Η Ιστορία
Από την αρχή της Αραβικής Άνοιξης, ειδικά μετά το ξέσπασμα του εμφυλίου πολέμου στη Λιβύη, χιλιάδες άνθρωποι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τη χώρα τους αναζητώντας καταφύγιο στην Ιταλία. Δεδομένης της ανθρωπιστικής βοήθειας έκτακτης ανάγκης, η κυβέρνηση δημιούργησε ένα εθνικό πρόγραμμα που προβλέπει τη δημιουργία εγκαταστάσεων για τη φιλοξενία και φροντίδα των προσφύγων, στην οποία ελάμβαναν χώρα οι απαραίτητες διαδικασίες για να νομιμοποιήσουν την παραμονή τους ως αιτούντες άσυλο. Αυτές οι δομές κυρίως ανήκουν στο δημόσιο ή φορείς στους οποίους η κυβέρνηση χορήγησε δικαίωμα παροχής υπηρεσιών, όπως ο Διεθνής Ερυθρός Σταυρός, οι Caritas και άλλες κοινωνικές οργανώσεις. Αυτά τα δημόσια νομικά πρόσωπα και οι οργανισμοί λαμβάνουν κρατική συνεισφορά από 46 ευρώ την ημέρα για κάθε άτομο που προσφέρει βοήθεια στο πρόγραμμα.
Είναι σημαντικό να ειπωθεί ότι εκτός από την παροχή στέγασης και τροφής, το πρόγραμμα Σχεδιασμός Προστασίας για τους Πρόσφυγες και τους Αιτούντες Άσυλο (SPRAR για ακρωνύμιο στα ιταλικά), προβλέπει επίσης την δυνατή κοινωνική ένταξη των προσφύγων, μέσω της διδασκαλίας της ιταλικής γλώσσας και της επαγγελματικής κατάρτισης. Αυτό είναι κρίσιμης σημασίας, διότι εξασφαλίζει την προοπτική της ζωής των μεταναστών στο τέλος του εθνικού προγράμματος. Ωστόσο, το πρόγραμμα ακυρώθηκε, χωρίς την επίτευξη των στόχων του, αφήνοντας λίγο περισσότερο από 20.000 άστεγους μετανάστες στην Ιταλία, προκαλώντας μία νέα και αποσιωπούμενη αυτή την φορά, ανθρωπιστική κατάσταση έκτακτης ανάγκης.
Η περίπτωση της Πίζας
Στην Πίζα, βρίσκετε το μεγαλύτερο στρατόπεδο προσφύγων. Είναι χτισμένο στις παρυφές της πόλης και διευθύνετε από τον Ερυθρό Σταυρό για λόγους προστασίας της δημόσιας περιουσίας. Κατά τη διάρκεια των δύο ετών του προγράμματος ήταν αρκετά ζητήματα που εντοπίστηκαν από τους ίδιους τους πρόσφυγες. Πρώτον, για παράδειγμα οι πρόσφυγες, δεν επιτρέπονταν να εγκαταλείψουν τις εγκαταστάσεις, αλλά στη συνέχεια, "είχαν" την ελευθερία της κυκλοφορίας, εφόσον αποδείκνυαν την απουσία νομικών εμποδίων στο θέμα αυτό. Επιπλέον, οι διαχειριστές του τομέα εμπόδιζαν επανειλημμένα την είσοδο άλλων εθελοντικών οργανώσεων που παρέχουν παράλληλα νομική στήριξη και σε άλλους πρόσφυγες.
Ωστόσο, το πρωί της 28ης Φεβρουαρίου οι φορείς του Ερυθρού Σταυρού αποφάσισαν να κλείσει το στρατόπεδο, μετά από σχετική εγκύκλιο του Υπουργείου Εσωτερικών που διέταξε την οριστική διαγραφή του προγράμματος συνδρομής. Σε απάντηση, οι μετανάστες, μαζί με κάποιους ακτιβιστές, ομάδες και εθελοντικές οργανώσεις διαμαρτυρήθηκαν ότι αυτό ήταν σαφώς πρόωρο, οι στόχοι δεν είχαν επιτευχθεί και ότι οι πρόσφυγες απειλούνταν με παραγκωνισμό και περιθωριοποίηση Έτσι, αποφάσισαν να αντιταχθούν στην έξωση, και στην βάση της αυτοδιαχειριζόμενης οργάνωσης να διατηρήσουν την λειτουργία του στρατοπέδου.
