο θα αυξηθεί για τα επιβατικά οχήματα κατά 60%, καθώς θα διαμορφωθεί στα 3,35 ευρώ από 2,10 ευρώ που είναι σήμερα. Στο τμήμα Μεταμόρφωση- Μαλιακός, θα λειτουργήσουν και τρεις νέοι πλευρικοί σταθμοί σε Βαρυμπόμπη, Άγιο Στέφανο και στο Βαθύ, λίγο πριν τη Θήβα, από την πρώτη Ιουλίου του 2014 και από τις αρχές του 2015. Στους συχνούς χρήστες που πραγματοποιούν διελεύσεις ηλεκτρονικά, στους σταθμούς Αφιδνών, Καπανδριτίου, Μαλακάσας και Οινοφύτων θα παρέχονται εκπτώσεις έως και 50%, ανάλογα με τη συχνότητα των διελεύσεων. Μεγάλες αυξήσεις, όμως, θα ισχύσουν και στους σταθμούς διοδίων των υπόλοιπων οδικών αξόνων, όταν αναθεωρηθούν οι συμβάσεις. Στον Αυτοκινητόδρομο Αιγαίου, για παράδειγμα, το αντίτιμο στον σταθμό της Πελασγίας, από την 1η Ιανουαρίου του 2014 θα αυξηθεί κατά 26,3% για τους οδηγούς που δεν πληρώνουν ηλεκτρονικά, καθώς θα πρέπει να καταβάλλουν 2,4 ευρώ από 1,9 ευρώ που είναι σήμερα. Στον ίδιο αυτοκινητόδρομο, το ύψος των διοδίων στον σταθμό Μοσχοχωρίου θα αυξηθεί κατά περίπου 30%, καθώς θα διαμορφωθεί στα 4 ευρώ από 3,1 ευρώ που ισχύει σήμερα. Για τους οδηγούς που πληρώνουν ηλεκτρονικά, η τιμή θα παραμείνει αμετάβλητη. Εκπτώσεις, ωστόσο, έως και 80% θα προβλέπονται για τους συχνούς χρήστες μετωπικών σταθμών. Στην Ολυμπία Οδό, θα αυξηθεί κατά 30% το αντίτιμο των διοδίων στον σταθμό της Ελευσίνας. Ωστόσο, τα διόδια θα μειωθούν στους μετωπικούς σταθμούς στο Ζευγολατιό, το Ρίο και τη Νέα Πέραμο, από 20% έως και 50%. Οι αυξήσεις στο αντίτιμο των διοδίων προβλέπονται από τις συμβάσεις παραχώρησης και, σε αρκετές περιπτώσεις, είχαν καθυστερήσει να εφαρμοστούν λόγω της διακοπής των έργων. Δημόσιο και παραχωρησιούχοι, πάντως, έχουν συμφωνήσει να χρεώνονται, στο μέλλον, οι οδηγοί ανάλογα με τις αποστάσεις που καλύπτουν. 

Ευρωπαϊκή Ένωση: Συνταγματικός σαδισμός με ποινικοποίηση αστεγίας και επαιτείας

(βίδες στα σκαλοπάτια του σπιτιού για να μη μπορούν να κοιμηθούν οι άστεγοι)
Με πρόστιμο που θα αγγίζει τα 750 ευρώ θα τιμωρείται η αστεγία στην Μαδρίτη.
 
Στην Ισπανία, οι περιφέρειες είναι ελεύθερες να νομοθετούν κατά το δοκούν, για την επαιτεία.
 
Η Ana Botella, δήμαρχος της Μαδρίτης, αποφάσισε να ποινικοποιήσει την φτώχεια και να επιβάλλει «συνταγματικό σαδισμό» σε χιλιάδες ανθρώπους που δεν έχουν τίποτα.
Ετοιμάζει ένα σχέδιο νόμου που θα επιφέρει κυρώσεις στους ανθρώπους που είναι αναγκασμένοι να ζουν στον δρόμο, να ζητιανεύουν ή να πλένουν παρμπρίζ αυτοκινήτων για να επιβιώσουν.
 
Αντί να αναζητηθούν λύσεις για τη δραματική αύξηση που παρουσιάζει ο κοινωνικός αποκλεισμός, το διάταγμα που κατατέθηκε, τιμωρεί τους ανθρώπους που δεν έχουν στέγη.
 
