«Σιχαίνομαι τους κομμουνιστές»...

«Δεν έφταιγεν ο ίδιος. Τόσος ήτανε»... (από το «Υστερόγραφο», του Μαν. Αναγνωστάκη)



   «Έχει χαρτί υγείας σπίτι του ο Τσίπρας;», φώναζε και τσίριζε στην τηλεόραση πριν από λίγες μέρες ο Γεωργιάδης. Τι λογικότερο για έναν υπουργό… Υγείας. Να κάνει πολιτική «αντιπαράθεση» επιπέδου χαρτιού υγείας…

   Και εκεί που είπαμε ότι «εντάξει, ο τύπος έπιασε πάτο», ο ερίτιμος υπουργός άφησε τον Τσίπρα και έπιασε τους κομμουνιστές. Αυτοί τον εμπνέουν ακόμα περισσότερο: «Σιχαίνομαι τους κομμουνιστές», ήταν τα λόγια του χαριτόβρυτου συνεργάτη του κ.Σαμαρά (να τον χαίρεται).

   Φυσικά ο Γεωργιάδης, ως πρωθιερέας του πολιτικού κατιναριού που ξεροσταλιάζει στο τηλεοπτικό στασίδι, είναι χρήσιμος στον πρωθυπουργό. Ποιόν άλλον να εμπιστευτεί για να απευθυνθεί στον κοινωνικό κατιμά; Και στην «αισθητική» του χρυσαυγίτικου ακροατηρίου;

   Εδώ, άλλωστε, ο Γεωργιάδης έχει και προϋπηρεσία. Υπήρξε, για παράδειγμα, ο μοναδικός τηλεπωλητής βιβλίων που κέρδισε τις ευχαριστίες του φασίστα Πλεύρη, διότι ο Γεωργιάδης του διαφήμιζε το πόνημα («Οι Εβραίοι») στην τηλεόραση. Πρόκειται για το πόνημα από το οποίο μάθαμε, πριν ακόμα κάνουν την εμφάνισή τους οι Κασιδιάρηδες, ότι: «Οι άντρες των SS (είχαν) αγωνιστικόν ήθος. Ιδεολογικά πιστεύω. Παράστασιν και τρόπο ζωής (...) αυτοί οι άνδρες υπηρέτησαν την πατρίδα των και την Ευρώπην με ηρωισμό (...) είχαν υψηλόν φρόνημα και την αίσθησιν τιμής (...) απετέλουν διά την εποχήν τους το καύχημα της Λευκής Φυλής»…

   Η επιλογή Γεωργιάδη δεν ήταν τυχαία. Διαθέτει όλα τα προσόντα για να καλύψει την ακροδεξιά πολεμίστρα του καθεστώτος της ευτέλειας: Υστερική αυθάδεια που υπάγει την έννοια του «διαλέγομαι» στην φτήνια του «τσιρίζω». Παραληρηματικό λόγο που τον έχει αναπτύξει για να τραμπουκίζει εναντίον των ασθενέστερων: «Έπρεπε να σας απολύσουμε να δείτε τι εστί βερίκοκο», ήταν τα λόγια του προς εργαζόμενους του τομέα ευθύνης του. Αλλά, με την ίδια άνεση, μπορεί και να γλύφει τους ισχυρούς. Θυμηθείτε, για παράδειγμα, πως έβριζε τον Σαμαρά που τώρα τον εξυμνεί… πατόκορφα. Ή επίσης, πως αυτοανακηρύσσεται στον πιο πιστό μαθητή του Μνημονίου και στον πιο λιγωμένο και γοητευμένο «φαν» της τρόικας και του Τόμσεν.

   Περιπτώσεις σαν του Γεωργιάδη διαθέτουν και υψηλό αίσθημα αξιοπρέπειας. Από εκείνο που συναντά κανείς μεταξύ των ρυθμισμένων να ανοίγουν ομπρέλα όταν η κοινωνία τους φτύνει. Παρεμπιπτόντως: Εκείνη την διδακτική ιστορία με το 25ευρω στα νοσοκομεία, που μετά άρχισε να… «βρέχει», τη θυμάστε;

   Ο κύριος Γεωργιάδης υπήρχε πάντα. Ανήκει, δηλαδή, σε εκείνο το είδος «πολιτικών ανδρών» που σε κάθε εποχή παρακμής προσωποποιούν ακριβώς το επίπεδο και το μέγεθος της παρακμής. Με άλλα λόγια προσωποποιούν αυτό που οι Λατίνοι θα το περιέγραφαν ως εξής: «Ο tempora - o mores» (σσ: «Ω καιροί - ω ήθη»). Τέτοιες περιπτώσεις για την εποχή τους ήταν, για παράδειγμα, ο Κουτσόγιωργας και ο Βαγγέλης Γιαννόπουλος. Αργότερα ο Πάγκαλος. Τώρα ο Γεωργιάδης.

   Με αυτή την έννοια πολιτικές φιγούρες της ποιότητας Γεωργιάδη εκπροσωπούν ένα ολόκληρο σύστημα. Αναπτύσσονται στον ίδιο «κήπο» που φυτρώνουν από Τομπούλογλου μέχρι Λιάπηδες. Εν προκειμένω ο συγκεκριμένος ανήκει στα «μπουμπουκο-μπουμπούκια» που εκπροσωπούν τη «δημοκρατική» πτέρυγα αυτού του συστήματος.

   Επ’ αυτού δεν υπάρχει καμία αμφιβολία: Πέραν της πιο μαύρης μαυρίλας του «πατρίς – θρησκεία» που κηρύττει ως… ιστορικός, μην ξεχνάτε ότι υπήρξε βουλευτής, αλλά και υπουργός (επί κυβέρνησης του τραπεζίτη Παπαδήμου) του ακροδεξιού κόμματος των υμνητών του Μεταξά, του ΛΑΟΣ. Υπήρξε χειροκροτητής του Καρατζαφέρη, όταν εκείνος ζητούσε τη μεταφορά των μεταναστών στη… Μακρόνησο.

   Φυσικά εκπροσωπεί και τη «συνέπεια». Ως μέθοδο επιτυχούς ατομικής σταδιοδρομίας. Όπως και να το κάνουμε, η «συνέπεια» που δηλώνει η μεταγραφή από το ένα κόμμα στο άλλο, εν προκειμένω από το ΛΑΟΣ στη ΝΔ, είναι μια μορφή προόδου…

   Περί αυτού του κυρίου, λοιπόν, πρόκειται. Αυτός είναι που σιχαίνεται τους κομμουνιστές. Πράγμα – μεταξύ μας - πολύ λογικό. Και απολύτως αναμενόμενο. Το παράλογο, για κάποιον σαν τον Γεωργιάδη θα ήταν να τους… συμπαθούσε τους κομμουνιστές.

   Το μη αναμενόμενο, ίσως, ήταν ότι ο εν λόγω εξέφρασε, κιόλας, τον πλούτο των συναισθημάτων που θρέφει για τους πολιτικούς του αντιπάλους. Το ήθελε; Του ξέφυγε; Αδιάφορο. Αν και εμείς πιστεύουμε τούτο: Το γεγονός ότι το «σιχαίνομαι τους κομμουνιστές» του Γεωργιάδη διατυπώθηκε δημόσια, περισσότερο κι από την ιδιοσυστασία του κυρίου υπουργού, μάλλον θα πρέπει να αποδοθεί στην τύχη των κομμουνιστών (σσ: κι αυτοί έχουν πότε - πότε τα τυχερά τους). Γιατί, τί άλλο από τύχη είναι, από τύπους σαν τον Γεωργιάδη, να εισπράττεις, δημόσια, τέτοιο έπαινο.