Η κατάληψη του χώρου
Σε ένα κλίμα συνεργασίας και αλληλεγγύης, πολλοί φοιτητές στο Πανεπιστήμιο της Πίζας, ιδίως, το Bachelor επιστημών για την Ειρήνη, άρχισαν να οργανώνουν με τους μετανάστες στη συντήρηση του στρατοπέδου προσφύγων. Μετά το κλείσιμο του προγράμματος και την εγκατάλειψη του Ερυθρού Σταυρού, οι φορείς αυτής της οργάνωσης επέστρεψαν πίσω στις εγκαταστάσεις για να αφαιρέσουν κρεβάτια, έπιπλα και σκεύη. Ζήτησαν από όλους τους παρευρισκόμενους εκεί, μετανάστες και συμπαθούντες να εκκενώσουν τον χώρο χωρίς να προσφέρουν καμία εγγύηση σχετικά με την μελλοντική παραμονή των μεταναστών. Μπροστά σε αυτές τις εξελίξεις μετανάστες και αλληλέγγυοι αποφάσισαν να μείνουν και να αποτρέψουν τη διάλυση του κέντρου, παρά τις απάτες και τις απειλές.
Σε όλη την Ιταλία, περίπου 20 χιλιάδες μετανάστες απελάθηκαν παρόμοιες δομές. Σε όλες τις περιπτώσεις, οι φορείς εκμετάλλευσης των διαφόρων κέντρων προσπάθησαν να πείσουν τους πρόσφυγες με ένα αντίτιμο 500 ευρώ, να υπογράψουν ένα έγγραφο που δήλωνε την σε καλό κλίμα οικιοθελή αποχώρησή τους από εκεί και την κατά συνεπαγωγή ολοκλήρωση του προγράμματος.
. Οι μετανάστες από το κέντρο της Πίζας, όμως, αντίθετοι με αυτήν την περίπλοκη επισημοποίηση του διωγμού τους, υποστήριξαν ότι οι δύο κύριοι στόχοι του προγράμματος ήταν: πρώτον, να ανταποκριθεί στην προσφορά στέγασης έκτακτης ανάγκης για τους πρόσφυγες και, δεύτερον, να προσφέρει τις βασικές προοπτικές της κοινωνικής ένταξης σε αυτούς, κάτι το οποίο δεν είχε συμβεί.
Χρονικό μιας ημέρας στο στρατόπεδο προσφύγων στην Πίζα
Κυριακή, 3 Μαρτίου, κάτω από έναν σχεδόν ανοιξιάτικο ήλιο, σχεδόν μία κανονική ημέρα στο κέντρο. Κάποιοι έχουν εμπλακεί με στη σύνταξη μιας επιστολής προς τις τοπικές εφημερίδες, άλλοι παίζουν ποδόσφαιρο, άλλοι ασχολούνται με την επισκευή ποδηλάτων ενώ κάποιοι απασχολούνται στην κουζίνα. Το κέντρο είναι πολύ κοντά στο Muncipio de los Bienes Comunes , ένα κοινοτικό κέντρο, που επίσης, απειλείται με έξωση, τα μέλη της οποίας ήταν σταθερά με την αντίσταση των μεταναστών.
Στις 15:30, αξιωματούχοι του Ερυθρού Σταυρού πλησίασαν ζητώντας να μιλήσουν πρώτα με τους Ιταλούς αλληλέγγυους και στη συνέχεια με τους πρόσφυγες χωριστά.
Στους αλληλέγγυους οι εκπρόσωποι του Ερυθρού Σταυρού δήλωσαν ότι υπήρχαν προβλήματα ασφάλειας (χωρίς να διευκρινίσουν ποιά) και ότι αυτοί θα έπρεπε να αποχωρήσουν για το καλό των ίδιων των προσφύγων και μεταναστών. Οι αλληλέγγυοι δήλωσαν ότι θα αποχωρούσαν μόνο αν οι τοπικές αρχές και επίσημοι οργανισμοί εξασφάλιζαν κάποια εναλλακτική λύση που θα ολοκλήρωνε την διαδικασία επανένταξης των μεταναστών, και θα τους εξασφάλιζε τροφή και στέγη έως την ολοκλήρωση της διαδικασίας. Οι εκπρόσωποι δήλωσαν αόριστα ότι γίνονται προσπάθειες προς αυτή την κατεύθυνση και ότι λόγο των εξελίξεων θα κοινοποιούσαν στην αστυνομία την άρνηση αποχώρησης τους από τις δημόσιες εγκαταστάσεις.