Έτσι, προβλέπεται η επιβολή κυρώσεων και πρόστιμο 750 ευρώ για όσους ζητιανεύουν στις εισόδους εμπορικών κέντρων, γραφείων, σχολείων και νοσοκομείων, κοιμούνται σε παγκάκι ή πωλούν χαρτομάντιλα στα φανάρια για να εξασφαλίσουν ένα γεύμα. Το πρόστιμο μπορεί να φτάσει και τις 3.000 ευρώ αν πραγματοποιείται επαιτεία συνοδεία παιδιού.
 
Όσο αυξάνονται οι οικογένειες που ζουν στον δρόμο, τόσο πιο συχνό γίνεται το φαινόμενο να μαγειρεύουν σε μικρές σόμπες, πράξη η οποία επίσης θα τιμωρείται με πρόστιμο 750 ευρώ.
 
Όλα αυτά συμβαίνουν, αφού έχουν προηγηθεί εξώσεις ανθρώπων από τα σπίτια τους αλλά και από την Δημοτική Επιχείρηση Στέγασης, όπου φιλοξενούταν όσοι το είχαν ανάγκη.
 
Σύμφωνα με την Εθνική Στατιστική Υπηρεσία, 1 στους 5 ζει σε συνθήκες φτώχειας, 2,2 εκατομμύρια παιδιά δεν σιτίζονται κανονικά και το 29,9% των νοικοκυριών είναι υποθηκευμένα λόγω απλήρωτων στεγαστικών δανείων που οι ιδιοκτήτες τους απειλούνται με πλειστηριασμό ακινήτου.
 
 
 
 
Στην Σουηδία η ξενοφοβία είναι παρούσα ακόμα και στον διαχωρισμό όσων επαιτούν. Το ακροδεξιό κόμμα «Δημοκράτες της Σουηδίας» κατέθεσε πρόταση στο Κοινοβούλιο, με την οποία ζητά η επαιτεία από ξένους να αποτελεί λόγο απέλασης από την χώρα και απαγόρευσης εισόδου σε αυτή για πάντα.    
 
Στην Νορβηγία, η κυβέρνηση συνασπισμού, της οποία ηγείται το Κόμμα της Προόδου θέλει να επιτρέψει στους δήμους την απαγόρευση της επαιτείας. Σύμφωνα με τον αρχηγό του κόμματος Siv Jensen, αυτή η απαγόρευση θα επιτρέψει την καταπολέμηση της εγκληματικότητας και κυρίως θα στραφεί εναντίον των Ρομά.
Ακόμα κι αν η επαιτεία παραμένει για την ώρα νόμιμη στην χώρα, στο πρόγραμμα του κόμματος αναφέρεται η απαγόρευσή της σε ολόκληρο το έδαφος της.
 
Πολλές χώρες επωφελούνται από το νομικό κενό που υπάρχει στη νομοθεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που δεν θεσμοθετεί παρά μόνο την ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων. Η ποινή που μπορεί να επιβληθεί σε περίπτωση επανάληψης της πράξης της αστεγίας που κρίνεται ως παράνομη, μπορεί να είναι και η φυλάκιση. 
 
Στην περίπτωση της Ουγγαρίας, χώρα με 30.000 άστεγους, η κυβέρνηση με αρχηγό τον Viktor Orban έχει τοποθετηθεί από το 2010, ότι θα λάβει μέτρα ενάντια στην φτώχεια που γίνεται ορατή.
Οι τροποποιήσεις στην νομοθεσία απαγορεύουν την επαιτεία και τον ύπνο στον δρόμο, στις αστικές τουριστικές περιοχές. Όμως αυτές οι περιοχές δεν αναφέρονται με σαφή τρόπο και έτσι το γεωγραφικό τους στίγμα ορίζεται κάθε φορά από την αστυνομία. Το Ουγγρικό Κοινοβούλιο επέτρεψε παρόλα αυτά στους δήμους, να δημιουργήσουν ειδικές ζώνες- γκέττο για αστέγους.
 
Στην Γαλλία η επαιτεία είναι παράνομη από την δεκαετία του 1990. Παρόλα αυτά οι δήμαρχοι έχουν το δικαίωμα να αποφασίζουν οι ίδιοι για την περιοχή τους. 
Σε αρκετές γαλλικές πόλεις όπως η Μασσαλία, το Μπορντώ και οι Κάννες θεωρείται παράνομη η «επιθετική επαιτεία». Πιο συγκεκριμένα όταν αυτή πραγματοποιείται «με επιθετικό τρόπο» ή συνοδεία «επικίνδυνου ζώου». Αυτοί οι «επικίνδυνοι» ζητιάνοι καλούνται να πληρώσουν πρόστιμο 38 ευρώ.
Από το 2011, η ξενοφοβική τάση της Ευρώπης γίνεται και εδώ πραγματικότητα, όπου οι αλλοδαποί άστεγοι που θεωρούνται «επικίνδυνοι», απελαύνονται. 
Στην Γαλλία το 2012 υπήρχαν 141.500 άστεγοι, εκ των οποίων 30.000 παιδιά.
 
Η Γερμανία ακολουθεί διαφορετική πολιτική και επιλέγει την αλληλεγγύη. Από την 1η Απριλίου 1976 τα ομοσπονδιακά κρατίδια είναι υπεύθυνα για την παροχή υποστήριξης σε άτομα που αντιμετωπίζουν σοβαρά κοινωνικά προβλήματα. Δηλαδή να δημιουργήσουν δομές για την φιλοξενία αστέγων. Όμως, απαγορεύεται η επαιτεία σε πάρκα και η προτροπή παιδιών σε αυτήν. Η εκκλησία είναι υποχρεωμένη να χρησιμοποιεί ένα ποσοστό των χρημάτων που λαμβάνει από τους φόρους των πιστών για έργα φιλανθρωπίας υπέρ των φτωχών. 
 
Στην Ιταλία η επαιτεία δεν είναι απαγορευμένη, αρκεί να γίνεται στα πλαίσια της αξίωσης της ανθρώπινης αλληλεγγύης και χωρίς να διαταράσσεται η δημοσιά τάξη.
Ο επαίτης πρέπει να βρίσκεται σε κατάσταση πραγματικής φτώχειας. Η αστυνομία μπορεί να επέμβει αν τα χρήματα χρησιμοποιηθούν για αγορά αλκοόλ ή ναρκωτικών ή οτιδήποτε άλλο κρίνεται ως μη αναγκαίο για την επιβίωση.
Αλλά αυτή η ελαστικότητα του νόμου μπορεί να ερμηνευτεί με διάφορους τρόπους. Το 2008 μια γυναίκα Ρομά συνελήφθη με την κατηγορία ότι έκανε δουλεμπόριο, επειδή ζητιάνευε μαζί με το παιδί της.
Το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι η επαιτεία αποτελεί μέρος «της πολιτιστικής κληρονομιάς των Ρομά» και ως εκ τούτου δεν τίθεται θέμα καταδίκης της γυναίκας.
 
 
 
Η Sandra Petrović Jakovina ευρωβουλευτής από την Κροατία κατέθεσε πριν λίγες εβδομάδες επερώτηση στο Κοινοβούλιο σχετικά το πρόβλημα:
 
«Υπάρχει μια τάση στην Ευρώπη η οποία κινείται στα πλαίσια καταπιεστικών καθεστώτων σε τοπικό επίπεδο και συχνά οδηγεί σε παραβιάσεις των θεμελιωδών δικαιωμάτων των ατόμων που βρίσκονται σε δυσμενή κατάσταση, όπως οι άστεγοι, οι μετανάστες, οι φτωχοί και οι αποφυλακισμένοι που τιμωρούνται όλο και πιο συχνά εξαιτίας της κατάστασης τους.
Σε ορισμένες μάλιστα περιπτώσεις εξαιρούνται από τα κοινωνικά προγράμματα ή αυτά της στέγασης, που λειτουργούν για να βοηθήσουν ανθρώπους να ενταχτούν ή να επανενταχτούν στην κοινωνία. 
 
Οι τοπικές αρχές παίρνουν μέτρα για να ποινικοποιήσουν τις καθημερινές δραστηριότητες των αστέγων, στον αγώνα τους για επιβίωση. Αυτά μπορεί να είναι η απαγόρευση του ύπνου στον δρόμο ή σε παγκάκι, η αφαίρεση αντικειμένων από κάδους απορριμμάτων ή και η εξαναγκαστική και βίαιη αποχώρηση τους από κάποιον χώρο. Και για όσους βιώνουν την αστεγία είναι πολύ δύσκολο, αν όχι ακατόρθωτο να έχουν πρόσβαση στην δικαιοσύνη. 
 
Ακριβώς όπως και στα άλλα κράτη μέλη, στην Κροατία, τα τελευταία χρόνια, σημειώθηκε αύξηση των ανθρώπων που ζουν σε συνθήκες φτώχειας.
Αυτά είναι τα ευάλωτα μέλη της κοινωνίας και έχουν κάθε δικαίωμα να απολαμβάνουν τα θεμελιώδη δικαιώματα και τις ελευθερίες τους στην ΕΕ αλλά και επί μέρους στα κράτη μέλη.
Μεταξύ άλλων, η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι υποχρεωμένη να δώσει μάχη κατά του κοινωνικού αποκλεισμού και των διακρίσεων, να προωθήσει την κοινωνική δικαιοσύνη και προστασία και τέλος να συμβάλλει στην εξάλειψη της φτώχειας ενισχύοντας την αλληλεγγύη μεταξύ των πολιτών. 
 
Δεν είναι δίκαιο σε άλλες χώρες να ποινικοποιείται η αστεγία και αλλού να γίνεται κάθε δυνατή προσπάθεια για να βοηθηθούν οι πολίτες να διατηρήσουν την περιουσία τους, παρότι είναι άνεργοι και αδυνατούν να ανταποκριθούν στις δανειακές υποχρεώσεις τους.
Δεδομένου ότι η οικονομική κρίση βρίσκεται σε εξέλιξη εδώ και πέντε χρόνια, είναι πολύ πιθανό να συνεχίσει να αυξάνεται ο αριθμός των ανθρώπων που ζουν σε συνθήκες φτώχειας. 
 
Ποια νομικά μέτρα προτίθεται να λάβει η Επιτροπή, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι προστατεύονται οι αξίες και τα θεμελιώδη δικαιώματα των πολιτών, όπως αυτά κατοχυρώνονται από τις Συνθήκες, έτσι ώστε να καταστεί αδύνατη για τα κράτη μέλη η θέσπιση μέτρων που δυσχεραίνει τη θέση των αστέγων;»
 
 
 
http://interpressgr.blogspot.gr/2013/11/blog-post_22.html#1
Έρευνα/ Μετάφραση/ Προσαρμογή: Βανέσσα Μαρά 
V4vent@gmail.com 
@v4Vent
από http://omniatv.com/

αναλυτικά για Γαλλία-Ανθρωπιστική κρίση στην Γαλλία....και το κράτος-https://gutneffntqonah7l.onion.to/front.php3?lang=el&article_id=1503107

Ξυλοδαρμός και σπάσιμο ποδιού σε μετανάστη από την ομάδα ΜΜΑΔ σην Κύπρο-βίντεο ντοκουμέντο

 Χθές στην Λευκωσία οι μπάτσοι της ΜΜΑΔ(Μηχανοκίνητη Μονάδα Άμμεσης Δράση της Κύπρου) σταμάτησαν με τον συνήθη <ευγενικό τρόπο> για έλεγχο 3 Αφρικανούς μετανάστες που είχαν όλοι τους χαρτιά.Όταν ένας από τους μετανάστες τους ρώτησε γιατί αυτή η συμπεριφορά άρχισαν οι απειλές και μετά.......

http://www.youtube.com/watch?v=S8hZBgDij3w&feature=player_embedded

 Οι φασίστες μπάτσοι της ΜΜΑΔ έχουν πρωταγωνιστίσει σε άπειρα περιστατικά ρατσιστικής βίας ενώ έχει καταγγελθεί πολλές φορές και αποδειχθεί η σχέση τους με την χ.α Κύπρου,το Ε.Λ.Α.Μ.

πηγή ανακοίνωση-https://www.facebook.com/pages/KISA-Action-for-Equality-Support-Anti-racism/435661239792323

Η κυβέρνηση απαγορεύει τις αντιφασιστικές πορείες κάνοντας πλάτες στους νεοναζί

Δίνοντας πλήρη στήριξη στους νεοναζί, η κυβέρνηση απαγαορεύει να κινηθούν οι αυριανές αντιφασιστικές συγκεντρώσεις.

Όλοι στους δρόμους!

Η κατάπτυστη απόφαση της αστυνομίας: http://static.diavgeia.gov.gr/doc/%CE%92%CE%9B12%CE%99-%CE%A6%CE%A37

Κυριακή 24 Νοεμβρίου 2013

Ο προκλητικός Ντιέγκο Ριβέρα

Σαν σήμερα, στις 24 Νοεμβρίου του 1957, έφυγε από τη ζωή ο μεξικανός ζωγράφος Ντιέγκο Ριβέρα. Γνωστός και ως σύζυγος της Φρίντα Κάλο, ο Ριβέρα με το έργο του συνέβαλε στη δημιουργία αυτού που αποκλήθηκε Μεξικάνικη Αναγέννηση της Νωπογραφίας.



Ο Ριβέρα γεννήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου του 1886 στην πόλη Guanajuato. Σε ηλικία δέκα ετών ξεκίνησε τις σπουδές του στην Ακαδημία Τεχνών του Σαν Κάρλος. Όταν ενηλικιώθηκε συνέχισε να σπουδάζει στην Ισπανία με κρατική υποτροφία και αργότερα εγκαταστάθηκε στο Παρίσι. Στη γαλλική πρωτεύουσα άρχισε να διαμορφώνει και το προσωπικό του ύφος, επηρεασμένος από το κίνημα του κυβισμού και τις νωπογραφίες της Αναγέννησης. Ανάμεσα στους στενούς του φίλους ήταν και ο Μοντιλιάνι. Περίπου το 1917, εμπνευσμένος από τον Σεζάν, μεταπήδησε στον μετα-ιμπρεσιονισμό. Τότε ξεκίνησαν και οι πίνακες του να προσελκύουν την προσοχή και είχε την ευκαιρία να παρουσιάσει τα έργα του σε διάφορες εκθέσεις.



Το 1920 ταξίδεψε στην Ιταλία συνεχίζοντας τις σπουδές του, ενώ το 1921 επέστρεψε στο Μεξικό, όπου μαζί με τους ομοτέχνους του Χοσέ Ορόσκο, Νταβίντ Σικέιρος και Ρουφίνο Ταμάιο φιλοτέχνησε μια σειρά από τοιχογραφίες με λαϊκά θέματα για λογαριασμό του Υπουργείου Παιδείας. Οι τοιχογραφίες του διηγούνταν ιστορίες με θέματα από την μεξικάνικη ιστορία και κοινωνία. Χρησιμοποιούσε τολμηρά, ζωηρά χρώματα και μεγάλες επίπεδες, απλοποιημένες φιγούρες με επιρροές από την τέχνη των Αζτέκων.



Κάποιες από τις πιο γνωστές τοιχογραφίες του είναι στην Εθνική Σχολή Γεωπονίας στο Chaping, στο Παλάτι Cortés στην Cuernavaca και στο Εθνικό Μέγαρο της πόλης του Μεξικού. Το φθινόπωρο του 1927 πήγε στη Μόσχα προσκεκλημένος του ΚΚΣΕ, προκειμένου να λάβει μέρος στις εορταστικές εκδηλώσεις για τα δεκάχρονα της Οκτωβριανής Επανάστασης. Μάλιστα, του ανατέθηκε να κατασκευάσει μια τοιχογραφία στη λέσχη του Κόκκινου Στρατού. Ωστόσο, το 1928 τα σχέδια ακυρώθηκαν και ο Ριβέρα, «θύμα» της διαμάχης Στάλιν - Τρότσκι, διεγράφη από το Κομουνιστικό Κόμμα του Μεξικού.



Το 1930 έγινε γνωστός και στις ΗΠΑ, όπου έπειτα από μια αναδρομική έκθεση στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης, ανέλαβε τη δημιουργία τοιχογραφιών σε διάφορες πόλεις. Οι τοιχογραφίες αυτές προκάλεσαν έντονες αντιδράσεις, εξαιτίας της θεματολογίας τους. Χαρακτηριστικό είναι ότι η τοιχογραφία του «Άνθρωπος στο σταυροδρόμι», που φιλοτέχνησε στο Κέντρο Νέλσον Ροκφέλερ της Νέας Υόρκης το 1933, έγινε δεκτή με διαδηλώσεις και πολλά αρνητικά δημοσιεύματα, επειδή περιείχε τη μορφή του Λένιν. Το 1934 η τοιχογραφία καταστράφηκε, ωστόσο ο Ριβέρα την ανακατασκεύασε τον επόμενο χρόνο στην πόλη του Μεξικού.

Παντρεύτηκε τέσσερις φορές, τις δύο με τη Φρίντα Κάλο. Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 71 ετών. Στη χώρα του κληροδότησε το Anahuacalli και τα στούντιο τέχνης Kahlo, που σήμερα είναι εθνικά μουσεία.