Νίκος Μπογιόπουλος

ΝΙΚΟΣ ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗΣ: ‘‘Έτσι αγαπάμε εμείς την Ελλάδα’’

 Την Κυριακή συμπληρώνονται 62 χρόνια. Ήταν – και τότε - ημέρα Κυριακή. Μέρα που ακόμα και οι Γερμανοί εισβολείς τη σεβάστηκαν. Πριν ακόμα χαράξει, μέσα στη νύχτα, σαν κοινός δολοφόνος, το κράτος των γερμανοτσολιάδων που πλέον είχαν ντυθεί αμερικανοτσολιάδες, το κράτος των μαυραγοριτών που έχτιζε «Νέους Παρθενώνες» στη Μακρόνησο, είχε εκτελέσει τον Μπελογιάννη και τους συντρόφους του. Την ίδια μέρα της εκτέλεσης, ο Γιάννης Ρίτσος, εξόριστος στον Αϊ - Στράτη, γράφει στο ποίημά του «Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΕ ΤΟ ΓΑΡΥΦΑΛΛΟ»:

«Ο Μπελογιάννης μας έμαθε άλλη μια φορά πώς να ζούμε και πώς να πεθαίνουμε./ Μ' ένα γαρύφαλλο ξεκλείδωσε όλη την αθανασία./ Μ' ένα χαμόγελο έλαμψε τον κόσμο για να μη νυχτώσει (...)».











   Στις 30 του Μάρτη 1952, μέρα Κυριακή, μέρα που ούτε κι αυτοί οι Γερμανοί δεν έκαναν εκτελέσεις, ο Νίκος Μπελογιάννης και οι σύντροφοί του, Δημήτρης Μπάτσης, Νίκος Καλούμενος και Ηλίας Αργυριάδης, πέφτουν νεκροί από τις σφαίρες του εκτελεστικού αποσπάσματος.

   Το παράγγελμα γι' αυτή την πολιτική δολοφονία θα αποτελεί αιώνιο στίγμα για το καθεστώς της αμερικανοκρατίας και το πολιτικό σύστημα της ολιγαρχίας στην Ελλάδα. Το «πυρ» για τη διάπραξη αυτού του στυγερού εγκλήματος διατάχτηκε από το μετεμφυλιακό καθεστώς της άρχουσας τάξης της Ελλάδας μαζί με τους Αμερικανούς συμμάχους της. Η κυβέρνηση Πλαστήρα, το παλάτι, το στρατιωτικό και παραστρατιωτικό κατεστημένο, πριν από ακριβώς 62 χρόνια, εκτέλεσαν τον Μπελογιάννη.

 «Το σκότωσαν το παλικάρι, πάει. Μαζί του εκτελέσανε και τον Μπάτση, τον Καλούμενο και τον Αργυριάδη… Το έγκλημα έγινε στην Αθήνα στο ‘‘συνήθη τόπο’’, ξημερώνοντας η 30 του Μάρτη, σε μέρα και ώρα απαγορευμένα που ακόμα και αυτοί οι Γερμανοί κατακτητές τα σεβάστηκαν. Κυριακή 4 και 10’ μέσα σε πηχτό σκοτάδι, υπό το φως των προβολέων, μήπως και φρίξει η μέρα.

Κι ούτε ένας αρμόδιος δε βρέθηκε να παραδεχτεί πως αυτός έδωσε την εντολή. Όλοι ανεύθυνοι. ‘‘Αθώος ειμί του αίματος τούτου…’’. Κι ως το ‘μαθε ο κόσμος πήρε τους δρόμους, έτρεχε με γαρίφαλα και μύρα να πλύνει το νωπό αίμα εκείνου που τους ξανάδωσε την ελπίδα.

‘‘Σκότωσαν το Νίκο Μπελογιάννη! Σκότωσαν το Νίκο Μπελογιάννη!’’

‘‘Σκοτώνεται ποτέ ο ήλιος;’’

Δάκρυα, τριγμοί, και σεισμοί και όρκοι. ‘‘Κοιμήσου ήσυχος, Νίκο εμείς αγρυπνούμε…’’.

Εκατομμύρια άνθρωποι σ’ όλη την υφήλιο υψώνουν τις γροθιές τους. Εκατομμύρια κάνουν ευλαβικά το σταυρό τους. Κι η γροθιά με το σταυρό ανταμώνουν εκεί που η καταλύτρα βία γκρεμίζει τα θεμέλια της ανθρωπιάς. Σκότωσαν έναν άνθρωπο κι ανάστησαν μια ιδέα. Θάνατος δεν υπάρχει όταν η ζωή σου γίνεται ένα μ’ εκατομμύρια ζωές που μάχονται για την ανθρώπινη ανάσταση (…).

…Οι λαοί περνούν σηκώνοντας στους ώμους/ το μέγα φέρετρο του Μπελογιάννη./ Οι δολοφόνοι κρύβονται πίσω απ΄ τα μαχαίρια τους/ Τραβηχτείτε πέρα, δολοφόνοι. Τραβηχτείτε πέρα./ Σάλεψε η γη. Σάλεψαν τα’ αγκωνάρια του ουρανού./ Σάλεψε το δοκάρι του σπιτιού./ Σάλεψε η κρεμασμένη λάμπα./ Τι ώρα νάναι λοιπόν;/ Τι ώρα νάναι… παιδί μου να θυμάσαι.

Οι στίχοι του Γιάννη Ρίτσου ανταμώνονται στους αιθέρες με τους στίχους όλων των μεγάλων βάρδων της γης. Κι ο Πωλ Ελυάρ λέει μπρος σ’ εκατομμύρια Γάλλους, που κλαίνε από οργή και συγκίνηση:

‘‘Ο Μπελογιάννης είναι νεκρός. Δε θυσίασε τίποτα απ’ την τιμή και την ελπίδα μας για ένα αύριο φωτεινό. Χαμογελούσε’’…»



(Από το βιβλίο της Διδούς Σωτηρίου, η «Εντολή», εκδόσεις «Κεδρος»)




   Σε ένα συγκλονιστικό ρεπορτάζ που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Προοδευτική Αλλαγή» την επόμενη μέρα της εκτέλεσης, ο δημοσιογράφος Γιώργος Κορωναίος περιγράφει τις τελευταίες στιγμές:

«Ο υπαρχιφύλαξ, διαταχθείς υπό του διευθυντού του, μετέβη αμέσως εις την πτέρυγαν όπου ευρίσκοντο τα κελιά των 8 μελλοθανάτων και εισήλθεν πρώτον εις το υπ' αριθμ. 2 απομονωτήριον, εις το οποίο εκρατούντο οι Μπελογιάννης, Λαζαρίδης και Μπάτσης. Πλησιάζει τον Μπελογιάννη.

"Νίκο σήκω"

Ατάραχος ο Μπελογιάννης σηκώνεται και λέει:

"Πάμε για καθαρό αέρα;"

"Ναι, του απαντά, σας πάνε για εκτέλεση" (...)»













   Οι δολοφόνοι είχαν πολλούς λόγους να εκτελέσουν τον Μπελογιάννη. Ο Μπελογιάννης, βλέπετε, αποκάλυπτε το «εθνοφελές» έργο των «σωτήρων». Έγραφε:  

«...ο λαός υπόφερνε (...). Είχε γονατίσει από τους φόρους, κι η τοκογλυφία ερχότανε ύστερα να του δώσει τη χαριστική βολή. Αφήνω κατά μέρος κάθε δική μου περιγραφή και παίρνω ένα κομμάτι από την Ιστορία του Καρολίδη, καθηγητή στο Πανεπιστήμιο: "Την εποχή εκείνη η χώρα εσπαράζετο υπό της φυγοδικίας και των συμμοριών τοκογλύφων, οίτινες εν συνεργασία προς τους ταμίας του κράτους και αυτούς ακόμα τους δικαστάς είχον δημιουργήσει αλληλεγγύην και κατέτρωγαν τας σάρκας του λαού" (...). Κι έτσι, τοκογλύφοι, κομματάρχες, δικαστές, ταμίες, Εθνοτράπεζα, κράτος και ληστές - τούτοι οι τελευταίοι πολύ λιγότερο από τους άλλους - εκτελούσαν το ίδιο "εθνοφελές" έργο: Την ερήμωση της χώρας και τον αφανισμό του λαού. Και στο αντιλαϊκό τούτο όργιο, έρχονται και οι ξένοι κεφαλαιούχοι να πάρουν μία από τις καλύτερες θέσεις».

 (Από το βιβλίο του Νίκου Μπελογιάννη, «Το Ξένο Κεφάλαιο στην Ελλάδα», εκδόσεις «Σύγχρονη Εποχή»)







   Ο Μπελογιάννης με τα λόγια του κατά τη διάρκεια της απολογίας του είχε δώσει το στίγμα της δίκης, μετατρέποντας τους στρατοδίκες του από κατηγόρους σε κατηγορούμενους.

«Είμαι μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και ακριβώς για την ιδιότητά μου αυτή δικάζομαι, γιατί το Κόμμα παλεύει και χαράζει το δρόμο της Ειρήνης, της Ανεξαρτησίας και της Ελευθερίας...».
«Οι μάρτυρες - είπε απευθυνόμενος στους στρατοδίκες ο Μπελογιάννης- φτάσανε μέχρι του σημείου να λένε πως κάθε Κομμουνιστής είναι κατάσκοπος και πως οι Κομμουνιστές δεν είναι Έλληνες και πως το ΚΚΕ δεν είναι ελληνικό Κόμμα. Τι άτιμο ψέμα! Ο πατριωτισμός κάθε κόμματος μετριέται μόνο τότε που η λευτεριά και η εδαφική ακεραιότητα της χώρας μας διατρέχει κίνδυνο. Απ' αυτό και μόνο αν βγάζατε συμπέρασμα, θα σχηματίζατε τη σωστή εντύπωση για το χαρακτήρα του ΚΚΕ, που χωρίς καμία αμφιβολία πρόκειται για καθαρό πατριωτικό Ελληνικό Κόμμα».

   Ο Μπελογιάννης είχε «ενοχλήσει» τους στρατοδίκες του. Τους έλεγε τον Νοέμβρη του ’51, στην πρώτη του απολογία στο στρατοδικείο:

«Εάν έκανα δήλωση αποκήρυξης θα αθωωνόμουνα κατά πάσα πιθανότητα μετά μεγάλων τιμών... Αλλά η ζωή μου συνδέεται με την ιστορία του ΚΚΕ και τη δράση του... Δεκάδες φορές μπήκε μπροστά μου το δίλημμα: Να ζω προδίδοντας τις πεποιθήσεις μου, την ιδεολογία μου, είτε να πεθάνω, παραμένοντας πιστός σ' αυτές. Πάντοτε προτίμησα το δεύτερο δρόμο και σήμερα τον ξαναδιαλέγω».
«... αγωνιζόμαστε για να ξημερώσουν στη χώρα μας καλύτερες μέρες,  χωρίς πείνα και πόλεμο. Για το σκοπό αυτό αγωνιζόμαστε κι όταν χρειαστεί θυσιάζουμε και τη ζωή μας».
   Νόμιζαν πως σκοτώνοντας τον Μπελογιάννη θα τον φίμωναν. Πως τα λόγια του θα έπαυαν να δονούν για πάντα τις καρδιές όλων εκείνων που δεν κάνουν «δήλωση μετανοίας». Οι ανόητοι…









   Ο Μπελογιάννης μετέτρεψε το εναντίον του Στρατοδικείο σε πεδίο κατηγορίας και γελοιοποίησης των κατηγόρων του. Ενδεικτικός ο διάλογος, κατά τη διάρκεια της δίκης με έναν από τους βασικούς κατηγόρους του, τον αστυνομικό Αγγελόπουλο:

 «ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗΣ: Ισχυρίζεστε ότι ήρθα εδώ για να εφαρμόσω τις αποφάσεις των Ολομελειών της ΚΕ του ΚΚΕ;

 ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ: Μάλιστα.

 ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗΣ: Οι αποφάσεις αυτές λένε ότι βάση της δράσης του ΚΚΕ είναι ο αγώνας για το ψωμί, τις δημοκρατικές ελευθερίες, την ειρήνη. Έτσι δεν είναι;

 ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ: Έτσι.

 ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗΣ: Επομένως, ο αγώνας για το ψωμί, τις δημοκρατικές ελευθερίες και την ειρήνη είναι συνωμοσία κατά της Ελλάδας;

 ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ: Όχι.

 ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗΣ: Ευχαριστώ. Αυτό μονάχα ήθελα να διευκρινίσω».









«Αγαπάμε την Ελλάδα και το λαό της περισσότερο από τους κατηγόρους μας. Το δείξαμε όταν εκινδύνευε η ελευθερία, η ανεξαρτησία και η ακεραιότητά της και, ακριβώς, αγωνιζόμαστε για να ξημερώσουν στη χώρα μας καλύτερες μέρες χωρίς πείνα και πόλεμο. Για το σκοπό αυτό αγωνιζόμαστε και όταν χρειαστεί θυσιάζουμε και τη ζωή μας. Πιστεύω ότι δικάζοντάς μας σήμερα, δικάζετε τον αγώνα για την ειρήνη, δικάζετε την Ελλάδα».

   Ήταν τα τελευταία λόγια του Μπελογιάννη κατά την απολογία του, το Φλεβάρη του '52. Λίγες μέρες πριν από την εκτέλεσή του. Λόγια ποτισμένα μέσα στο καμίνι της πράξης, ειπωμένα με «όπλο» ένα γαρύφαλλο απέναντι στις κάννες του εκτελεστικού αποσπάσματος. Λόγια και πράξη, που θα αποτελούν πάντα σύμβολο του πατριώτη, του διεθνιστή, του ανθρώπου, του κομμουνιστή.

Ν.Μπογιόπουλος

Η τηλεοπτική σας ενημέρωση για την απεργία των φαρμακοποιών

Η απεργία διαρκείας των φαρμακοποιών, λόγω του ότι ασκεί μεγάλη πίεση στην κυβέρνηση, παίχτηκε χθες στα περισσότερα κεντρικά δελτία ειδήσεων των γνωστών καναλιών ως πρώτο θέμα, με «ρεπορτάζ» που ως επί το πλείστον συνοδεύονταν από τα κλασικά μουσικά χαλιά που ακούγονται μόνο σε χολλυγουντιανές ταινίες τρόμου.
Δεν χρειάζεται να παιχτούν αποσπάσματα, μόνο μερικά φωτογραφικά στιγμιότυπα από τα εν λόγων δελτία «ενημέρωσης» είναι υπεραρκετά για να μπει κανείς στο πνεύμα του ρόλου που έχουν αναλάβει αυτά τα τηλεοπτικά κανάλια, που δεν είναι άλλος από αυτόν του απροκάλυπτου υποβοηθήματος της κυβέρνησης.

Στιγμιότυπα από το τηλεοπτικό κανάλι συνιδιοκτησίας του μεγαλοεργολάβου κ. Μπόμπολα, του μεγαλοεκδότη κ. Ψυχάρη και του εφοπλιστή, πετρελαιά κ.α. κ. Βαρδινογιάννη:









(αξιοσημείωτη ήταν η παρέμβαση του Γιάννη Πρετεντέρη, ο οποίος μεταξύ άλλων είπε και το εξής αμίμητο: «Αυτές οι σκηνές είναι ακριβώς που δεν πρόκειται να επαναληφθούν εάν ψηφιστεί το νομοσχέδιο ως έχει. Διότι ποιός θα μπορέσει μετά να κλείσει το φαρμακείο και να πει 'εμένα δεν με νοιάζει κάντε ουρά για να πάρετε τα φάρμακα' »)



Στιγμιότυπα από το τηλεοπτικό κανάλι του εφοπλιστή Γιάννη Αλαφούζου:

.







Στιγμιότυπα από το κανάλι του εφοπλιστή Μίνου Κυριακού, που χθες έδωσε ρέστα λαϊκισμού:
















Στιγμιότυπα από το δελτίο της «Δημόσιας» Τηλεόρασης δεν βάζουμε γιατί αυτή αποτελεί πια προσωπικό κανάλι το Αντώνη Σαμαρά. Τουτέστιν, είτε ενημερώνεσαι από τη ΔΤ είτε από τον Σίμο Κεδίκογλου είναι το ένα και το αυτό.

Προσπερνάμε τους αυτοαποκαλούμενους δημοσιογράφους, είτε πρωταγωνιστές είτε κομπάρσους, που παίζουν στις θεατρικές παραστάσεις των δελτίων αυτών, γιατί δεν λογαριάζονται σαν δημοσιογράφοι αλλά σαν ιδιωτικοί υπάλληλοι των προαναφερθέντων ιδιοκτητών και απλά κάνουν τη δουλειά για την οποία έχουν τοποθετηθεί σε αυτές τις θέσεις.

Και για να μπούμε στην ουσία της «ενημέρωσης» για το συγκεκριμένο θέμα. Στο εύλογο ερώτημα, γιατί είναι οι φαρμακοποιοί αυτοί που «εκβιάζουν τους ανήμπορους» ή «ταλαιπωρούν τους ασθενείς» ή «παίζουν με τη ζωή των ηλικιωμένων» και όχι η κυβέρνηση; Που στο κάτω-κάτω αυτή είναι που προκάλεσε όλες αυτές τις σκηνές ταλαιπωρίας. Γιατί ποτέ, μα ποτέ, σε όλες τις περιπτώσεις απεργιών, δεν φέρει την ευθύνη για την ταλαιπωρία των πολιτών η κυβέρνηση αλλά πάντα οι απεργούντες;

Γιατί, πολύ απλά, η κυβέρνηση όχι μόνο έσβησε χρέη δισεκατομμυρίων ευρώ που όφειλαν (και) οι προαναφερθέντες ιδιοκτήτες των καναλιών, όχι μόνο, με τη συμβολή της, τους δανείζει κάθε λίγο και λιγάκι δεκάδες εκατομμύρια ευρώ (που στο τέλος θα τα «ανακεφαλαιοποίησουν» πάλι αυτοί που ταλαιπωρούνται στις ουρές των φαρμακείων), αλλά και γιατί με τις στοχευμένες πολιτικές της τους βοήθησε να αυξήσουν -εν μέσω κρίσης- την περιουσία τους κατά 20% μέσα σε ένα μόλις χρόνο.
Αυτοί είναι και οι βασικοί λόγοι για τους οποίους ποτέ και από κανέναν δεν πρέπει να λαμβάνεται στα σοβαρά η «ενημέρωση» που εκπέμπεται από ΜΜΕ ιδιοκτησίας μεγαλοεπιχειρηματιών. Γιατί δεν πρόκειται φυσικά για ενημέρωση αλλά για εφαρμογή συγκεκριμένων «Business Plans» που, με βασικό εργαλείο την κυβέρνηση, αποσκοπούν μονάχα στον περαιτέρω πλουτισμό τους και σε τίποτα περισσότερο.

Διωκεται ο πατερας του λουκμαν

Ο πατέρας του δολοφονημένου Σαχζάτ Λουκμάν, Χαντίμ Χουσείν, δήλωσε: «Εμείς ήρθαμε μόνο για να έχουμε δικαιοσύνη για τη δολοφονία του γιου μας Σαχζάτ. Θέλουμε από εσάς για άλλη μια φορά να μας στηρίξετε στις 10 Απρίλη που είναι το δικαστήριο και μόνο αυτό θέλω να πω και τίποτε άλλο. Ευχαριστούμε».

Ο Θανάσης Καμπαγιάννης, δικηγόρος πολιτικής αγωγής της οικογένεια του Σεχζάτ Λουκμάν τόνισε: «Αυτό που ενδιαφέρει την πολιτική αγωγή και την οικογένεια είναι να αποδοθεί δικαιοσύνη για το δολοφονημένο παιδί τους και τίποτε άλλο. Δεν υπάρχει τίποτα που να μπορεί να τραβήξει την προσοχή μας, την προσοχή της οικογένειας, εκτός από το αίτημα της απόδοσης δικαιοσύνης.

Παρόλα αυτά πρέπει να σχολιάσουμε το γεγονός της έναρξης αυτεπάγγελτης προκαταρκτικής εξέτασης από την εισαγγελία για υφαρπαγή ψευδούς βεβαίωσης και χρήση πλαστού εγγράφου κατά του πατέρα του Σαχζάτ Λουκμάν, του Χαντίμ Χουσείν.

Προσκόμισαν μέσω του πληρεξουσίου δικηγόρου τους ένα χαρτί από το ληξιαρχείο στο Πακιστάν σε σχέση με την οικογενειακή τους κατάσταση. Η προκαταρκτική έχει να κάνει με την νομιμότητα του συγκεκριμένου εγγράφου και έχει να κάνει με το ληξιαρχείο στο Πακιστάν. Αυτός είναι ο λόγος που ξεκίνησε αυτεπαγγέλτως μια προκαταρκτική εξέταση.

Θέλω να συγχαρώ τον εισαγγελέα κ. Νούλη γιατί είναι πολύ φιλότιμος άνθρωπος. Χρειάζεται πραγματικά φιλότιμους εισαγγελείς σαν και αυτόν η ελληνική δικαιοσύνη με δεδομένο ότι υπήρχαν 32 δικογραφίες, που για την ακρίβεια δεν ήταν μόνο 32 αλλά πάνω από 130 δικογραφίες θυμάτων ρατσιστικής και φασιστικής βίας, που ποτέ κανένας εισαγγελέας δεν κινήθηκε αυτεπαγγέλτως προκειμένου να τις συσχετίσει.

Άρα αυτό το πράγμα από τη δική μας τη μεριά έχουμε να πούμε πως έχει να κάνει με επιλεκτική φιλοτιμία των εισαγγελικών αρχών και από αυτή την άποψη θα απαντήσουμε εκ μέρους των γονέων τα δέοντα που ανοίγει η συγκεκριμένη προκαταρκτική. Από τη δική μας τη πλευρά δεν εκπλαγήκαμε από το γεγονός ότι ξεκίνησε μια τέτοιου τύπου ποινική δίωξη. Τα θύματα της ρατσιστική και φασιστικής βίας στην Ελλάδα τα τελευταία τρία χρόνια είναι άνθρωποι οι οποίοι διώκονται.

Διώκονται ποινικά, αρχικά από τις κρατικές αρχές , δηλαδή πηγαίνουν , καταγγέλλουν το γεγονός της ρατσιστικής βίας και στη συνέχεια φυλακίζονται γιατί μπορεί να μην έχουν τα χαρτιά τους κλπ. Διώκονται όμως και από τους θύτες της ρατσιστικής βίας. Είναι πάρα πολύ χαρακτηριστικό ότι οι θύτες σε τέτοιου είδους επιθέσεις μηνύουν τα θύματά τους για ψευδή καταμήνυση για συκοφαντική δυσφήμηση, πολλές φορές και για επίθεση, για αυτό το πράγμα που οι ίδιοι έχουν πράξει σε βάρος των μεταναστών.

Υπάρχει όμως ένα πρόβλημα για την συγκεκριμένη μήνυση που την περιμέναμε ότι θα έρθει και στην περίπτωση του Σαχζάτ Λουκμάν. Ότι ο Σαχζάτ Λουκμάν πέθανε. Και άρα λοιπόν αυτή η ποινική δίωξη τώρα θα πρέπει να στραφεί κατά των κληρονόμων. Αυτό είναι που συμβαίνει αυτή τη στιγμή. Το έχουμε δει και στο δικαστήριο όπου πλέον οι κατηγορούμενοι για την ανθρωποκτονία του Σαχζάτ Λουκμάν δηλώνουν αμυνόμενοι.

 Ο Σ. Λουκμάν Ο Σ. Λουκμάν Δηλώνουν δηλαδή ότι ο Σαχζάτ Λουκμάν είναι αυτός που τους επιτέθηκε και αυτοί αμυνόντουσαν. Το βλέπουμε τώρα και με την ενέργεια της εισαγγελίας να ξεκινήσει δίωξη εις βάρος των γονέων. Άλλος ένας λόγος που περιμέναμε την έναρξη μιας τέτοιας προκαταρκτικής που μπορεί να οδηγήσει σε ποινική δίωξη είναι το αναμφισβήτητο γεγονός ότι η παρουσία της οικογένειας του Σαχζάτ Λουκμάν είναι μια ενοχλητική παρουσία.

Είναι μια υπενθύμιση της φασιστικής βίας και της συγκάλυψής της. Είναι μια υπενθύμιση ότι το θύμα της ρατσιστικής βίας έχει πρόσωπο, έχει όνομα και έχει οικογένεια. Που είναι κάτι που δεν το θέλουν σε καμιά περίπτωση οι διωκτικοί μηχανισμοί που έχουν κατά καιρούς ανεχτεί και συγκαλύψει, αν δεν έχουν οργανώσει, αυτού του είδους τη ρατσιστική βία. Μιλώντας εκ μέρους της οικογένειας αυτό που θέλω να μεταφέρω είναι πως αυτού του είδους οι μεθοδεύσεις δεν αγγίζουν την οικογένεια.

Η οικογένεια είναι στοχοπροσηλωμένη στο σκοπό για τον οποίο είναι εδώ. Δηλαδή να πάρει δικαιοσύνη για το παιδί της. Εμείς αυτό το οποίο έχουμε από τη δική μας πλευρά είναι αφενός να τους προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή νομική κάλυψη αλλά και αφετέρου μια ασπίδα.

Γεωργία:Αντάρτες κηπουροί υπερασπίζονται τό πάρκο τής πόλης

Ο Jacob Resnek / PRI

Στη Γεωργία, μια μικρή ομάδα αυτοαποκαλούμενη «αντάρτες κηπουροί»  αντιστέκεται στη κατασκευή ενός πολυτελούς ξενοδοχείου σε ένα πάρκο της πόλης.Aυτό το είδος κινήματος διαμαρτυρίας σε  αυτήν την πρώην σοβιετική δημοκρατία εμφανίζεται για πρώτη φορά.

Από τον Ιανουάριο, οι ακτιβιστές μέ 24ωρη αγρυπνία σέ ψυχρό καιρό  κρατούν τίς μπουλντόζες μακριά από το Vake Park, ένα από τούς πιο μεγαλοπρεπείς χώρους πρασίνου της Τιφλίδας, δίπλα στήν δασική περιοχή του πανεπιστημίου της πόλης.



«Aυτή ή  ιστορία πού συμβαίνει εδώ συμβαίνει σε όλα τα πάρκα της πόλης μας», λέει ο 25χρονος ακτιβιστής  Lapauri.Δημόσιοι αξιωματούχοι ,χαρίζουν όλο και περισσότερους δημόσιους χώρους στους άπληστους και παχουλούς επενδυτές»..

Σε αυτή την περίπτωση, μια εταιρεία θέλει ένα κομμάτι αυτού του πάρκου για να χτίσει ένα πολυτελές ξενοδοχείο.Ο Lapauri λέει ότι αν το δημόσιο αίσθημα χάσει το Πάρκο, κανείς δεν ξέρει τι θα γίνει στη συνέχεια. Και αν κερδίσει;



"Αυτό είναι το δικό μας Central Park, οπότε αν κερδίσουμε εδώ, θα κερδίσουμε παντού», λέει Lapauri. "Βασικά αυτό είναι μια σύγκρουση μεταξύ των πάρκων και του μπετόν ."



Ένα τσούρμο παιδιά πού διαμαρτύρονται σε ένα πάρκο μπορεί να μην φαίνεται ιδιαίτερα εντυπωσιακό.Μετά την  Επανάσταση των Ρόδων, το 2003, η οποία σάρωσε το διεφθαρμένο καθεστώς από την εξουσία έθεσε τη χώρα σε μια δημοκρατική πορεία.

Αλλά αυτό το κίνημα ήταν κατευθυνόμενο από πολιτικά κόμματα με επικεφαλής ισχυρούς «χαρισματικούς» ηγέτες – και  όχι από μια αυθόρμητη αφύπνιση του δημόσιου αισθήματος.

Με τους αντάρτες κηπουρούς τά πράγματα είναι διαφορετικά. Έχουν παρακολουθήσει τίς ομάδες βάσης σε μέρη όπως η Βόρεια Αφρική  τα τελευταία  χρόνια, και καταλαβαίνουν ότι αν οι άνθρωποι μπορούν να ρίξουν δικτάτορες, μπορούν να προστατεύσουν καί ένα πάρκο.



"Αυτή είναι ίσως η πρώτη περίπτωση στην ιστορία της γεωργιανής κοινωνίας των πολιτών, όπου οι άνθρωποι διαμαρτύρονται για την υπεράσπιση του περιβάλλοντος - και αυτό  δεν έχει να κάνει τίποτα με τα πολιτικά κόμματα ή οποιεσδήποτε πολιτικές δυνάμεις», λέει ο ακτιβιστής Τσάι Kuchukhidze. "Είμαστε ή υπεράσπιση του πάρκου και, μέσω αυτού,  υπερασπιζόμαστε το δικαίωμά μας να ζούμε σε ένα υγιές περιβάλλον."

Σε αντίθεση με τα μεγάλα, πολιτικά κίνητρα των  διαδηλώσεων, οί γεωργιανές αρχές δεν φαίνεται να μπορούν  να αντιμετωπίσουν  την ομάδα του πάρκου Vake και βρίσκονται σε σύγχυση …

Έχουν προσπαθήσει να την πατάξουν αρκετές φορές. Αλλά κάθε φορά που τό έκαναν, λέει ο μηχανικός υπολογιστών Nick Davitashvili, ένα σήμα στά κοινωνικά μέσα δικτύωσης καί ενημέρωσης κατεβάζει περίπου χίλλιους διαδηλωτές πού στέκονται μπροστά την αστυνομία και τις μπουλντόζες.



"Η νέα γενιά μπορεί να δει ότι απαντώντας στα κοινωνικά δίκτυα και μέ τό πού έρχεται και στέκεται εδώ,  στην πραγματικότητα αλλάζει κάτι», λέει ο Davitashvili. "Μπορούν να διώξουν την αστυνομία απλά με το να στέκονται εδώ, δεν τούς επιτίθονται, δεν ουρλιάζουν, απλά παίζουν μουσική καί χορεύουν.Αισθάνονται ότι η δύναμη είναι ένας αποφασιστικός παράγοντας για να κάνει τους ανθρώπους να καταλάβουν ότι είναι στα χέρια τους να αλλάξουν την ζωή τους.. Αν το κάνουν, τα πράγματα θα αλλάξουν προς το καλύτερο - αν οχι, τότε θα πρέπει να κατηγορούν τους εαυτούς τους ".



Οι αρχές λένε ότι το έργο του ξενοδοχείου δεν θα γίνει στο πάρκο. Αλλά οι διαδηλωτές υποστηρίζουν ότι ψεύδονται  και σέρνουν την δημοτική αρχή στο δικαστήριο. Εν τω μεταξύ, ό Data Lapauri λέει ότι είναι αισιόδοξος καί ότι το δίκιο τους  θα επικρατήσει.

"Ξέρουμε ότι έχουμε δίκιο, αλλά ξέρουμε  ότι εδώ  είναι μόνο μία περίπτωση, και αν κερδίσουμε εδώ δεν θα σταματήσουμε!.. Εμείς θα προσπαθήσουμε να φέρουμε πιο θετικές αλλαγές», λέει. "Προσπαθούν να μας κάνουν να φαiνόμαστε σαν ακραίοι, ότι είμαστε treehuggers που κλαίνε για κάθε δέντρο που κόβεται – εικόνα η οποία απέχει πολύ από την πραγματικότητα."

Ο Lapauri και άλλοι λένε ότι αυτό μπορεί να φαίνεται σαν «απλώς άλλη μια διαμαρτυρία,αλλά οί Γεωργιανοί αξιωματούχοι δεν θα είναι σε θέση να αγνοήσουν τίς  επαναστάσεις βάσης πιά..

 Λέσβος: Νέα τραγωδία με επτά νεκρούς μετανάστες σε νέο ναυάγιο

Επτά μετανάστες ανασύρθηκαν νεκροί στη θαλάσσια περιοχή ανάμεσα στην Τουρκία και τις βορειοανατολικές ακτές της Λέσβου, σε μία ακόμη ναυτική τραγωδία με θύματα μετανάστες, που προσπαθούσαν να φτάσουν στην Ελλάδα.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες, περίπου στις 12.30 τα ξημερώματα της Τρίτης, τουρκικό πλοίο εντόπισε στη θαλάσσια περιοχή, περίπου 1,5 ναυτικό μίλι βορειοανατολικά του ακρωτηρίου Κόρακας της Λέσβου, δύο μετανάστες οι οποίοι ενημέρωσαν για την ύπαρξη του μισοβυθισμένου σκάφους. Επί τόπου έσπευσαν -κατόπιν σχετικής ενημέρωσης- δυνάμεις του Λιμενικού οι οποίες στις ολονύχτιες έρευνές τους εντόπισαν επτά νεκρούς (δύο στη θάλασσα και άλλους πέντε εγκλωβισμένους στο σκάφος), ενώ διέσωσαν άλλα έξι άτομα. Οι έρευνες συνεχίζονται για την ανεύρεση άλλων δύο ατόμων που θεωρούνται αγνοούμενα.

Το ακρωτήρι Κόρακας, λίγα χιλιόμετρα από τη Σκάλα Συκαμιάς στις βόρειες ακτές της Μυτιλήνης, είναι μία από τις βασικές πύλες εισόδου εκατοντάδων εξαθλιωμένων, οικονομικών μεταναστών και προσφύγων από το Αφγανιστάν, το Ιράκ και το Πακιστάν που αναζητούν καλύτερη τύχη στην Ευρώπη.

Έκρηξη με τραυματίες σε υποσταθμό της ΔΕΗ έξω από τη Θεσσαλονίκη

Έκρηξη με τραυματίες σημειώθηκε σε υποσταθμό της ΔΕΗ που βρίσκεται ανάμεσα στον Βαθύλακκο και τη Γέφυρα, βορειοδυτικά της Θεσσαλονίκης.

Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, η έκρηξη φαίνεται ότι προκλήθηκε από βραχυκύκλωμα σε διακόπτη των 20kV. Επί τόπου βρέθηκαν οχήματα της Πυροσβεστικής και πυροσβέστες που έσβησαν τη φωτιά.

Οι τραυματίες μεταφέρθηκαν στα νοσοκομεία της Θεσσαλονίκης.

Από την έκρηξη σημειώθηκε διακοπή ρεύματος σε χωριά της Δυτικής Θεσσαλονίκης.

Ποινική δίωξη καθηγητών για στήριξη μαθητικής κατάληψης

Tην άσκηση ποινικής δίωξης κατά καθηγητών που εκφράστηκαν θετικά για μαθητικές καταλήψεις καταγγέλλει η Ένωση Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης (ΕΛΜΕ) Φωκίδας.


Οι εκπαιδευτικοί κατηγορούνται για υποκίνηση καταλήψεων διότι σε πρόσφατη συνέλευση του Συλλόγου Γονέων λυκείου της Ιτέας, εξέφρασαν την στήριξη τους στην απόφαση των μαθητών να προχωρήσουν σε κατάληψη. Γονέας μαθητή του συγκεκριμένου λυκείου έκανε αναφορά στον εισαγγελέα, ο οποίος προχώρησε τη διαδικασία.

Η ανακοίνωση της ΕΛΜΕ

«Η εξέλιξη αυτή είναι πολύ επικίνδυνη. Είναι ξεκάθαρη προσπάθεια τρομοκράτησης των εκπαιδευτικών, των μαθητών. Δεν ξεχνάμε ότι στη συγκεκριμένη αναφορά αναφέρονται ονόματα και στοχοποιούνται ανήλικοι μαθητές. Στόχος είναι να καταστείλουν με τον φόβο οποιονδήποτε αγώνα, οποιαδήποτε κινητοποίηση, οποιαδήποτε αντίδραση σε αυτή τη βάρβαρη αντιλαϊκή-αντιεκπαιδευτική πολιτική. Εντάσσεται και εξυπηρετεί την πολιτική της κυβέρνησης να επιβάλλει το δόγμα «νόμος και τάξη», να επιβάλλει δηλαδή κλίμα τρομοκρατίας στο λαό για να σταματήσει να διεκδικεί.

Με την συγκεκριμένη ποινική δίωξη όμως διώκεται η άποψη. Διώκεται η στάση και η γνώμη των συναδέλφων, η οποία εκφράστηκε σε ΓΣ Συλλόγου Γονέων. Δηλαδή όποιος στηρίξει τις αποφάσεις των μαθητικών συλλογικών οργάνων, όποιος στηρίζει το δικαίωμα των μαθητών, όπως και όλης της νεολαίας να διεκδικήσει το μέλλον της βαφτίζεται υποκινητής καταλήψεων και διώκεται ποινικά. Το μήνυμα είναι ξεκάθαρο: Όποιος τολμά να σηκώσει κεφάλι, θα ‘χει μπλεξίματα με τον νόμο!

Οι εκπαιδευτικοί, οι μαθητές, οι γονείς, όλοι οι εργαζόμενοι έχουν κάθε συμφέρον να καταδικάσουν τέτοιες διώξεις, που στρέφονται συνολικά εναντίον του εργατικού και νεολαιίστικου κινήματος. Να μη φοβηθούν, να μη σταματήσουν να αγωνίζονται για το δίκιο τους. Η επιχείρηση τρομοκράτησης δεν θα περάσει!».

Ένας αντισυμβατικός «μπαγάσας»

«Ονομάζομαι Νικόλας Άσιμος. Ουχί Νίκος ουδέ Νικόλαος. Νικόλας και το "Άσιμος" με γιώτα. Ουχί Ασίμος, ουδεμίαν σχέσιν έχω με τον Ισαάκ Ασίμωφ. Τώρα θα μου πεις, γιατί το "Άσιμος" με γιώτα. Γιατί, όταν λέμε "ο τάδε είναι άσημος τραγουδιστής", η λέξη "άσημος" παίζει το ρόλο επιθετικού προσδιορισμού στη λέξη "τραγουδιστής" και γράφεται με ήτα. Ενώ το "Άσιμος" είναι όνομα ή καλύτερα επώνυμο και ουχί επιθετικός προσδιορισμός του εαυτού μου».

«Νικόλας Άσιμος», αυτό ήταν το όνομα που επέλεξε ο Νικόλαος Ασημόπουλος στα 18 του χρόνια. Του Παναγιώτη Κωνσταντίνου.

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 20 Αυγούστου 1949 και μεγάλωσε στην Κοζάνη. Από τα σχολικά του χρόνια έδειξε ότι πρόκειται για ένα παιδί με ιδιαίτερες ανησυχίες που συχνά προκαλούσε τις έντονες αντιδράσεις των καθηγητών του. Η ισχυρή προσωπικότητά του και το ξεχωριστό ταλέντο του τον αναδεικνύουν σε «μπροστάρη» των διαφόρων μαθητικών εκδηλώσεων.

Το 1967, η Ελλάδα μπαίνει στο γύψο και ο Άσιμος μπαίνει στη Φιλοσοφική Θεσσαλονίκης, στο Τμήμα Νεοελληνικών Σπουδών. Εκεί εφευρίσκει και το όνομά του. Σε ένα κείμενο που έστειλε σε τοπική εφημερίδα της Θεσσαλονίκης –επιθυμία του ήταν να γίνει δημοσιογράφος- υπογράφει για πρώτη φορά με το ψευδώνυμο Άσιμος, το οποίο στη συνέχεια καθιέρωσε ως επίσημο όνομά του.


Την κιθάρα την είχε πάντα πάνω του, όμως ποτέ δεν την διδάχτηκε. Μόνος του έμαθε, όσα έμαθε, έξω από καλούπια και κανόνες. Η αντισυμβατική-αντικαθεστωτική συμπεριφορά του, τον έφερε αρκετές φορές στα κελιά της ασφάλειας Θεσσαλονίκης, επί δικτατορίας. Πώς να υποταχθεί όμως ένας «εκ φύσεως ανυπόταχτος»; Η σύγκρουση με την κοινωνία του, σε κάθε περίοδο, αποτελούσε κομμάτι της ζωής του, ίσως και τη ζωή του ολόκληρη.

Το 1973 αποφασίζει να κατέβει στην Αθήνα. Οι συνεργασίες με διάφορους καλλιτέχνες στα μαγαζιά της Πλάκας, τον κάνουν, όπως ο ίδιος γράφει στο βιβλίο του «αναζητώντας κροκανθρώπους», έναν «άγνωστο – ευρύτατα γνωστό». Ωστόσο συχνά αυτές οι συνεργασίες, λόγω του ιδιαίτερου χαρακτήρα του, διαλύονται. Μαζί με ομάδα καλλιτεχνών δημιουργούν το πρώτο «Μουσικό Καφενείο», ένα θίασο μουσικών. Ο ίδιος έκανε και κάποια περάσματα σε ταινίες της εποχής.

Οι δρόμοι του κέντρου έγιναν το υπαίθριο θέατρό του όπου καθημερινά έδινε μουσικές παραστάσεις για τους περαστικούς, ενώ με το συγκρότημα «Exarchia Square Band» πραγματοποιήσε αρκετές συναυλίες με έντονο το κοινωνικοπολιτικό στοιχείο. Τα τραγούδια του τα ηχογραφούσε μόνος του ή σε στούντιο φίλων, χωρίς δισκογραφικές και μάνατζερ, διαφημίσεις και παραγωγούς.

Μόνος του πουλούσε τις κασέτες του, στα στενά της Αθήνας. Λίγο αργότερα άνοιξε και ένα μαγαζάκι στα Εξάρχεια, στη Καλλιδρομίου. Στο «χώρο προετοιμασίας», όπως τον αποκαλούσε ο ίδιος, μπορούσες να βρεις όλη του την περιουσία, τις οκτώ κασέτες του, τα χειρόγραφά του και ότι αντικείμενο φάνταζε για τον ίδιο σημαντικό.


Για χρήματα ούτε κουβέντα του αρκούσαν τα λίγα και οι ιδέες του. Αρνήθηκε ότι ήταν κοινωνικά συμβατό. Μοναδική απόγονός του είναι η Λίλιαν, καρπός μίας ελεύθερης σχέσης. Όσο αντιδρούσε τόσο η κοινωνία τον περιθωριοποιούσε και το αντίστροφο. Το 1987 θα δεχτεί ένα από τα τελευταία χτυπήματα. Ο Άσιμος οδηγείται στον Κορυδαλλό με την κατηγορία του βιασμού μίας πρώην ερωτικής συντρόφου του.

Η κατηγορία τον αποτελείωσε. Σταδιακά αγγίζει τα όρια της τρέλας, απομονώνεται και γίνεται επιθετικός. Λίγο καιρό αργότερα, στις 17 Μαρτίου του 1988 εκεί στο «χώρο προετοιμασίας», Καλιδρομίου 55, αποφασίζει το «φευγιό» του και δίνει τέλος στη ζωή του. Κυνηγήθηκε πολύ άλλωστε και ας ήταν μόλις 39 χρόνων… τόσο άντεξε.

Την επόμενη μέρα, στο νεκροταφείο στη Νέα Σμύρνη, θα ακουστεί από στόματα φίλων του, «Λέγανε ότι ήσουν απροσάρμοστος, μα εμείς ξέραμε ότι ήσουν ευαίσθητος...Νικόλα, γεια σου, σ' αγαπάμε...». Στο μαγαζάκι βρέθηκαν έξι χειρόγραφα κείμενα, στα οποία αναφέρονταν οι λόγοι της αυτοκτονίας και μία εντολή… «Θάψτε με κάπου αν γίνεται ήσυχα ή καλύτερα κάψτε με και σκορπίστε με».
http://tvxs.gr/

Απελάσεις εργατών γης στα φραουλοχώραφα της Μανωλάδας

Πριν από μία βδομάδα απελάθηκε στο Μπαγκλαντές ο εργάτης γης στην Ν. Μανωλάδα Πόλας Πεφάρι. Σύμφωνα με τα όσα καταγγέλλει η ΚΕΕΡΦΑ, ο Πόλας ήταν «ένας από τους δεκάδες εργάτες στα φραουλοχώραφα της Ν. Μανωλάδας που βρέθηκε απλήρωτος από τη Βαγγελάτος ΑΕ και αντιμέτωπος με τα όπλα των μπράβων όταν απαίτησαν να πληρωθούν τα δεδουλευμένα».


Ο Πόλας Πεφάρι, είχε συλληφθεί σε επιχείρηση σκούπα της ΕΛΑΣ και παρά τις παρεμβάσεις της ΚΕΕΡΦΑ και άλλων φορέων, η Κίνηση καταγγέλλει ότι οι αρχές προχώρησαν στην απέλαση του. Επιπλέον, υπογραμμίζει ότι οι ιθύνοντες της εταιρείας που εμπλέκεται στην επίθεση κατά των μεταναστών εργατών βάζει στη μαύρη λίστα όλους όσους απασχολούσε κατά την περασμένη χρονιά.



«Παράλληλα, η εισαγγελική έρευνα ολοκληρώθηκε με τις καταθέσεις 154 εργατών. Σε όσους βρέθηκαν μπροστά στα όπλα και τα σώματα τους τρυπήθηκαν από σκάγια ο εισαγγελέας εισηγήθηκε από την αρχή να πάρουν ένα έγγραφο που τους επιτρέπει τη παραμονή μέχρι τη διεξαγωγή της δίκης. Τριάντα πέντε άτομα πήραν αυτό το έγγραφο. Στους υπόλοιπους που ήταν παρόντες ΔΕΝ δόθηκε ένα ανάλογο έγγραφο με αποτέλεσμα τις συλλήψεις σε επιχειρήσεις σκούπα που οδήγησαν τέσσερις σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Ένας αφέθηκε ελεύθερος, ένας απελάθηκε και οι δύο κρατούνται (;) ακόμη. Μάλιστα σε αντιπροσωπεία συνδικαλιστών εκπαιδευτικών που επισκέφθηκε την εισαγγελία για ενημέρωση δηλώθηκε ότι «δεν θα νομιμοποιηθούν» μετανάστες μέσω αυτής της οδού! Άραγε η παραμονή στη χώρα μέχρι τη δίκη δεν είναι αναγκαίο για τη απονομή δικαιοσύνης; Θα κρίνει η ΕΛΑΣ ποιοι έχουν αυτό το δικαίωμα;» προσθέτει η ΚΕΕΡΦΑ.





Σημειώνεται ότι οι εργάτες της Μανωλάδας πραγματοποίησαν συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας ζητώντας απονομή δικαιοσύνης, φρένο στις απελάσεις αλλά και καταβολή των δεδουλευμένων τους. Η ΚΕΕΡΦΑ καλεί τον κόσμο στο αντιφασιστικό, αντιρατσιστικό συλλαλητήριο στις 22 Μαρτίου και τα συνδικάτα να στηρίξουν τη μετακίνηση των μεταναστών με πούλμαν για να μπορέσουν να πάρουν μέρος.

Σαμποτάζ σε Χωριάτικο&Αττικούς Φούρνους

Το Σάββατο 15/3 πραγματοποιήσαμε δράσεις σε 3 καταστήματα των αλυσίδων "ΤΟ ΧΩΡΙΑΤΙΚΟ" στην Ομόνοια & "ΑΤΤΙΚΟΙ ΦΟΥΡΝΟΙ" στον Ευαγγελισμό και στο Μοναστηράκι. Αφού προσεγγίσαμε τα καταστήματα, πετάξαμε στο εσωτερικό τους αμπούλες βρώμας με σκοπό να σαμποτάρουμε την παραγωγή, ενώ παράλληλα πετάχτηκαν τρικάκια τα οποία ενημέρωναν πελάτες και περαστικούς για το ποιόν των αφεντικών των συγκεκριμένων αλυσίδων και για το τι κρύβεται πίσω από τις επιχειρήσεις αυτές.

Ακολουθεί το κείμενο που αναγραφόταν στα τρικάκια:



Οι φούρνοι "ΤΟ ΧΩΡΙΑΤΙΚΟ",των αδελφών ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΩΝ, είναι βιτρίνα για να ξεπλένονται χρήματα από την εξαναγκαστική πορνεία γυναικών, από τα στριπτιτζάδικα και από τα "ραντεβού για μασαζ"

ΟΙ ΦΟΥΡΝΟΙ "ΤΟ ΧΩΡΙΑΤΙΚΟ" ΚΑΙ ΟΙ "ΑΤΤΙΚΟΙ ΦΟΥΡΝΟΙ" ΒΡΩΜΑΝΕ ΕΞΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΗ ΠΟΡΝΕΙΑ

Ο Άγγελος και Αντώνης Γιαννακόπουλος, τα δύο αδέρφια/επιχειρηματίες και ιδιοκτήτες 20 και πλέον φούρνων"το Χωριάτικο" και των "Αττικών Φούρνων" έχουν συλληφθεί ή διαφύγει της σύλληψης τους 2 φορές στο παρελθόν, με την κατηγορία ότι διευθύνουν κύκλωμα εξαναγκαστικής πορνείας, εμπορίας γυναικών και trafficking, που ελέγχει το 80% των εκδιδόμενων γυναικών στην Ελλάδα. Το 2008 και το 2010 σε επιχείρηση της αστυνομίας (λευκός άρτος) και του ΣΔΟΕ στα κεντρικά γραφεία του "ΧΩΡΙΑΤΙΚΟΥ" (τότε ήταν στην Μιχαήλ Βόδα και Ιουλιανού, τώρα βρίσκονται στην Αγίου Μελετίου και Αχαρνών) και σε άλλους χώρους των Γιαννακόπουλων, μεταξύ των άλλων βρέθηκαν και τα εξής: έγγραφα και σφραγίδες από offshore εταιρεία - "Desena limited"- με έδρα την Κύπρο, που διαχειριζόταν 5 στριπτιτζάδικα στην Αθήνα, ανάμεσά τους το "Αλκατράζ" στην Λ.Συγγρού και το "star" στη Λ.Ηρακλείου. Οι επιχειρηματίες/νταβατζήδες διέθεταν και μία πολυκατοικία στη Λ.Ηρακλείου 29 όπου κρατούσαν φυλακισμένες τις γυναίκες που δίαφοροι πελάτες βίαζαν επί πληρωμή.

Το ελληνικό παράρτημα εμπορίας σαρκός συνεργαζόταν με αντίστοιχα μαφιόζικα κυκλώματα της Ρωσίας. Μέσω ταξιδιωτικού γραφείου και εταιρείας ευρέσεως εργασίας, έρχονταν σε επαφή με γυναίκες από Ρωσία,Λιθουανία,Πολωνία, και με υποσχέσεις για δουλειά στην Ευρώμη τις έφερναν στην Ελλάδα. Έκτοτε ξεκίναγε ο εφιάλτης γι'αυτές τις γυναίκες: έμεναν φυλακισμένες και εξαναγκάζονταν να εκδίδονται ή να δουλεύουν σε στριπτιτζάδικα. Οι νταβατζήδες Γιαννακόπουλοι με τους συνεργάτες τους τις εκβίαζαν μέσω των χαρτιών τους, των οικογενειών τους ή ακόμα και με την απειλή των ζωών τους.

Στη μαφιόζικη επιχείρηση, πέρα από τους φύλακες των γυναικών, τους <<μεταφορείς>>, τους λογιστές που εργάζονταν για λογαριασμό τους, υπήρχε και ενας απόστρατος μπάτσος, ο Κωνσταντίνος Κύρος, ο οποίος είχε αποταχθεί λόγω κατάχρησης 70 εκατομμυρίων δραχμών από το ταμείο του Τμήματος Αλλοδαπών. Ο συγκεκριμένος μπάτσος είχε σημαντικό ρόλο μέσα στην οργάνωση των νταβατζήδων μιας και λόγω των επαφών του μπορούσε να εξασφαλίζει χαρτιά για τις φυλακισμένες γυναίκες. Τώρα ο Κύρος είναι υπεύθυνος προσωπικού στους φούρνους "ΤΟ ΧΩΡΙΑΤΙΚΟ"...

Παρά τις 31 συλλήψεις (μεταξύ αυτών και ο Αντώνης Γιαννακόπουλος που κάθησε ένα χρόνο προφυλακισμένος), τις εφόδους, τις προφυλακίσεις και τις διώξεις που ασκήθηκαν στην πρώτη επιχείρηση της αστυνομίας το 2008 (λευκός άρτος), τα μέλη του κυκλώματος αποφυλακίστηκαν και άμεσα συνέχισαν το εμπόριο και την εκπόρνευση των γυναικών. Μια γυναίκα που ξέφυγε από το κύκλωμα των νταβατζήδων, μια ανώνυμη επιστολή και ένα τηλεφώνημα στην πολωνική πρεσβεία, από μια φυλακισμένη γυναίκα, ήταν οι αφορμές ώστε η αστυνομία να διεξάγει την επιχείρηση Λευκός Άρτος Νο2, το 2010, και να προβεί πάλι σε 17 συλλήψεις. Καμία υπόθεση δεν έχει τελεσιδικήσει και οι νταβατζήδες /έμποροι σάρκας συνεχίζουν τα επιχειρηματικά τους σχέδια με τις ευλογίες του κράτους και των δικαστών..

Σύντροφοι,συντρόφισσες

athens.indymedia.org

Εκδήλωση τιμής το Σάββατο για τους 22 κομμουνιστές του μπλόκου της Καλογρέζας

Εκδήλωση τιμής στους 22 κομμουνιστές αντιστασιακούς του μπλόκου της Καλογρέζας διοργανώνουν η Τομεακή Επιτροπή Βόρειου Τομέα Αττικής του ΚΚΕ και τα παραρτήματα ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ Ν. Ιωνίας, Νέου Ηρακλείου, Φιλαδέλφειας, Μεταμόρφωσης.

Η εκδήλωση θα γίνει το Σάββατο 15 Μάρτη στις 10 το πρωί στο χώρο του μνημείου των εκτελεσθέντων με ομιλητή τον Θανάση Παφίλη, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και υποψήφιο περιφερειάρχη Αττικής με τη «Λαϊκή Συσπείρωση».

Οι διοργανωτές καλούν σε προσυγκέντρωση στις 9.45 το πρωί στην πλατεία Αναπήρων στην Καλογρέζα.

http://www.902.gr/