Αργότερα, ο αξιωματικός ζήτησε να μιλήσει στους μετανάστες, αλλά ένας από τους ακτιβιστές σημειωθεί ότι αυτό δεν μπορεί να καταστεί δυνατόν λόγω έλλειψης μεταφραστών. Όταν εμφανίστηκε μεταφραστής , οι εκπρόσωποι του ερυθρού σταυρού το μόνο που έκαναν ήταν να επαναλαμβάνουν ότι αναμένουν ακόμη απάντηση από το διοικητικό συμβούλιο για ένταξη των προσφύγων σε κοινωνικές και εναλλακτικές εργασίες, αλλά την παρούσα στιγμή που ήταν επείγον να εκκενώσουν τις εγκαταστάσεις. Στην απουσία σαφήνειας, οι μετανάστες αρνήθηκαν να εγκαταλείψουν τις εγκαταστάσεις και υπογράμμισαν τη σημασία της παρουσίας των ιταλικών ακτιβιστών στο να πιέσουν τις αρχές να παρέχουν μια πραγματική λύση.
Οι υπάλληλοι εγκατέλειψαν την περιοχή στις 18:30, βλέποντας την αποφασιστικότητα των μεταναστών και των ακτιβιστών. Πριν από την αναχώρηση, ωστόσο, απείλησαν με την πιθανότητα καταγγελίας για παράνομη κατοχή των υποδομών στο Δήμο της Πίζας, δηλώνοντας ότι ο ισχυρισμός αυτός θα μπορούσε να έχει σοβαρές συνέπειες για την κατάσταση της μετανάστευσης των προσφύγων, και την τελική νομιμοποίηση τους. Αλλά η αντίσταση συνεχίζεται παρά τις απειλές: μετανάστες και ακτιβιστές το βράδυ δείπνησαν μαζί, και από τότε συνεχίζουν να εργάζονται για τη συντήρηση των υποδομών και την αυτο-διαχείριση.
Η ανθρωπότητα σε πρώτη θέση;
Οι αξιωματούχοι του Ερυθρού Σταυρού εξεπλάγησαν από την αντίσταση που συνάντησαν σε ένα στρατόπεδο προσφύγων στην Πίζα. Συνέχισαν να δηλώνουν ότι το εθνικό πρόγραμμα επίσημα ολοκληρώθηκε και δεν υπάρχει κανένας λόγος για μια τέτοια στάση από την πλευρά των μεταναστών. Οι Ιταλικοί ακτιβιστές σημειώνουν όμως ότι οι διαδικασίες αυτές δεν μπορούν να είναι πάνω από την ανθρώπινη αλληλεγγύη και τις ηθικές αξίες θεμελιώδους σημασίας για το σύνολο της κοινωνίας. Αλλά οι απειλές συνεχίζουν να εμφανίζονται. Στις 7 Μάρτη τομέα τα μέλη του αυτοδιευθηνόμενου κέντρου υποδοχής πληροφορήθηκαν ότι τις επόμενες ημέρες το δημοτικό συμβούλιο θα διακόψει τις παροχές του ρεύματος και του νερού.
Τα θεσμικά όργανα δεν έχουν ανταποκριθεί σε πολλά αιτήματα για διάλογο με τους ακτιβιστές και τους μετανάστες. Ο Ερυθρός Σταυρός επιμένει ότι θα πρέπει να πληρούν πρώτα τις επίσημες απαιτήσεις, να υποταχθούν οι πρόσφυγες στον γραφειοκρατικό χρόνο και, πάνω απ 'όλα, να σέβονται τις παραγγελίες της εθνικής κυβέρνησης, χωρίς όμως να αναγνωρίζει, τουλάχιστον μέχρι σήμερα, ότι αυτή η κυβέρνηση έχει την ευθύνη για την αποτυχία του προγράμματος έκτακτης ανάγκης όπως προέκυψε μετά δύο έτη λειτουργίας.
Ευτυχώς σε αντίθεση με το κράτος και τις από αυτό συντηρούμενες επίσημες οργανώσεις, υπάρχουν εθελοντές οι οποίοι δίνουν ένα παράδειγμα ανθρωπισμού και αλληλεγγύης στην επικράτεια της Πίζας και σε άλλα μέρη της χώρας, προσφέροντας δωρεάν μαθήματα ιταλικής γλώσσας και στέκονται αλληλέγγυοι μαζί τους και τους συνοδεύουν στον δίκαιο αγώνα τους.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου